Netflix, gerilim türünde izleyicisinin sinir uçlarıyla oynamayı her zaman sevmiştir. Ancak mini gerilim dizisi Wayward bu güne kadar alıştığımız tüm geleneksel gerilim kalıplarını yıkıp geçiyor. İzleyiciye başından itibaren net cevaplar vermek yerine saf bir "psikolojik rahatsızlık" vadeden dizi, gerçeklik algınızı sürekli olarak sorgulamanıza neden oluyor.
Hikaye, dışarıdan bakıldığında kusursuz ve huzurlu görünen, sorunlu gençlerin gönderildiği Tall Pines Akademisi'ni barındıran küçük bir kasabada geçiyor. Dizinin ana karakteri Alex Dempsey (Mae Martin) ve diğer öğrencilerin gözünden, bu "kusursuz" vitrinin ardında yatan karanlığı yavaş yavaş keşfediyoruz.
Yazının devamı hikaye hakkında sürpriz bozanlar içerir!
Ancak Wayward sadece bir lise veya akademi gerilimi değil. İlerleyen bölümlerde Tall Pines'ın aslında, mezunların kasabada tutulduğu devasa bir tarikat olduğu ortaya çıkıyor. Korku ve gerilim sinemasının kraliçelerinden Toni Collette'in canlandırdığı tarikat lideri Evelyn, kontrolü elinde tutmak için kasaba sakinlerinin çocuk sahibi olmasını bile yasaklayan, kelimenin tam anlamıyla kan dondurucu bir figür.
Diziyi asıl tekinsiz yapan şey bol kanlı cinayetleri veya Evelyn'in o absürt ve geleneksel olmayan terapi yöntemleri değil; karakterlerin finaldeki o kahredici seçimleri. 8 bölüm boyunca bu gaslighting dolu kasabadan kurtulmaya çalışan karakterlerin, finalde bu toksik ortama bağımlı hale gelip kalmayı seçmeleri izleyicide muazzam bir varoluşsal sancı yaratıyor.
Wayward, 8 bölümlük formatının avantajını kullanarak hikayeyi hiç sündürmeden, çok net ve klostrofobik bir çerçevede tutmayı başarıyor. Ancak bu kasıtlı yönsüzlük hissi, izleyici puanlarına da yansımış durumda.
Dizi, eleştirmenlerden oldukça güçlü puanlar alıp "şık ve son derece izlenebilir" olarak nitelendirilirken; aynı karanlık ve tatminsiz final seyirciden acımasız puanlar aldı. Bazı izleyiciler dizinin kimlik karmaşası yaşadığını düşünse de, o boğuculuk hissini sevenler için 8 saatlik kusursuz bir psikolojik maraton olduğu kesin.
