Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,0
395 Puanlama
5
16 Eleştiri
4
31 Eleştiri
3
11 Eleştiri
2
8 Eleştiri
1
3 Eleştiri
0
4 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
- Hepsi
-
-
-
-
-
-
Daha iyi bir film beklerdim kitabın methinden sonra ama açıkçası biraz hayal kırıklığına uğradım filmin gidişatında bazı kopukluklar vardı yinede izlenmeye değer bir yapım herşeye rağmen kitabı okuduysanız izlemeyin ama kitabı okumadısanız izleyin derim size kalmış
kitabını okumadım ama aynı yazarın 'bin muhteşem güneş' adlı kitabını okudum yani afganistanı hem okudum hem izledim ve muazzamdı. Farklı kültür, farklı yaşamlar, bizden ötede yanan canlar, bilmediğimiz gerçekler...bu yazarın yaptığı tüm eserler ayakta alkışlanır.
"...Yalnızca bir günah vardır, tek bir günah. O da hırsızlıktır. Onun dışındaki bütün günahlar, hırsızlığın bir çeşitlemesidir."
"Bir insanı öldürdüğün zaman, bir yaşamı çalmış olursun. Karısının elinden bir kocayı, çocuklarından bir babayı almış olursun. Yalan söylediğinde, birinin gerçeğe ulaşma hakkını çalarsın. Hile yaptığın, birini aldattığın zaman doğruluğu, haklılığı çalmış olursun."
Hepinize soruyorum şimdi. En son ne zaman kitap okudunuz. Ya da düzenli olarak kitap okur musunuz. Şu filmi bir kenara bırakın ve gidin Uçurtma Avcısının kitabını alın. Bu sizin kendinize yapmış olduğunuz en büyük iyilik olacaktır. Sürekli film izlemek tamam belki ama filmde her zaman o duyguyu hissedemezsiniz. Aynen bu filmde olduğu gibi. Bu kitap öyle basit bir kitap değil. Benim hayatım boyunca okuduğum en sağlam hikayelerden birini barındıran, belki de gelmiş geçmiş en iyi kitaplar arasında bir kaç taneden biridir. Size söylüyorum, belki hiç kitap okumamışta olabilirsiniz ama gidin şunu okuyun. Sonra teşekkür edersiniz. Gözlerimden yaşlar gelerek, kalbime ağırlar gire gire bitirdim kitabı. O Emir'in hikayesini Hasanı öyle yürekten anlatmış ki Khaled Hosseini adeta insanın içi cız ediyor. Yüreği sızlıyor. Sulugöz hiç değilimdir ama sağlam ağladığımı hatırlıyorum, kitabı okurken.
Bu kadar kitapla ilgili yazdığımıza göre ki daha çok az bile yazdım ama neyse. Şimdi filme gelirsek, film bu kadar olağanüstü bir hikayenin vasatça harcanması diyebilirim. Benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. Kitabı okuyanların hepsi dediğim olayı yaşamıştır. Gerçekten çok büyük eksikler vardı filmde. Bir kere olayların çok büyük bir kısmını hızlıca geçiştirmişler. Bazı çok önemli olayları dahil bile etmemişler. Daha sonra Emirin içinde yaşadığı o ikilemleri, acıları, yaşadığı psikolojik travmayı hiç mi hiç anlatamamışlar. Emiri oynayan oyuncunun oyunculuğunu da hiç beğenmedim. Çok büyük eksikler vardı yani.
Filmler kitaplara göre bazı avantajları olduğu gibi, kitaplarında sinemaya göre bazı avantajları vardır. Mesela kitapta kişinin ruh halini ve ne hissettiğini çok daha iyi anlatabilirsin. Ama sinemanın da görsel etkileyicilik gibi bir faktörü var. Bu filmde onu pek kullanamamışlar. Ayrıca bana göre bir filmi film yapan şeylerden biri o filmde kullanılan müziklerdir ki, bu da kitapta olmayan özelliklerden biri. Filmde sadece bir yerde Sami Yusuf'un bir parçası etkili kullanılmış. Bunun dışında daha fazla film içinde kullanılabilirdi. Özellikle böyle dramatik filmlerde müzikler insanın ruhuna işleyebilir. Kitabı olmasa belki bu kadar eleştirmezdim ama ortada böyle bir kitap olunca eleştirmemem saçma olurdu. Film ortalama bir film. Puanım kitaba saygımdan dolayıdır. Bunu izleyeceğinize gidin de şu kitabı okuyun. Sonra filmi yine izlersiniz. İyi seyirler... 7.1/10
"Bir insanı öldürdüğün zaman, bir yaşamı çalmış olursun. Karısının elinden bir kocayı, çocuklarından bir babayı almış olursun. Yalan söylediğinde, birinin gerçeğe ulaşma hakkını çalarsın. Hile yaptığın, birini aldattığın zaman doğruluğu, haklılığı çalmış olursun."
Hepinize soruyorum şimdi. En son ne zaman kitap okudunuz. Ya da düzenli olarak kitap okur musunuz. Şu filmi bir kenara bırakın ve gidin Uçurtma Avcısının kitabını alın. Bu sizin kendinize yapmış olduğunuz en büyük iyilik olacaktır. Sürekli film izlemek tamam belki ama filmde her zaman o duyguyu hissedemezsiniz. Aynen bu filmde olduğu gibi. Bu kitap öyle basit bir kitap değil. Benim hayatım boyunca okuduğum en sağlam hikayelerden birini barındıran, belki de gelmiş geçmiş en iyi kitaplar arasında bir kaç taneden biridir. Size söylüyorum, belki hiç kitap okumamışta olabilirsiniz ama gidin şunu okuyun. Sonra teşekkür edersiniz. Gözlerimden yaşlar gelerek, kalbime ağırlar gire gire bitirdim kitabı. O Emir'in hikayesini Hasanı öyle yürekten anlatmış ki Khaled Hosseini adeta insanın içi cız ediyor. Yüreği sızlıyor. Sulugöz hiç değilimdir ama sağlam ağladığımı hatırlıyorum, kitabı okurken.
Bu kadar kitapla ilgili yazdığımıza göre ki daha çok az bile yazdım ama neyse. Şimdi filme gelirsek, film bu kadar olağanüstü bir hikayenin vasatça harcanması diyebilirim. Benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. Kitabı okuyanların hepsi dediğim olayı yaşamıştır. Gerçekten çok büyük eksikler vardı filmde. Bir kere olayların çok büyük bir kısmını hızlıca geçiştirmişler. Bazı çok önemli olayları dahil bile etmemişler. Daha sonra Emirin içinde yaşadığı o ikilemleri, acıları, yaşadığı psikolojik travmayı hiç mi hiç anlatamamışlar. Emiri oynayan oyuncunun oyunculuğunu da hiç beğenmedim. Çok büyük eksikler vardı yani.
Filmler kitaplara göre bazı avantajları olduğu gibi, kitaplarında sinemaya göre bazı avantajları vardır. Mesela kitapta kişinin ruh halini ve ne hissettiğini çok daha iyi anlatabilirsin. Ama sinemanın da görsel etkileyicilik gibi bir faktörü var. Bu filmde onu pek kullanamamışlar. Ayrıca bana göre bir filmi film yapan şeylerden biri o filmde kullanılan müziklerdir ki, bu da kitapta olmayan özelliklerden biri. Filmde sadece bir yerde Sami Yusuf'un bir parçası etkili kullanılmış. Bunun dışında daha fazla film içinde kullanılabilirdi. Özellikle böyle dramatik filmlerde müzikler insanın ruhuna işleyebilir. Kitabı olmasa belki bu kadar eleştirmezdim ama ortada böyle bir kitap olunca eleştirmemem saçma olurdu. Film ortalama bir film. Puanım kitaba saygımdan dolayıdır. Bunu izleyeceğinize gidin de şu kitabı okuyun. Sonra filmi yine izlersiniz. İyi seyirler... 7.1/10
insanı sıkmayan özellikle müzikleriyle bir ara sami yusuf'un sesini dahi duyduk ve Mevlana'nın isminin geçmesiyle keyif veren bir film 7/10
Film sadakati anlatıyor. Ancak arada islamın kural ve ilkelerini kötüye kullanan talibana da dokundurmadan geçmiyor. Bir toplumun kültürel değerlerinin nasıl yok olduğunu izlemek, islama açılan savaşa bir kez daha şahit olmak ve bu şartlarda müslüman olarak yaşayabilmenin zorluğu.
Hayat her zaman yaptığınız hataları düzeltme fırsatını verir mi?Önce rusların işgaline uğrayan,sonra abdnin desteğiyle rusları evlerine gönderen talibanın zulmü altına giren,şimdilerde bir zamanlar silah sağladığı talibandan kurtarıp özgürleştireceği iddiasına sahip abdnin işgalinde olan acı dolu bir ülke..Üstüne üstlük yerel bir ırkçılık akımının olduğu bu ülkede çocuk olmak.Bir tanesi her türlü imkana sahip olmasına rağmen yüreksiz diğeri hiç bir şeyi olmamasına rağmen arkadaşı için her şeyi yapabilecek kadar cesur.Kendi ülkelerinde yaşama imkanı kalmayanlar,kaçanlar,kalanlar,savaşanlar,savaşın bile bir onuru olmasını gerektiğini anlamayanlar ve islam adına yaptıkları yobazlıklarla islama en yakın olduğunu iddia ederken en büyük zararı veren,örümceklerin bile yaşayamayacağı kafataslarının karanlık dehlizlerinde yarasaların pislediği beyinsizler..Herkesin şanslı doğmadığı gerçeği gözlerinizin önüne gelirken ve düğümlenen boğazınızla yutkunmaya çalışırken kulaklarınızda çınlayacak -senin için binlerce kez yaparım-repliği ile kafanızda oluşacak bir soru işareti -Peki biz onlar için ne yapıyoruz?
bu filmde de okunan bir kitabın filmini izlemenin 'azizliğini' yaşadım ve doğal olarak da filme bayılmadım. genel olarak film çok güzel ama büyüsü kaçmış bir film benim için. kitabını okumadıysanız ilgi çekici olabilir. izleyin derim ben.
duygusal açıdan güzel bir film..asıl meseleye gelince: hollywood bu tarz filmlerle kendini harcıyor ancak farkında değil..filmin 2008 oscar adaylığı var..neden peki? işte nedeni: sapık taliban, katil taliban, o taliban, bu taliban..(bu arada rusları da es geçmemişler)sanırım anladınız..peki siz nesiniz bay abede? siz değil misiniz afganistana kan ve gözyaşı getiren? siz değil misiniz afgan müslüman kadınlara tecavüz eden? siz değil misiniz siyonist israille dünyayı yakıp yıkan? kim sapık, kim katil şimdi? yok yok, hayır..bizleri hollywoodunuzla kandıramayacaksınız..başarısızlığa mahkumsunuz..ve bilin ki adaleti tesis etmenin temel şartı, hakkı üstün tutan bir zihniyete sahip olmaktır. kuvveti üstün tutan zihniyetler adalet tesis edemezler..
Beklediğim kadar iyi bir film izlemedim. Daha etkileyici ve dramatik bir film beklemiştim ama yine de kötü bir film diyemem bu filme. Romandan uyarlama bir film. Hikâyesinin anlatımını iyiydi ama film çok yavaş ilerliyordu. Akıcılığı az olsa da filmden kopma hiç yaşamadım. Filmde Afganistan'ın güzel günlerini görüyoruz. Afganistan'ın şu anki halini görünce insan üzülüyor.
Film, Amir ve Hasan üzerinden ilerliyor ve filmde geçen dönemdeki Afganistan'ın yaşadığı değişimlere ışık tutuyor. Amir ve Hasan iki samimi arkadaştır. Amir'in babası zengin ve batılı biridir. Hasan'ın bir ailesi yoktur. Amir'in babasının hizmetçisi ona bakmaktadır. Hasan okuma yazma bilmeyen, fakir bir şekilde büyüyen biridir. En sevdiği hobileri uçurtma uçurmaktır. Bir gün Hasan birkaç çocuğun tecavüzüne uğrar ve bundan sonra Amir ile daha konuşmaz. Amir Hasan'ın düştüğü durumu görmüştür ama bir şey yapamamıştır. Ülkede siyasi karmaşalık hat safhadadır. Darbeyle yönetime gelen sosyalistler, ülkeyi kontrol edemeyeceklerini anlarlar ve SSCB'den yardım isterler. Bunun üzerine Kızıl Ordu ülkeyi işgâl eder. Amir babasıyla Pakistan'a gitmek zorunda kalır. Oradan da Kaliforniya'ya göç ederler. Amir burada bir Afgan generalinin kızı evlenir. Babası ağır bir hastalığa yakalanıp hayatını kaybeder. Fazla zaman geçmeden Pakistan'dan Amir'i Rahim arar ve acilen yanına gelmesini söyler. Pakistan'a giden Amir, Rahim'den inanılmaz şeyler işitir. Hasan'ın kardeşi olduğunu ve öldüğünü öğrenir. Hasan evlenip bir çocuk sahibi olmuştur. Bundan sonra Amir'in yapmak istediği şey memleketine gidip yiğenini kurtarmaktır. Afganistan'da Kızıl Ordu çekilmiş, ülkeyi şeriatçı Taliban kontrol etmektedir. Amir'in çocukluk günlerinde havada uçuşan uçurtmalar artık yoktur. Uçurtmaların şunu sembolize ettiğini düşünüyorum; Amir'in çocukluğunda uçurtmalar havada uçuşurken Afganistan güzel günlerini yaşamaktadır. SSCB işgâlinden sonra ise havada hiç uçurtma kalmamıştır. Bu da Afganistan'ın karanlık günlerini temsil ediyor bence. Amir yiğenini Taliban'ın elinden kurtararak onu Kaliforniya'ya götürür. Film, Amir ve eşinin Sohrab'a(Amir'in yiğeni) uçurtma uçurtmasını öğrettiği sahne ile son bulur.
Görüntü yönetmenliğini beğendim. Kamera planları iyi seçilmiş. Kurgusu da iyiydi. Filmin işleyişini çok yavaş buldum. Bazı sahneleri çok uzatmışlar. Amir ve Hasan'ın yaşadıkları daha fazla olay anlatılsaydı etkiyeciliği daha iyi olabilirdi. Oyunculukları zayıf buldum. Özellikle Amir'in gençliğini canlandıran oyuncu vasat altı bir performans sergilemiş. Filmde en zevk alarak izlediğim sahneler Amir ve Hasan'ın sahneleriydi.
Filme verdiğim puan= 7,4
Film, Amir ve Hasan üzerinden ilerliyor ve filmde geçen dönemdeki Afganistan'ın yaşadığı değişimlere ışık tutuyor. Amir ve Hasan iki samimi arkadaştır. Amir'in babası zengin ve batılı biridir. Hasan'ın bir ailesi yoktur. Amir'in babasının hizmetçisi ona bakmaktadır. Hasan okuma yazma bilmeyen, fakir bir şekilde büyüyen biridir. En sevdiği hobileri uçurtma uçurmaktır. Bir gün Hasan birkaç çocuğun tecavüzüne uğrar ve bundan sonra Amir ile daha konuşmaz. Amir Hasan'ın düştüğü durumu görmüştür ama bir şey yapamamıştır. Ülkede siyasi karmaşalık hat safhadadır. Darbeyle yönetime gelen sosyalistler, ülkeyi kontrol edemeyeceklerini anlarlar ve SSCB'den yardım isterler. Bunun üzerine Kızıl Ordu ülkeyi işgâl eder. Amir babasıyla Pakistan'a gitmek zorunda kalır. Oradan da Kaliforniya'ya göç ederler. Amir burada bir Afgan generalinin kızı evlenir. Babası ağır bir hastalığa yakalanıp hayatını kaybeder. Fazla zaman geçmeden Pakistan'dan Amir'i Rahim arar ve acilen yanına gelmesini söyler. Pakistan'a giden Amir, Rahim'den inanılmaz şeyler işitir. Hasan'ın kardeşi olduğunu ve öldüğünü öğrenir. Hasan evlenip bir çocuk sahibi olmuştur. Bundan sonra Amir'in yapmak istediği şey memleketine gidip yiğenini kurtarmaktır. Afganistan'da Kızıl Ordu çekilmiş, ülkeyi şeriatçı Taliban kontrol etmektedir. Amir'in çocukluk günlerinde havada uçuşan uçurtmalar artık yoktur. Uçurtmaların şunu sembolize ettiğini düşünüyorum; Amir'in çocukluğunda uçurtmalar havada uçuşurken Afganistan güzel günlerini yaşamaktadır. SSCB işgâlinden sonra ise havada hiç uçurtma kalmamıştır. Bu da Afganistan'ın karanlık günlerini temsil ediyor bence. Amir yiğenini Taliban'ın elinden kurtararak onu Kaliforniya'ya götürür. Film, Amir ve eşinin Sohrab'a(Amir'in yiğeni) uçurtma uçurtmasını öğrettiği sahne ile son bulur.
Görüntü yönetmenliğini beğendim. Kamera planları iyi seçilmiş. Kurgusu da iyiydi. Filmin işleyişini çok yavaş buldum. Bazı sahneleri çok uzatmışlar. Amir ve Hasan'ın yaşadıkları daha fazla olay anlatılsaydı etkiyeciliği daha iyi olabilirdi. Oyunculukları zayıf buldum. Özellikle Amir'in gençliğini canlandıran oyuncu vasat altı bir performans sergilemiş. Filmde en zevk alarak izlediğim sahneler Amir ve Hasan'ın sahneleriydi.
Filme verdiğim puan= 7,4
Son yıllarda izlediğim en güzel dramalardan bir tanesi. Özellikle Hassan karakterinin , arkadaşı Amir için yaptıkları göz yaşartıcı. İnsan bu filmi izlediği zaman işte arkadaşlık budur diyor.
Ayrıca filmin Sovyetleri kötü, abd yi ise iyi göstermesi çok rahatsız edici.
Eğer filimdeki abd övgüsü olmasa, tek kelimeyle harika olabilirdi.
Herşeye rağmen izlenmesi gereken bir film.
Ayrıca filmin Sovyetleri kötü, abd yi ise iyi göstermesi çok rahatsız edici.
Eğer filimdeki abd övgüsü olmasa, tek kelimeyle harika olabilirdi.
Herşeye rağmen izlenmesi gereken bir film.
Kitabı okuyup süper deyip,filmi izleyip hayalkırıklığına uğradım.Ama bunda kitabın çok iyi olmasına bağladım.
Kendi hayalimdeki yarattığım Stadyum ve Assef karekterinin olduğu sahne..Kafamda canlandırdığım ile aynı..Hani ben yönetmen olsa benim assef im aynı olurdu..
Kendi hayalimdeki yarattığım Stadyum ve Assef karekterinin olduğu sahne..Kafamda canlandırdığım ile aynı..Hani ben yönetmen olsa benim assef im aynı olurdu..
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler