Arka Pencere eleştirileri - Sayfa 4

Sadece bir pencerede geçen ve de sizi içine olabildiğince çeken bir film..İzlerken sıkılabileceğimi düşünmüştüm...Ama hiç öyle olmadı...Yıl 1954 ve bence kesinlikle bir başyapıt...

Bir pencerem olsa ve "izlesem gerçekleri" "gerçeklerden habersiz" dedirten bir film... Alfred Hitchcock klasiği...

bu filmi izledikten sonra insanın dürbün alıp evleri gözetlemesi geliyo.acayip bir film.hitchcock yine aynı hitchcock nefis kamera kullanımı ve süper bir ortam.o mahallede oturmak isterdim doğrusu.süper bir film...

tek bir olay var basit gibi görünsede.. filmin atmosferi o kadar güzelki izlerken zamanın nasıl geçtiğini bile anlamıyorsunuz.10/10 baştan sona röntgencilik yapıyorsunuz çok zewkli bir film yine gizem havası hakim fakat dediğim gibi konu biraz basit imdb de en iyi hithcock filmi ama heralde yansıttığı atmosfer için almış olsa gerek o kadar oyu.. ki bu konuyla bile şaheser çıkarmış usta usta bana göre ustanın en iyi 4. filmi

Nedir ki bir pencere? Bir açık kapı kadar saf ve geçirgen değildir, ama bir duvar kadar da izole değildir dış dünyadan. Bizim aslında dış dünyayla karşılaşma anımıza bir yarı geçirgen sınır çizer. Pencereden dışarıya bakan bir kişi belirli bir bakış açısına yerleşir. Dışarıya bakan tek bir göz çoğul bir alana bakmaktadır yani bir sürü başka pencereye. Ama kendisi de aynı şekilde başka tekil bir pencere için bir çoğul kümeler arasındadır.
Dahası filmdeki mesele sadece bir pencere değil bir de arka penceredir. Yaşantıların karşılaşması için dolaysız bir ilişki kurulması amacıyla özellikle seçilmiştir. Çünkü ön pencere olması durumunda yaşantılar arasına yabancı nesneler girmekte, söz gelimi kaldırım, ağaçlar, arabalar, sokaktan geçen satıcının gürültüsü yaşantıların karşılaşma anını kesintiye uğratmaktadır. Filmde ortada bir avlu olsa da pencereler birbirine doğrudan bağlantılıdır. Bir müzisyenin çaldığı bir parça başka birini bir etkiye sokmaktadır.
Aynı zamanda karşılaşan gözlerden de bağımsız olarak bir pencere kamusal alan ile özel alanın da karşılaşma anıdır. Çağdaş filozof Habermas'ın temel meselelerinden biri olan kamusal alan- özel alan ayrımı bir pencere metaforu ile filmde yansıtılmaktadır. Kamusal alan özel alana ne derece müdahil olabilir? Örneğin filmdeki gibi karşı pencerede işlendiği düşünülen bir cinayetin ortaya çıkarılması için harekete geçebilme meşruiyetini nereden alabilir? Tabii ki vicdan meselesi burada akla gelmektedir. Ancak film bize verildiği şekilde değil de Thornwald'un aslında cinayet işlemediğini, köpeği onun öldürmediğini, karısının bir gezintiden sonra eve döndüğü haliyle devam ettirilseydi bu durumda Jefferies'in eylemini bir kamusal vicdan değil de can sıkıntısından kaynaklı bir röntgencilik eylemi olarak nitelendirecektik. Filmde buna benzer bir çok başka örnek vardır. Bayan YalnızKalp'in karşısında biri varmış gibi iki kişilik bir sofra hazırlaması Jefferies tarafından kadının yıllar süren tek başınalığına bağlanmaktadır. Oysa kadın kalabalık geçen bir yaşantıdan sonra bilinçli yalnızlığa çekilmiş de olabilir.
Filmde ayrıca en çarpıcı sahnelerden birisi de Thornwald'un Jefferies'in evine intikal ettiği sahnedir. Hep dış ses ve görüntü olarak sunulan adam bu sefer gözetleyicinin özel alanına gelmiştir. Sorgulanan sorgulayıcı olmuştur. Benden ne istiyorsun sorusuna Jefferies cevap veremez. Ve aydınlatıcı, göz kamaştırıcı bir ışık cihazını karşısındakine silah olarak kullanmaktadır. Bunu yaparken de kendisinin karanlıkta kalması gerekir. Böyle Buyurdu Zerdüşt'ün ön konuşmasında ilk cümlelerde Güneş'e şöyle seslenilir : ' Ey sen büyük yıldız! Aydınlattıkların olmasaydı, ne olurdu mutluluğun?'

Arkadaşlar rica ediyorum,izlemeyen kalmasın....

kesinlikle muhteşem bir film bende neden bu filmi bu kadar geç izledim diye kendime kızanlardanım hitchcock başka bir dünyada yaşıyor o dekor öle bir şey nasıl hayal edilmiş inanamazsınız bazılarınıza çok basit gelebilir ama o amatör sinema tadını bilenlere yapılmış bir film

kısacası film tutkunları kesinlikle izlesin

bu kadar basit ama o kadar sürükleyici bir film arka pencere.hitckock'un en sevdiğim filmi

ölümsüz, zamansız bir film :) 10/10