Black eleştirileri

Filmde trajedi hat safhada. Duygusal bir insanın kalbini delik deşik edebilir ve en nihayetinde ağlayabilirsiniz. Konusu da özenle yazılmış ve finale ustalıkla bağlanmış. Elbette oyunculardan bahsetmeden geçemicem. Kelimenin tek manası ile muazzam. Oyunculuk sınırlarını zorlamış olmalılar. Gerçekten insan film değilde gerçekmiş gibi algılayabiliyor. Zaten beni de alıp götüren şey budur. Filmin hissettirdiklerinin ne kadarını alabiliyorsunuz? mesele budur...

Sonuç olarak biraz uzun olduğunda yarım yıldız kırdım.. İzlemeli ve izlettirmelisiniz...

Bir kaç saniyeliğine gözlerinizi kapatın ve düşünün. Yeni doğmuş bir bebeği düşünün. Göremiyor ve duyamıyor.

Bir vücuttan çıkıyorsunuz, bir şeyler sizi tutuyor, dokunuyor, henüz hiçbir şeyin farkında değilsin. Aradan yıllar geçiyor. Kendini keşfetmeye başlıyorsun, senden çıkan uzantıları fark ediyorsun. Dokunma duygusunu keşfediyorsun. Hissediyorsun. Ama hala bunları ne olduğunu bilmiyorsun. Ne görebiliyor, ne duyabiliyorsun. Sadece bir şeyler hissediyorsun. Birileri sana yemek veriyor. Bilmediğin bu maddeler senin açlığını gideriyor. Onları seviyorsun. Su veriyorlar sana, evet su vücuduna değdiğinde de korkuyorsun. Akıp giden bir madde. Suyu öğreniyorsun faydalı bir şey. İçilebiliyor. Etrafında neler olup bittiğinden hiç haberin yok. Sürekli yeni cisimlere dokunuyorsun. Yeni şeyler keşfediyorsun. Birileri sana sürekli iyi davranıyor. Yediriyor, içiriyor, sana bakıyor. Bu kişi seni seviyor olmalı. Sevmek mi o da ne ki ? Sevgi nasıl bir şeydir ki. Tutabilir misin. Bu kişi annen ama sen bunu bilmiyorsun. Evet senin bir baban da var. Sakallarını tuttuğun, seni kucağına alan bir baban var. Senin için o sadece bir cisim. Sürekli çevrende dolaşan bir insan. O da iyi biri olsa gerek. Her gün, her saniye her anın senin için aynı. O çevrende dolaşanlara bir şeyler anlatmak istiyorsun, ama bunu nasıl yapabilirsin ki. Nasıl anlaşacaksın onlarla. Onlara sormak istiyorsun ben neyim, burası nasıl bir yer. Amacımız ne...

Kendimi onların yerine koymak istedim ama gerçekten beceremedim. Saçmaladım büyük ihtimalle ama gerçekten onların ne hissettiklerini nereden bilebiliriz ki. Film izlediğim en iyi Hint filmiydi. İzlediğim dram filmleri arasında da en sağlamlarından biriydi. Filmin hikayesi çok sağlam. Çok dramatik ve hüzünlü. Helen Keller adında gerçekten bu şekilde yaşamış ve çok başarılı bir kariyere sahip bir kadın var. Bu filmde odan esinlenmiş.

Aşırı duygu yüklü bir film. Ayrıca tam anlamıyla bir oyunculuk resitali var. Kusursuz oyunculuklar. Öğretmen ve kızın küçük ve büyük halini oynayan kişiler tam anlamıyla döktürmüş. Herkesin mutlaka izlemesi lazım. Anlatılmaz yaşanır. Organlarınızın kıymetini bilin, şükredin... İyi seyirler... 8.5/10