En yararlı eleştirilerEn yenilerEn çok eleştiri yazmış üyelerEn çok takip edilen üyeler
Filtrele:
Hepsi
rudeonerudeone
Takipçi
1.698 değerlendirmeler
Takip Et!
3,0
3 Aralık 2010 tarihinde eklendi
insan ilişkileri,ahlak meselesi,yalan,dürüstlük,kadın,erkek gibi konulardan bahsediyor yönetmen.bahsediş tarzı da ilgi çekici aslında,hoş bir yaratıcılım örneği.bir cinayeti farklı farklı anlatan insanlar var.bir yere kadar ilgi çekici,sürükleyici,fakat beni pek açmadı rashomon.daha büyük bir yapıt beklerdim.yönetmenin diyecekleri var,belli,ve gayet de güzel,son sahnede dahi olsa bu diyeceklerini,vurgulamak istediklerini güzel örnekler üzerinden vurgulamayı başarabiliyor,fakat filmin geneline baktığımda kendi açımdan övülecek ilk şey belki de altmış yıl öncesinde eli yüzü düzgün,çekimleri ve ışığı kaliteli bir film çıkarabilmiş olmaları.böyle bir konu,böyle bir altyapı bence daha fazla büyük bir filmi hak ediyor.önemli bir klasik fakat insan ister istemez duyduklarıyla karşılaştırmadan edemiyor.duyduklarıma göre daha efsanevi bir eser beklerdim dediğim gibi.tabii sinefillerin görmesi gereken bir film rashomon.
Konu güzel tamam ama gerçekten çok durağan gidiyor,sıkıntıdan patladım diyebilirim,verilmek istenen şey güzel ama günümüzde izleyince çok yavan geldi bana,benim beğenimi kazanmadı ama bu da filmde anlatılan hikaye gibi göreceli tabi,karar sizin
Bir olayın farklı perspektiflerden izleyiciye sunulduğu senaryo olarak ilginç ve dönemine göre farklı sinema tekniklerinin kullanıldığı kült bir film 8/10
Göreceliliğe sinemada getirilen en nihai filmlerden bir tanesi diyebilirim.Çekimler, detaylar, görüntüler ve hepsinden önemlisi parıltılı zekanın hümanist ayrıntıları ve gerçekliğiyle dikkat çeken insana özgü zaafların yorumlanışı..9/10
Oldukça anlamlı , özgün ve durağan olmasına rağmen sürükleyici bir klasik ? Kurgusu , yönetimi , oyunculukları , müzikleri , konusu vs. oldukça başarılı ? Ayrıca ben filmi beklediğimden çok daha iyi buldum ? İzlenmesi gereken bir film ? 10/8 ?
Akira kurosawanın en ünlü ve en sevilen filmlerinden. Ne zamandır izlemeyi düşünürdüm, izledim. Bu filmde İzleyici olarak mahkeme biziz ve tanıkların hikayelerini dinliyoruz. Bu yönüyle bana çok orijinal ve ilginç bir film olarak geldi.Bir kez izledim, daha sonra filmin büyük bölümü tekrar izledim. Ama çok beğenmedim, aslında konusu ve yönetimiyle çok beğenebileceğim bir film olabilirdi.Konu: 10, Yönetim: 10, Oyunculuk: 5, Etkileyicilik: 6 7.7 puan
Raşomon[1] 1950 Japonya yapımı dramatik filmdir. Özgün adı Rash&333;mon olan film, Türkiyede sinemalarda, Sinematekte ve TRT televizyonunda gösterildikten sonra Mart 1992de 11. İstanbul Uluslararası Film Festivalinde de gösterime sunuldu (Festivaldeki gösterimde Raşamon ismi kullanılmıştır.)[2]Japon kısa hikâyesinin babası[3] olarak anılan Ry&363;nosuke Akutagawa (1892-1927)nın 1915 tarihinde yazdığı Rashomon ve Korulukta adlı iki kısa hikâyesinden uyarlanan filmi Akira Kurosawa yönetmiştir. Kurosawa aynı zamanda Shinobu Hashimoto ile birlikte filmin senaryosunu yazmış, ayrıca filmin kurgusunu da yapmıştır. Başlıca rollerinde Toşiro Mifune, Machiko Ky&333;, Masayuki Mori ve Takashi Shimuranın oynadıkları filmin siyah beyaz görüntülerini Kazuo Miyagawa çekmiştir.Akira Kurosawanın baş yapıtlarından biri olan 'Raşomon' aynı zamanda da Japon yönetmeni batı dünyasına tanıtan film olmuştur. Zaten batıda da filmin bazı yeniden çevrimleri yapılmıştır. Bunlardan en bilineni 1964 yılında Martin Rittin yönettiği Amerikan filmi The Outrage (Haydut)dir. Paul Newman, Laurence Harvey gibi ünlülerin rol aldığı bu Western filmi konuyu Japonyadan vahşi batıya taşımıştı.1951de uluslararası ilk gösteriminin yapıldığı Venedik Film Festivalinde film Altın Aslan ödülünü aldı. Aynı festivalde Akira Kurosawaya ayrıca 'İtalyan Film Eleştimenleri Ödülü' de verildi. 'En iyi film' dalında BAF ve 'en iyi sanat yönetimi ve dekor' dalında Oscara aday gösterilen Raşomon, 1952 yılında Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisinin onursal ödülüyle ödüllendirildi.Japonyada 1953 tarihinden önce üretilmiş her sinema filmi gibi 'Rashomon' da artık kamu malı olmuştur Oduncu (Takashi Shimura) çömelmiş, arkada solda hizmetkar (Kichijiro Ueda), sağda ise Budist Rahip (Minoru Chiaki) şehir kapısının altında.Rash&333;mon, kelime anlamı olarak Japoncada kale kapısı, hisar kapısı (veya şehir kapısı) anlamına gelmektedir. Özellikle Japonyadaki Heij&333;-ky&333; (Nara) ve Heian-ky&333; (Kyoto) şehirlerinin tarihi anıtsal güney kapıları bu adla anılırlar. Filmin çekimleri de günümüzdeki adı Nara olan Heij&333;-ky&333;daki şehir kapısında ve civarında gerçekleştirilmiştir.[5][6]Filmde biri oduncu, diğeri hizmetkâr, sonuncusu da Budist rahibi olan üç üzgün görünüşlü adam bardaktan boşanırcasına yağan yağmurdan kaçarak bu şehir kapısının altına sığınırlar ve burada cinayet ve ırza geçme suçundan yargılananan namlı bir haydut hakkında konuşmaya başlarlar ve olaylar geriye dönüşlerle (flashback) anlatılır. Yağmurdan kaçan oduncu ve Rahibin sığındıkları kapı altında, haydutun yargılanmasını aktarmaları flashbackle verilirken, yargılama sırasında haydutun, samurayın karısının ve bir medyum aracılığıyla olanları aktaran samurayın ruhunun anlattıkları da tekrar flashbacklerle verilir. Yani burada flashback içinde flashback var
Film günümüz filmlerine göre elbette daha durağan, ama filmin görecelilik kavramını işlemesi ve buna 1950'li yılların başında cesaret ve akıl edebilmesi olağanüstü. Bu film 60'lar veya 70'lerde çekilmiş olsa bu kadar abartılmamalı derdim belki de. Ama henüz özgür, deneysel ve protest sinemanın hemen hemen hiç olmadığı zamanlar 50'li yılların başları. Kurosawa -bilerek mi bilmiyorum- ama zamanına göre inanılmaz yenilikçi bir filme imza atmış. Günümüz izleyicisi için belki çok şaşırtıcı olmayabilir ama bu filmi 1953'te bir sinemada izlediğinizi düşünün. Düşünün o dönemde Ayhan Işık, Belgin Doruk, Zeki Müren filmleri izlerken birdenbire böyle bir ''şeye'' rastlıyorsunuz (Yukarıdaki oyuncular ve zamanında oynadıkları melodramlar Türk sinemasının yüz akıdır. Hala Tv'de denk gelsem, hayranlık duyarak kalbim o filmleri izler. Benim söylemek istediğim o tarz filmlerin olduğu bir dönemde Rashomon gibi bir filme rastlayan sinemaseverin yaşayacağı şaşkınlık, belki de anlamlandıramama). Sanırım söylemek istediklerimi anlatabildim. Çok uzattım, kısacası zamanının gözlükleriyle izlenilmeli sinema tarihine yön vermiş olan bu filmi. İyi seyirler.
Kurosawa imzalı "Ikiru" favorim olmaya devam ediyor yönetmenin filmleri arasında.. rashomon ortalama bir film.. ne iyi ne kötü.. kadın oyuncu çok iyiydi özellikle.. filmin 2 etkili sahnesi var sadece.. bunun dışında oldukça yapay dövüş sahnesi ve abartılı müzik kullanımı hoş değildi.. ayrıca senaryo açısından da sorunlar var filmde.. böyle bir olay yaşanılması çok tuhaf, çok zor bir durum değil.. filmin başında öyle ürpertici ve imkansız bir şeymiş gibi anlatılıyor ki sonradan bu muydu diye iç geçirmeden edemedim.. ayrıca filmin asıl teması "yalan" söylemek, yeterince derin anlatılamamış, sözde kalıyor her şey.. hikayelerde.. sonuç olarak ne abartıldığı kadar iyi bir film ne de kötü.. kadın oyuncunun başarılı performansı ve 2 etkili sahne sayesinde ortalama bir film rashomon.. 6/10
İnsanoğlunun zaaflarını, bencilliğini ve küçük yalanlarını işleyen harika bir baş yapıt Rashomon...Teknik açıdan, çekildiği yıla bakılarak beğeni görmesi; verdiği mesajların geçerliliği açısından da takdir edilmesi gerekir. Ayrıca nedendir bilinmez the Usual Suspects'i çağrıştırabilir kişiye.
Kurosawa ustadan daha sonra bir çok filmde taklit çok başarılı bir dram.Çarpıcı senaryo ,güçlü oyunculuklarla bir olayın dört farklı versiyonu ile insan doğasının karanlık yönlerini yansıtan bir başyapıt.Venedikte aldığı ödül ile Japon sinemasının dünyaya açılmasını sağlayan bu muhteşem klasiği her sinemasever görmeli.Sinema tarihinin en iyi yönetmenlerinden Akira Kurosawa ustanın Yedi Samuray,Yojimbo fimlerinden sonra bu yapımı da izledikten sonra diğer klasiklerini izlemeye değer.Nedense ustanın siyah beyaz ilk dönem filmleri 80 li yıllarda çektiği filmlerden daha çok etkiledi beni.
Kurosawa üstadın belkide en faklı ve ilginç olan yapıtı. İnsan psikolojisi üzerine doğruların ve yalanların incelendiği bilimsel bir çalışma gibi Rashomon.. Her sinema sever en az bir kere izlemeli...
Birbiriyle uzlaşmayan bakış açılarının dönüşlerle verildiği,akıcı,gölgeler altında samimiyetten yoksun anlatımlar ayrıntılarla betimlenmiş.Yorucu bir hikaye olumlu bir ayrıntı ile bitirilmiş.Sonunda insanların özünde iyimserlik oldugunu hatırlatılmış.Kurosawa’nın bence en büyük yapıtı olan Rashomon’un şaşkınlık uyandıran şizofrenik bir anlatım tekniği içinde bu final gayet yerinde,tutarlı bir finaldir.10/10...
Oscar adaylığı da bulunan film Akira ustanın en iyi filmlerinden biri olarak kabul edilebilir. İyi kurgulanmış ve güzel oyunculukla bezenmiş oal n film tematik olarak saglam temeller üzerine oturtuluyor. Seyirciye sempatik ve yakın gelebilecek karakterlerin olmaması eksiklik olarak görülse de aslında bu seyircinin yanlılık yapmadan kurguyu çözmesi yolunda akıllıca bir fikir olarak kabul edilmeli. Sanık durumunda kabul edilen oyuncuların diyalogları insan zekasının yalan söyleme şifresini çözebilmek acısndan zekice yazılmış Sinematografk acıdan dinamik olan film insanın bencil yanını da gözler önüne seriyor.
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.