Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,2
503 Puanlama
5
17 Eleştiri
4
30 Eleştiri
3
5 Eleştiri
2
1 Eleştiri
1
1 Eleştiri
0
1 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
- Hepsi
-
-
-
-
-
-
Bağımsız sinemadan ve genç bir yönetmen Damien Chazelle elinden çıkan, ayrıca 87. Akademi Ödüllerinde 3 dalda Oscar heykelciğini kazanan “Whiplash”, son dönem izlediğim filmler içinde en başarılı film olarak hem gönlümde hem de aklımda yer etti.
Çok iyiydi,müzikle aram çok iyi değildir ama whiplash farklı bir deneyim yaşattı bana ve hem gözlerimin hem de kulaklarımın pasını silmeyi başardı
Hayatta bir şeyleri başarmak isteyen, hatta o dalda en iyisi olmak isteyen herkesin izlemesi gereken bir film. İzledikten sonra ya kendinizi o işe adayacak ya da direk vazgeçeceksiniz, çünkü ne kadar zor olduğunu iliklerinize kadar hissettiriyor.
Eğer ki müzisyenseniz, hatta bateristseniz bu film müzik hayatınıza başka bir bakış açısı katacaktır. Miles Teller'ın final performansı, J.K. Simmons'un oyunculuğu kesinlikle muhteşem.
Eğer ki müzisyenseniz, hatta bateristseniz bu film müzik hayatınıza başka bir bakış açısı katacaktır. Miles Teller'ın final performansı, J.K. Simmons'un oyunculuğu kesinlikle muhteşem.
Filmi herkes beğenmeyebilir, insanın biraz film kültürü olmalı bu filme sevimli bakabilmesi için. Çünkü hissetmeli J.K Simmons'un o muzzam oyunculuğunu; çünkü hissetmeli o benzersiz kurguyu, çünkü hissetmeli ana karakterin hiç bitip tükenmeyen sınırsız ''arzusunu''...
Her ne kadar Jazz müziği temalı bir film olsa da kendisini başka alanlara adamış insanlara da dokunuyor bu film. Ki ben Jazz müziği sevmeme rağmen bu filmi gereğinden fazla benimsedim. İzlenmeli, izlettirilmeli
Her ne kadar Jazz müziği temalı bir film olsa da kendisini başka alanlara adamış insanlara da dokunuyor bu film. Ki ben Jazz müziği sevmeme rağmen bu filmi gereğinden fazla benimsedim. İzlenmeli, izlettirilmeli
En İyi Film dalında Oscar adayı olan Whiplash, bu adaylığı sonuna kadar hak eden filmlerden. Müzik tutkunu bir şahsiyetseniz, bu güzel filmden alıcağınız haz iki katına çıkacaktır. Abimle Rocky serisi filmlerini izledikten sonra, salonun ortasını ringe çevirir halının üzerinde boks maçı yapardık. Whiplash’i izledikten sonrada içinizde bir bateri çalma dürtüsü, kovaları, tencereleri diziyimde kendime bir bateri seti hazırlayım gazı oluşuyor. Uyarmadı demeyin. Ayrıca, hırs, azim, hayalkırıklığı ve öfkeyi esas çocuğumuz Andrew’la (Miles Teller) birlikte yaşıyor, müzik hocamız Fletcher ‘a(J.K. Simmons) küfürler yağdırıyor, boğazlama isteğine kapılıyorsunuz. Anlayacağınız film izleyenleri bir hayli içine alıyor ve esas çocuğumuzun dertlerini, hırslarını ve öfkesini birlikte yaşıyorsunuz. Aslında klişe bir konuyu nasıl bambaşka hale getirildiğine, iyi oyunculuklar, farklı bakış açılarıyla, sinemanın büyüsüne bu filmde inanıyorsunuz. Yönetmen başarısı bu olsa gerek. Filmin yapımının ilginç hikayesini öğrenince de Whiplash’e saygımız daha da artıyor. Genç Yönetmen ve senarist Damien Chazelle’in bu filmi çekmek için bütçe bulamaması ve kısa film versiyonu ile Sundance Film Festivali’nde yarışması. Kazandığı en iyi kısa film ödül parasıyla bu filmi yapması. Şimdi de Oscar’a aday olması filmdeki azmin bir benzeri. Film her insanın içinde yaşattığı başarılı ve başarısızlık halinin, başarının aslında ne olduğunu, belkide ne olmadığını da sorgulatıyor birazda. Ben biraz ana hikaye ve esas çocuğumuzun hırsı ve yaşamını azmettiği şeyin kaplamasını Blackswan’a benzettim. Filmin kısa versiyonunda da müzik hocasını canlandıran ve Andrew’u zorlayan J.K.Simson’ın performansı gerçekten çok başarılı. Çünkü adama gerçekten öfkeleniyorsunuz, bunu başarabiliyorsa cidden iyidir diye düşünüyorum. Spoiler: kaza sahnesi beni yerimden zıplattı. Ama bi iç kanama olmuştur herhalde tır çarptı yahu.
Son iki aydır izlediğim filmlerin içinde beni en çok etkileyen filmdi diyebilirim.Öncelikle verdiği mesajı bir bütün olarak değil , yer yer serpiştirerek yansıtmış bizlere.Genç yönetmen geçekten iyi işler başarmış bence müzik geçişleri ve çekim açıları gerçekten iyi idi.Filmin kısa ve sonunun açık bitmesi güzel olmuş bence.İzlenmesi gereken filmlerden olduğunu düşünüyorum
spoiler:
.8./10
.8./10
Nasıl anlatsam? Nereden başlasam bilemiyorum. Bir kere caz müzik ziyafeti çekeceğinizi garanti ederim. Hikayenin sürükleyiciliği bir tarafa oyunculuklar ders verir gibi. Öncelikle J.K. Simmons o oscarı almalı arkadaş. Uzun zamandır bu kadar başarılı bir yardımcı erkek oyuncu performansı izlemedim. Kişinin potansiyelini sonuna kullandıracak kişiler hayatında olmalı, ondan ya nefret edersiniz ya da o kişi sizin adınızı tarihe geçirir. Tabi Fletcher gibi bir hocaya tahammül edebilirseniz. Filmi 15 yaşımda seyretseydim hemen bateri alırdım o derece etkisinde kaldım. Bu arada bateride istanbul yazması da ayrı bir hoşuma gitti. İlham verici,kışkırtıcı ve içine alan bir başyapıt desem abartmış olmam sanırım. Şiddetle tavsiye ederim. Belki sizin de içinizdeki yeteneği ortaya çıkarmak için itici bir güce ihtiyacınız vardır.
Her ne kadar J.K. Simmons ın en iyi rolünün O.Z. dizisindeki Vern Schillinger karakteri olduğunu düşünsemde, bu filmde oldukça iyi bir oyunculuk sergilemiş, gayet başarılı bir film. Yalnız evde değilde sinemada izlenmesi gereken bir film.
Filmi bugün izleme fırsatım oldu. Final bölümü hariç,kurgu ve senaryoyu etkileyici buldum.
Film başlarda heyecanı yükseltiyor ve sonuna kadar hiç indirmiyor; hatta oturduğunuz koltuktan sağdan sola döndürmüyor desem yeridir. Film klişelerden uzak bu gidişat şunu gösteriyor bu sahnede şu olacak dedirtirmiyor ve ters köşeye yatırıyor.
Kapitalizm, hırs, kin gibi özellikler ise filmde tavan yapıyor, hatta yer yer bazı sahnelerde 'ben olsam al başına çal derdim....' diyebilirsiniz.
Filmi hem sinemada izleyin hem de DVD'sini alıp arşivinize koyun derim.
Kapitalizm, hırs, kin gibi özellikler ise filmde tavan yapıyor, hatta yer yer bazı sahnelerde 'ben olsam al başına çal derdim....' diyebilirsiniz.
Filmi hem sinemada izleyin hem de DVD'sini alıp arşivinize koyun derim.
Bildiğin gerilim filmi. Konservatuar müzik falan, hani laylaylom müzikal sandın dimi.. yok öyle diğil işte. Baştan sona gözünü alamadığın konsantrasyonu hiç kaybetmiyeceğin müthiş bi film olmuş.
Whiplash
“İngilizce’de şu iki kelimeden daha çok zarar verebilecek bir kelime yoktur: ‘İyi iş.’”
Toplumumuz, ailemiz ve bunların ışığında koşullanan zihnimiz bizi standart kalıplar dahilinde ‘iyi’ veya ‘yeterli’ olmaya mı itiyor? Sıra dışı olmamızın önünde sıradanlığın güvenlik alanı mı var? Eğitim sistemimizin bizi rekabete ittiği bu ortamda ortalama’nın üzerinde olmak bizi yeteri kadar tatmin olacak bir seviyeye mi getiriyor? Zihnimizin kıyaslama oyununa mı geliyoruz? Referans noktası ile çalışan zihnimiz genellikle bize benzeyen ama bizim biraz daha iyi olduğumuz ortamları seviyor...
Film’deki müzik hocası rölündeki Fletcher’ın yöntemi ne kadar sert olursa olsun, amacı müzisyenleri aşırı zorlayarak onlardan bir Louise Armstrong çıkarmaktır. Bu aşırı sert, aşırı küfür eden ilginç öğretmen, bireylerin içindeki öfkeyi çıkartıp onların pratik yapmaları ve daha fazlasını çıkarmaları yolunda teşvik etmeye çalışır... Devamı blog'da...
“İngilizce’de şu iki kelimeden daha çok zarar verebilecek bir kelime yoktur: ‘İyi iş.’”
Toplumumuz, ailemiz ve bunların ışığında koşullanan zihnimiz bizi standart kalıplar dahilinde ‘iyi’ veya ‘yeterli’ olmaya mı itiyor? Sıra dışı olmamızın önünde sıradanlığın güvenlik alanı mı var? Eğitim sistemimizin bizi rekabete ittiği bu ortamda ortalama’nın üzerinde olmak bizi yeteri kadar tatmin olacak bir seviyeye mi getiriyor? Zihnimizin kıyaslama oyununa mı geliyoruz? Referans noktası ile çalışan zihnimiz genellikle bize benzeyen ama bizim biraz daha iyi olduğumuz ortamları seviyor...
Film’deki müzik hocası rölündeki Fletcher’ın yöntemi ne kadar sert olursa olsun, amacı müzisyenleri aşırı zorlayarak onlardan bir Louise Armstrong çıkarmaktır. Bu aşırı sert, aşırı küfür eden ilginç öğretmen, bireylerin içindeki öfkeyi çıkartıp onların pratik yapmaları ve daha fazlasını çıkarmaları yolunda teşvik etmeye çalışır... Devamı blog'da...
Eller kanayıncaya dek o davullar çalınacak!
Bu deyimle giriş yapmak hiç bu kadar zevkli olmamıştı. Evet, bu yazıda görüldüğü üzere Whiplash filminden bahsedeceğim.
Film, elinden geleninin daha fazlasını yapma ve imkansızı isteme üzerine konu alıyor. Andrew Newman, konservatuar bölümünde bateri çalmaya başlayan bir çocuk. Karşısında ise öğrencilerin korkulu rüyası Terence Fletcher. Andrew Newman'ın tempo üzerine bilmediğini anlaşılınca, Terence Fletcher'ın küfürlü eğitime boyun eğer ve davulu elleri kanayıncaya dek çalmaya başlar. Lakin bu durumda Newman'ın da bir numaraları vardır. Vakit azaldıkça, aralarında büyük bir düello başlar.
Yönetmen Damien Chazelle "aferin ve iyi kelimeleriyle yetinmeyin, imkansızı isteyin." mesajı ile öyle bir kurgu ve müziklerle veriyor ki, 2015'in ilk tempolu filmiyle karşımıza çıkıyor. J.K Simmons tam anlamıyla muhteşem bir oyunculukla karşımıza çıkıyor. Zaten bu konuda En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Altın Küre'yi alması da an meselesiydi. Aynı zamanda En İyi Film dahilinde 5 dalda Oscar'a aday olması bile şaşırtıcı. Bu filmi gidin, görün. Bayılacaksınız!!
Bu deyimle giriş yapmak hiç bu kadar zevkli olmamıştı. Evet, bu yazıda görüldüğü üzere Whiplash filminden bahsedeceğim.
Film, elinden geleninin daha fazlasını yapma ve imkansızı isteme üzerine konu alıyor. Andrew Newman, konservatuar bölümünde bateri çalmaya başlayan bir çocuk. Karşısında ise öğrencilerin korkulu rüyası Terence Fletcher. Andrew Newman'ın tempo üzerine bilmediğini anlaşılınca, Terence Fletcher'ın küfürlü eğitime boyun eğer ve davulu elleri kanayıncaya dek çalmaya başlar. Lakin bu durumda Newman'ın da bir numaraları vardır. Vakit azaldıkça, aralarında büyük bir düello başlar.
Yönetmen Damien Chazelle "aferin ve iyi kelimeleriyle yetinmeyin, imkansızı isteyin." mesajı ile öyle bir kurgu ve müziklerle veriyor ki, 2015'in ilk tempolu filmiyle karşımıza çıkıyor. J.K Simmons tam anlamıyla muhteşem bir oyunculukla karşımıza çıkıyor. Zaten bu konuda En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Altın Küre'yi alması da an meselesiydi. Aynı zamanda En İyi Film dahilinde 5 dalda Oscar'a aday olması bile şaşırtıcı. Bu filmi gidin, görün. Bayılacaksınız!!
Bu sene seyrettiğiniz tüm gerilim ve aksiyon filmlerini bir kenara koyun ve her biri üzerinde düşünmeye başlayın. İlk eleme büyük bir eleme olacaktır zira çöp diye nitelendirilebilecek film sayısı hiç az değil. İkinci elemeyi yaparken janrdan bağımsız; sinemanın genel geçer kurallarını oluşturan elementler üzerine düşünmeye başlayacaksınız. Üçüncü elemede -eğer iyi bir sinema seyircisi iseniz- objektifliğinizi bir kenara bırakıp zevklerinizi konuşturmaya başlayacaksınız (eğer bunu daha erken yapıyorsanız ara cümledeki topluluktan olmayabilirsiniz). Elde kalan üç-beş film arasında seçim yapmak elbette zor lakin Damien Chazelle size bu konuda yardımcı olacağa benziyor. 2013 yılında Sundance’e katılıp kısa film jüri ödülünü kazandığı Whiplash’i bir sene sonra uzun metraj haliyle seyirciye sunuyor. Beyazperdedeki ikinci uzun metraj yönetmenlik denemesi olan Whiplash ile janrlar arasında sıkı köprüler kurup seyircisini bir yandan koltuğa çivilerken öte yandan rahatsızlık verici derecede kan dolaşımını hızlandıran Chazelle, kağıt üzerinde oldukça sıradan durabilecek bir metne imgeleri ekleyerek senenin en iyi filmlerinden birini önümüze koyuyor.
Film hakkında söylenecek yığınla şey var. İlk olarak Damien Chazelle'ı yürekten kutlamak lazım. Aynı isimli kısa filminden uyarladığı ve akademi ödüllerinde de bu alanda yarışacak (özgün senaryo olarak tespit edilememiş) bu güzide filmi tam manasıyla bambaşka bir deneyim sunuyor seyirciye. Usta yönetmen gerek gerilimi gerekse ince mizahı o kadar usta biçimde işliyor ki sahnelerin içine girmemek o atmosferi hissetmemek mümkün değil. Bilhassa senaryodaki hırs, azim, mükemmeliyetçilik, kıskançlık, egolar, yalnızlık üzerine dokunuşları enfesti. Başarıyla altından kalkmış. Ancak senaryoya odaklanıldığında bunca orijinal hamlelere, enfes diyaloglara ve şaşırtıcı yönlerine rağmen esas karakterin iç dünyasına inemediğimiz için dramatik yoğunluğun eksik kaldığını ve yan birkaç sahne ile kotarılmaya çalışıldığını görüyoruz. Yönetmen olarak oyuncular üzerindeki etkisi gözle görülür biçimde ortadaydı. J. K. Simmons aşmış bir performans ortaya koyuyor. Altın Küre ödülünü sonuna kadar hak ettiği gibi Oscar ödülüne de göz kırpıyor. Karakterin içine öyle bir girmiş ki, izlerken kendisine "60 yaşına kadar neredeydin be adam" dedirtti. Çok iyiydi. Filmin kurgusu da aynı oranda mükemmeldi ki stüdyo sahnelerindeki ara geçişler, gerilimi gerçekçi biçimde sahneleten özellikle iç çekim stüdyo sahnelerine verilen ağırlık, seyir zevkini yükselten müzik ağırlıklı çekimlerin olduğu sahnelerde kullanılan tekniklere şapka çıkardım. Başından sonuna kadar atmosferi yaşatabilen, seyircisini sıkmayan, müzik tadında bir filmdi. Umarım film hakettiği ilgiyi görür zira bu sinema sezonunun çok da sağlam filmler getirmediği gerçeğini hesaba kattığımızda unutulmaz deneyimlerden birini gerek oyunculuk gerekse yönetmenlik artısıyla karşıladığını düşünüyorum. Kişisel olarak caz müziğin tutkunu olarak pek bir keyif alarak tempo tuttuğumu da söylemek isterim. Ayrıca spoiler vermek istemiyorum ama filmin finali normalinden farklı bitse sanki daha iyi olabilirmiş gibime geliyor. Bu tabi göreceli bir kavram filmin derecesini etkilemez. Film Damien Chazelle'ın bir başyapıtı. İyi seyirler. 9/10
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler