Üç Renk: Kırmızı eleştirileri

Yalnızlığın pençesinde sevgi ve ilgiye muhtaç,sevgi ve mutluluğu arayan insanların hüzünlü öyküsünü anlatan Kieslowski başyapıtı.Senaryosu,her karesinde özenle çekilmiş görselliği,oyunculuğu ve müzikleriyle üçlemenin kesinlikle en iyi filmi.Sinema tarihinin en iyi filmlerinden olan yapım mavi ve beyaz filmleriyle buluşturan enfes sonuyla her sinemaseverin izlemesi ve arşivlemesi gereken bir şaheser.

Bütün sahneleri,renkleri göndermeleri en ince ayrıntısına kadar düşünülmüş bu üçlemenin harukalade finali.Filmin sonunda bütün kahramanların durumu insana tebessüm ettiriyor.

sinema tarihinin kesinlikle izlenmesi gereken üçlemelerinden birinin final ayağı.kieslowski mükemmel bir sinema dahisi,salt aksiyonlar,kesmeli biçmeli korku filmleri,hep aynı konu ve karakterleri işleyen romantik filmler veya saçma sapan komediler arasında böyle filmleri izlemek insanı mutlu ediyor.sembolizm gibi benim sinema sanatı anlayışımda önemli bir halka oluşturan tekniği bu üçlemede harika kullanıyor,basit konulardan başyapıtlar çıkarıyor ve seyirciyi her zaman şaşırtmayı beceriyor yönetmen.kırmızıya özel olarak baktığımızda da yine kaliteli oyunculukların yanı sıra sizi ekrana bağlayan,sürekli dikkatli izlemenizi ve bir şeyler,gizli anlamlar yakalamaya çalışmanızı sağlayan bir kurgu tekniği göze çarpıyor.renk üçlemesi muhakkak daha fazla ilgi hak eden bir sinema olayı.

üçlemenin en iyisi, kieslowskinin senaryoda da bulunması filmin yönetim senaryo bütünlüğünü zirveye çıkarıyor, mesele herşeyiyle yönetmenin elinden çıkıyor, özellikle yargıç ve manken arası diyaloglar tadından yenmiyor, kieslowskinin üç filmi de birbirine sağlam iplerle bağladığı ortaklaşmalar üç kavramın da birbirine güçlüce bağlı olduğunun harika anlatımına sahne oluyor.

Mavideki 'Hic bir sey onemli degildir' cumlesine karsilik yargicin 'Ben hicbir sey istemiyorum' cumlesi Kirmiziyla ortak olabilir, karakterlerinin birbirine ustunlugunun degismesi Beyazdaki benzerlik olabilir. Fiziksel benzerlikler olarak da uc filmde de Mahkemenin gozukmesi, filmlerin birbirlerinden kucuk kesitler vermeleri ve Kirmizida nerede su yasli kadin ve sisesi, derken nihayet cam kutusunun gorunmesi ortak yanlardan denilebilir.Yargicin Ireneye balikci hikayesini anlatirken ampulun tesaduf eseri patlamasi(!) ve hemen ustteki ampulle degistirmesi sanki yargicin 'Bakin hepiniz, iste ben de mahkemede bazen insan hayatlariyla istemeden de olsa bu kadar basit oynayabiliyorum, bir ampulu cikarip bir digerini koymak gibi' demesini andiriyor. 'Neyin dogru olup neyin yanlis olduguna karar vermek bana namussuzluk gibi geliyor' cumlesi de buna paralel bir replik.Yargic ve Agustin arasindaki kader benzerligi Agustinin ve sevgilisinin sonu hakkinda bizi tahmine goturuyor. Tesadufler, benzerlikler... Kelebek etkisi bu filmden esinlenmis olabilir diye dusunuyorum.Ayrica Irenenin neden sakiz reklaminda oynadigi ve fotografin sakizla hicbir alakasi olmamasi merak konusu.Filmin finali tartismasiz muhtesem bir sonla bitiyor.Serinin tumunu izleyin, her birinin ayri bir havasi ,ayri bir kokusu ve gercekten ayri bir rengi var.sinema tarihinin kesinlikle izlenmesi gereken üçlemelerinden birinin final ayağı.kieslowski mükemmel bir sinema dahisi,salt aksiyonlar,kesmeli biçmeli korku filmleri,hep aynı konu ve karakterleri işleyen romantik filmler veya saçma sapan komediler arasında böyle filmleri izlemek insanı mutlu ediyor.sembolizm gibi benim sinema sanatı anlayışımda önemli bir halka oluşturan tekniği bu üçlemede harika kullanıyor,basit konulardan başyapıtlar çıkarıyor ve seyirciyi her zaman şaşırtmayı beceriyor yönetmen.kırmızıya özel olarak baktığımızda da yine kaliteli oyunculukların yanı sıra sizi ekrana bağlayan,sürekli dikkatli izlemenizi ve bir şeyler,gizli anlamlar yakalamaya çalışmanızı sağlayan bir kurgu tekniği göze çarpıyor.renk üçlemesi muhakkak daha fazla ilgi hak eden bir sinema olayı.