Kayıp Nişanlı

Öykümüzün başladığı 1919 yılında, Mathilde henüz 19 yaşındadır ve nişanlısı Manech’in iki yıl önce gittiği cepheden geri dönmesini beklemektedir. Oysa ona Birinci Dünya Savaşı’nın bitmek bilmez cephe savaşlarından gelen tek şey, aşık olduğu adamın ülkesi için savaşırken öldüğünü haber veren bir mektup olur. Mathilde buna inanamaz; çünkü eğer sevgilisi ölmüş olsa bunu mutlaka hissedeceğini düşünmektedir.

Genç kadın ne pahasına olursa olsun gerçeği ortaya çıkarmak için araştırmaya başlar. Aynı cephede savaşmış olan bir çavuştan, Manech’in dört diğer askerle birlikte işledikleri bir suçtan ötürü ölüme terkedildiklerini öğrenir. Olayları deştikçe beş genç adamla ilgili korkunç gerçeğe giderek yaklaşan Mathilde, ipin ucunu bırakmak istemez ve tüm zorluklara rağmen kavuşmayı planladığı sevgilisine ulaşmak için savaşır.

Amélie’yle şapka çıkartan yönetmen Jean-Pierre Jeunet ve genç aktris Audrey Tautou ödüllü bir roman uyarlamasıyla geri dönüyorlar.

Bige Akdeniz

Jean Jeunet’nin son filmi Kayıp Nişanlı, bir aktris ile yönetmen arasında doğabilecek ve bir filmden diğerine en saf doğallığında taşınabilecek kimyanın varlığının oldukça hoş bir ispatı. Audrey Tatou, günümüz Paris’inin insanlar için umut dolu, minimalist ama zengin bir dünyanın bakışları ile izleyiciyi sarmalayan Amelié karakterini bu film için adeta bir zaman yolculuğundan geçirterek, I.Dünya Savaşında bir sahil kasabasında yaşayan, aşkını tekrar bulmak için bildiğini okuyan Mathilde’sine dönüştürmüş. Jeunet ise Amélie’de kartonlaştırdığı Paris’i ve Paris’lileri, bu sefer o kadar geniş bir spektruma yaymışki, kendinizi büyük bir dünyanın ve hatta filmde anlatılan tarihin bir parçası gibi hissediyorsunuz.