Indiana Jones ve Kristal Kafatası Krallığı

Yetmişlerin ikinci yarısında doğan ve seksenli yıllarda sinema filmleriyle büyüyen bir kuşağız biz. Seksen kuşağı olarak apolitik bir grup çocuk olarak hatırlansak da, yaşlar çoktan otuzu aştı. Neydi bizim kuşağımızın "apolitik olmak" klişesi dışındaki özellikleri? Olmazsa olmaz sinema filmlerini yeniden hatırlayalım: Yerli filmler her defasında güldürmeyi başaran bir avuç komedi filmiyle sınırlıydı. Süper kahramanlar, serüvenci arkeologlar, uzaylılar, zaman makineleri ve çılgın lise öğrencileri ise yabancı filmlerin dünyasındaydı. Bu filmleri de televizyon ekranında dublajlı izlediğimizi düşünürsek, küçük bir çocuk için yabancı film/yerli film ayrımı ne zaman başlar acaba? Hangi yaşa kadar sinema, ayrı bir dünya, kendi başına bir ülke olmayı sürdürür. Ben galiba Indiana Jones'u bu ayrımı çok fazla yapamadığım veya önemsemediğim, filmlere hayal gücümü okşadığı oranda değer verdiğim bir dönemde keşfettim.