Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
3,7
508 Puanlama
5
19 Eleştiri
4
29 Eleştiri
3
16 Eleştiri
2
19 Eleştiri
1
5 Eleştiri
0
1 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
Hepsi
Ritchie ve Statham ı sevsem de, bu filme ısınamamıştım...
Bir kerede anlaşılması güç,ikinci kez izlemeyi gerektiren filmlerden.??Lock,Stock and Two Smoking Barrels?? ya da ??Snatch?? türü bir şey bekleyenlerin hayal kırıklığına uğraması muhtemel.Guy Ritchie daha derin mevzulara dalıyor bu sefer.İzleyenleri iki ayrı uçta yer almaya iten ??Revolver?? için şunu söyleyebilirim ki ; Eğer bu film kötü bir filmse (ki bence değil),ancak ve ancak usta yönetmenlerin çekebileceği tarzda kötü bir film.
Beklentilerimin çok gerisinde kalmış filmlerden biri oldu maalesef. Hızlı hızlı ileriye alarak izlemek zorunda kaldığım bir film oldu. Ki hiç öyle bir huyum yoktur. Filmleri sabırla izlerim ama belkide benim için uygun olmayan bir zamanda izledim ve çok sabır gösteremedim, bilmiyorum. Ama benim için vasat bir filmdi.
Bir şey anlatıcam çıkış noktam şu:-En büyük düşman en son bakacağınız yerdedir,en yakınınızda..Ve konuyu çok güzel bir yere bağlıycam.Ama bunu düz bir şekilde anlatamam,hikayeyi değişik bir şekilde kurgulamam lazım farklı olduğumu göstermeliyim.Madonna yine konserde,konser olmasa klip çekimleri stüdyo kayıtları onlar olmasa spor saçmalıkları bir de kabala çıkardı başıma,Liverpool da bir türlü lig şampiyonu olamıyor.Adamı hapishaneye sokayım orda birileri ile tanışsın sonra, luc da geldi.Ondan da fikir alayım.Sabah çocuklarla dışarda kahvaltı yapacaktık ama kumarhaneler kapalıydı.Evet nerde kalmıştım'Bir de dış ses olsun sonra o sesi sustururum,Off ne anlatıyordum ya satranç falan mı oynasam internette?Böyle düşünmemiştir belki ama kafası da filmi kadar karışıkmış bence.Onun zaten iyi bir yönetmen olduğunu biliyoruz bu kadar kasmasına gerek yoktu.Sonuç itibariyle verilen mesaj güzel olsada anlatım çok karışıktı.Karışık olmasından ziyade bu gereksizdi.Film sert bir içki ayarında dikkat edin çarpabilir..
yonetmeni guy ritche oLdugu icin super bir fiLmdir diyordum bekLentimi karsiLamadi ama yine de ii bir fiLm...
guy dönüyor fetiş oyuncusu stathamda kadroda ayrıca ray liotta umarım madonnalı filmine benzemez
Fena degildi ilk baslarda iyidi sonlarda karistı biraz.
Revolver - Tabanca hakkında beyazperdedeki de dahil profeyonel yorumları okursanız, muhtemelen yanlış fikirlere kapılırsınız film hakkında. Ve eğer okuduysanız görmüşsünüzdür, filmi yerden yere vurmuş sinema eleştirmenleri. Ancak karşı çıktıkları noktalara katılmak mümkün değil; zaten pek Revolver eleştirisi de sayılmaz yazılmış olanlar, daha çok Guy Ritchie yergisi :)))Sinema eleştirmenlerine katılmadığımı zaten söyledim ama film iyi anlamında çıkmasın bundan. Revolverin pek de iyi bir film olmadığını kabul etmek lazım. Ancak kendi adıma, Statham filmlerinin o inandırıcılıktan uzak aksiyonunu bildiğimden beklentim de ona göre oluyor elbette ve diyebilirim ki beklediğimden daha iyiydi. Profestonel yorumlarda daha çok Guy Ritchie ve hatta Madonna ile ilgili tuhaf şeyler yazılmış film bir kenara bırakılarak neredeyse...Filme gelirsek: Revolver aslında çok şey söylüyor gibi yapıp gayet basit bir hikaye anlatıyor. Zaten tam da bu noktada suçlanıyor Guy Ritchie, böyle yaparak izleyiciyi küçük görmekle ve kendini çok zeki sanmakla. Ritchie zeki midir değil midir bilmiyorum ama filmin gayet basit bir hikayesi olduğunu ortalama bir sinema izleyicisi kolaylıkla anlayabilir bence...Revolverin benim en çok beğendiğim yönü, filmi çok beğenmememe rağmen Jason Stathamın performansı. Gerçekten de Statham beklediğimin çok üstünde performans göstermiş bana göre. ANcak sadece Stathamın performansı filmi kurtarmaya yetmemiş elbette. Belki hikayesi biraz daha elle tutulur olsaydı doğru düzgün bir çıkardı ortaya...
“En büyük düşman en son bakacağın yere saklanır.” [Julius Caesar]
Ego...
Bir çoğumuzun bol bol üzerinde konuştuğu, bildiği bir kavram...
Ama gerçekten ne olduğunu biliyor muyuz?
Nasıl ortaya çıktığının farkında mıyız?
‘Egom’ derken bile konuşanın ego olduğunu biliyor muyuz?
Sadece şişmiş ve bariz egoları değil, gizlenmiş saklanmış egoları da görebiliyor muyuz?
Peki ya aydınlanmış, ermiş, yardımsever, tüm öğretileri bilen melek kılığındaki egoyu?
İster olumlu gözüksün, ister olumsuz, ego son derece kurnazdır ve hiç bir zaman ölmez; denemeye devam eder... Kilit nokta ise onun farkına varmak ve onunla özdeşleşmekten vazgeçmektir.
“Savaş kaçınılmazdır sadece erteleyebilirsiniz ancak o da sizin değil düşmanlarınızın yararına olur.” [Niccolo Machiavelli]
Guy Richie’nin senaryosunu yazdığı ve Luc Besson’un adaptasyonda yardımcı olduğu Revolver filminin konusu ego ve egonun insanlarla özdeşleşmesinin davranışlarındaki etkisini konu alıyor. Muhteşem performansları ile Jason Statham, Ray Liotta ve Vincent Pastore dikkat çekiyor.
Ego Oluşuyor...
Ego büyüdükçe ayrı bir kişiliğimizi oluştururken, ‘ben’ demeye başlarız. Bir ben olması için diğerleri olmalıdır. Bu karşıtlığın, ayrımın ve dualitenin başlangıcıdır...
“Karşılıklı oynanan her oyunda bir rakip ve bir kurban vardır. Mesele ilki olabilmek için ne zaman kurban oluğunuzu bilmektir. Kurbanı kontrol altında tuttuğunu düşünen aslında daha az kontrole sahiptir. Ve yavaş yavaş kendi sonunu hazırlar. Rakibe düşen şey de ona yardım etmektir. Oyun karmaşık hale geldikçe rakip de karmaşık bir hale gelir, karşı taraf çok iyiyse bu kurbanı kontrol edebileceği bir ortama sokar. Ortam büyüdükçe kontrol kolaylaşır. Köpeğe kemik fırlat, zayıf noktalarını bul. İstediklerini sandıkları şeyin bir parçasını onlara ver. Böylece rakip kurbanı yanlış avın peşine takarak dikkatini başka yöne çekebilir. Numara ne kadar büyük ve eskiyse başarmak o denli kolaydır. Bu iki prensip üzerine kuruludur. Kurban o kadar eski olmadığını ve kimsenin kazanamayacağı kadar büyük olamayacağını düşünür. Sonunda rakip sorgulamaya başladığında kurbanın yatırımı sonuçta da zekası sorgulanmış olur. Bunu da kimse kabullenmez; kendileri bile...”
Zihnin Görevi
Zihnin temel görevi bizi hayatta tutmaktır. Beden ve zihin geçicidir ve bu dünyada korunmaya muhtaçtır. Bu sebeple zihin güven arar, lakin korkmaktadır. Beynimiz bir tehlike ile karşılaştığında üç seçenekten birini seçer: dövüşmek, kaçmak veya donup kalmak. Donup kalmak beynimizin bilinçli kısmının anlamadığı bir tepkidir... Ve bu tepkiler biriktikçe içimizdeki enerji de kendini öfke ve şiddet olarak göstermeye başlar...
“Neden artık beni dinlemiyor? Acı hissetmek gerekirdi ama beyin çözemediği bir bulmacaya takıldığı için donup kalmış...”
Unutmayın, savunmanız gereken bir egonuz yoksa; haklı olma, üstün olma ihtiyacınız kalmaz. Bu da şiddetin sonudur.
Onaylanma Tutkusu
Zihin büyüdükçe şunu da keşfeder... Uyumlanma hem bizim yetiştiren ve koruyan ailemizin istediği bir şeydir, hem de grup halinde takılmak hayatta kalma şansını artırmaktadır. Bu sebeple genlerimize sosyal olmak ve diğer insanlarla uyumu olmak kazınmıştır. Bunu devamlı onaylanma ve görülme arzusu takip eder...
“Kendinizle ilgili bilmediğiniz bir şey vardır, varlığını bile inkar edeceğiniz bir şey... Ta ki bir şey yapmak için geç kalana kadar. Sabahları uyanmanızın tek sebebi budur. Aşağılık patronunuzdan acı çekmenizin nedeni. Döktüğünüz kan, ter ve kan yaşının. Çünkü bütün bunlar insanların sizin aslında ne kadar iyi, çekici, cömert, komik ve akıllı olduğunuzu bilmelerini istediğiniz içindir. Benden ister korkun, ister saygı duyun ama lütfen özel olduğumu düşünün. Bağımlılığımız aynı, hepimiz onaylanmış keşleriz. Hepimiz sırtımızın sıvazlanmasını, küçük hediyeler almayı severiz. Ödülünü parlatan şu rozetli çocuğa bakın. Parılda çılgın elmas parılda! Çünkü bizler sadece maymunuz. Bunu bilseydik böyle yapmazdık. Birileri bunu bizden saklıyor. Ve ikinci bir şansımız olsa şunu sorardık: Neden?”
Devamı blogta...
Ego...
Bir çoğumuzun bol bol üzerinde konuştuğu, bildiği bir kavram...
Ama gerçekten ne olduğunu biliyor muyuz?
Nasıl ortaya çıktığının farkında mıyız?
‘Egom’ derken bile konuşanın ego olduğunu biliyor muyuz?
Sadece şişmiş ve bariz egoları değil, gizlenmiş saklanmış egoları da görebiliyor muyuz?
Peki ya aydınlanmış, ermiş, yardımsever, tüm öğretileri bilen melek kılığındaki egoyu?
İster olumlu gözüksün, ister olumsuz, ego son derece kurnazdır ve hiç bir zaman ölmez; denemeye devam eder... Kilit nokta ise onun farkına varmak ve onunla özdeşleşmekten vazgeçmektir.
“Savaş kaçınılmazdır sadece erteleyebilirsiniz ancak o da sizin değil düşmanlarınızın yararına olur.” [Niccolo Machiavelli]
Guy Richie’nin senaryosunu yazdığı ve Luc Besson’un adaptasyonda yardımcı olduğu Revolver filminin konusu ego ve egonun insanlarla özdeşleşmesinin davranışlarındaki etkisini konu alıyor. Muhteşem performansları ile Jason Statham, Ray Liotta ve Vincent Pastore dikkat çekiyor.
Ego Oluşuyor...
Ego büyüdükçe ayrı bir kişiliğimizi oluştururken, ‘ben’ demeye başlarız. Bir ben olması için diğerleri olmalıdır. Bu karşıtlığın, ayrımın ve dualitenin başlangıcıdır...
“Karşılıklı oynanan her oyunda bir rakip ve bir kurban vardır. Mesele ilki olabilmek için ne zaman kurban oluğunuzu bilmektir. Kurbanı kontrol altında tuttuğunu düşünen aslında daha az kontrole sahiptir. Ve yavaş yavaş kendi sonunu hazırlar. Rakibe düşen şey de ona yardım etmektir. Oyun karmaşık hale geldikçe rakip de karmaşık bir hale gelir, karşı taraf çok iyiyse bu kurbanı kontrol edebileceği bir ortama sokar. Ortam büyüdükçe kontrol kolaylaşır. Köpeğe kemik fırlat, zayıf noktalarını bul. İstediklerini sandıkları şeyin bir parçasını onlara ver. Böylece rakip kurbanı yanlış avın peşine takarak dikkatini başka yöne çekebilir. Numara ne kadar büyük ve eskiyse başarmak o denli kolaydır. Bu iki prensip üzerine kuruludur. Kurban o kadar eski olmadığını ve kimsenin kazanamayacağı kadar büyük olamayacağını düşünür. Sonunda rakip sorgulamaya başladığında kurbanın yatırımı sonuçta da zekası sorgulanmış olur. Bunu da kimse kabullenmez; kendileri bile...”
Zihnin Görevi
Zihnin temel görevi bizi hayatta tutmaktır. Beden ve zihin geçicidir ve bu dünyada korunmaya muhtaçtır. Bu sebeple zihin güven arar, lakin korkmaktadır. Beynimiz bir tehlike ile karşılaştığında üç seçenekten birini seçer: dövüşmek, kaçmak veya donup kalmak. Donup kalmak beynimizin bilinçli kısmının anlamadığı bir tepkidir... Ve bu tepkiler biriktikçe içimizdeki enerji de kendini öfke ve şiddet olarak göstermeye başlar...
“Neden artık beni dinlemiyor? Acı hissetmek gerekirdi ama beyin çözemediği bir bulmacaya takıldığı için donup kalmış...”
Unutmayın, savunmanız gereken bir egonuz yoksa; haklı olma, üstün olma ihtiyacınız kalmaz. Bu da şiddetin sonudur.
Onaylanma Tutkusu
Zihin büyüdükçe şunu da keşfeder... Uyumlanma hem bizim yetiştiren ve koruyan ailemizin istediği bir şeydir, hem de grup halinde takılmak hayatta kalma şansını artırmaktadır. Bu sebeple genlerimize sosyal olmak ve diğer insanlarla uyumu olmak kazınmıştır. Bunu devamlı onaylanma ve görülme arzusu takip eder...
“Kendinizle ilgili bilmediğiniz bir şey vardır, varlığını bile inkar edeceğiniz bir şey... Ta ki bir şey yapmak için geç kalana kadar. Sabahları uyanmanızın tek sebebi budur. Aşağılık patronunuzdan acı çekmenizin nedeni. Döktüğünüz kan, ter ve kan yaşının. Çünkü bütün bunlar insanların sizin aslında ne kadar iyi, çekici, cömert, komik ve akıllı olduğunuzu bilmelerini istediğiniz içindir. Benden ister korkun, ister saygı duyun ama lütfen özel olduğumu düşünün. Bağımlılığımız aynı, hepimiz onaylanmış keşleriz. Hepimiz sırtımızın sıvazlanmasını, küçük hediyeler almayı severiz. Ödülünü parlatan şu rozetli çocuğa bakın. Parılda çılgın elmas parılda! Çünkü bizler sadece maymunuz. Bunu bilseydik böyle yapmazdık. Birileri bunu bizden saklıyor. Ve ikinci bir şansımız olsa şunu sorardık: Neden?”
Devamı blogta...
film beklediğim gibi çıkmadı.çok kafa karıştırıcıydı.çok dikkatli izlememe rağmen pek bişey anlayamadım.söylenen sözler düşüncemi yoksa kişinin konuşmasımı anlamak zor.verdiği mesajlar mantıklı olabilir ama yinede film tam bir saçmalıktı.vasatın altında bir film.jason için 10/4
mükemmel, çok güzel ve harika... izlerken kesinlikle sıkılmaya fırsat bulamayacaüınız bir film. ama filme atraksiyon katmak için çok falza komplikeleştirilmeye çalışılmış. neyse her şeye rağmen kesinlikle izleyin derim ben...
Ben beğendim.. Farklı bir tarzı olan bir film.. Jason Statham zaten marka oldu. Oyunculuğu çok iyi değil ama, yerinde durmuyor :)
Çok sıkı bir film olmuş gerçekten guy ritche nin filmlerini çok beğeniyorum zaten herkesede tavsiye ederim...
Açıkçası diğer Guy Ritchie filmlerine göre daha farklı bir yapım Revolver şöyle ki Guy Ritchie filmleri genellikle iyi yazılmış karakterler,olayların birbiriyle güzel bir şekilde bağlanması,esprili bir anlatımın olması vs. fakat bu filmde hem bence diğer filmlerine göre kurgusu sağlam değil hem olaylar pekte şaşırtıcı bir şekilde bağlanmıyor ve bence ciddi bir anlatıma sahip Revolver.Filmi baştan soluksuz falan izlemedim zaman zaman temponun arttığı sahneler iyidi fakat genel olarak baştan sona yavaş ilerleyen ve sağlam diyaloglara sahip bir film fakat diğer Guy Ritchie filmlerine göre zayıf kalmış aslında normal olarak fena değil diyebileceğim bir film fakat Guy Ritchie filmleri arasında biraz zayıf kalıyor.Nedense filmde fazla psikolojik öğeler ekleme çabası var tamam o sahnelerin filme ayrı bir hava kattığı kesin ama bir aksiyon filminde gereksiz olmuş.Zaman zaman temponun arttığı sahneler de gerçekten keyif alarak izledim zaman zaman da sıkıldığımı söyleyebilirim,filmin müzikleri de daha iyi olabilirmiş,kurgu pek iyi değil açıkçası ben hapishanedeki iki kişinin kim olduğunu az çok anlamıştım fakat yine de farklı bir aksiyon filmi diyebilirim.Son olarak ben filmi fazla başarılı bulmadım Guy Ritchie severler izlesin derim herkese hitap eden bir film olarak gözüksede herkese hitap etmiyor.
6/10
6/10
oldukça kötü bir film. film karmaşık bir yap-boz dan öte ortalığa savrulmuş karakterlerden öteye gidememiş. bu filmde söz konusu izleyicinin anlayamaması değil, yönetmenin anlatamaması bana göre, yönetmenlik yetersizliği var. akılda birkaç özlü sözden başka bişe kalmıyor maalesef.
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler