Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
3,7
199 Puanlama
5
9 Eleştiri
4
8 Eleştiri
3
7 Eleştiri
2
3 Eleştiri
1
3 Eleştiri
0
5 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
Hepsi
Senaryosunu da...
Sakip karakterini de canlandıran Ertan Saban ile birlik de kaleme almasının yanı sıra...
İlk uzun metrajlı (debut) sinema filmini de çeken Ali Atay'ın yönetmen koltuğunda oturmak da olduğu "Limonata"; insanın içini ısıtan, bir "dramedy (drama comedy)" olarak geliyor karşımıza...
***
Gelin isterseniz...
13 Nisan 2015 tarihindeki dünya prömiyeri, İstanbul Uluslararası Film Festivali'nde yapılan bu filme, biraz daha yakından bakalım...
***
Manastır, Makedonya'da yaşayan...
Ölüm döşeğindeki eski TIR şoförü Suat (Zekir Sipahi)...
Yanına çağırdığı oğlu Sakip'ten, son arzusu olarak...
İstanbul'da, imam nikahı kıyarak evlendiği, Fatoş adındaki bir kadının dünyaya getirdiği...
***
Ama kendisinin...
Henüz bebekken terk ettiği ve o yüzden de...
Yüzünü dahi görmediği diğer oğlu Selim'i (Serkan Keskin) bulup, getirmesini ister...
***
Zira...
Ölüp gitmeden ondan, helallik almak istemektedir...
***
İşte...
Hal böyle olunca da...
Babasının emektar külüstür otomobiline atlayan Sakip...
Eline sıkıştırılan, TIR'cı kahvehanesi işletmecisi Ali Rıza'ya (Selahattin Bilal) ait eski bir adresle...
İstanbul'a doğru yola koyulur...
***
Çünkü...
Onun aracılığıyla Sakip'in...
Selime'de ulaşabileceği düşünülmek de...
***
Bu amaçla da...
Kaçakçılığa tövbe edip, bir cami de imamlığa başlayan Ali Rıza'ya ulaşmak gayesiyle Sakip...
Söz konusu, Fatih, Suriçi muhitindeki bütün camileri, günlerdir beş vakit boyunca...
Tek tek dolanıp, adeta iz sürmektedir...
***
Derken...
Çok geçmez ve Ali Rıza'yı bulan Sakip...
Ondan, kardeş olduklarına inandırmak ve alıp Manastır'a götürmek için ikna etmek de zorlanacağı...
Futbolcu Selim'in bilgilerini de alır...
***
Ancak...
Geleneksel üslubumuz gereği...
"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de kendi anlatımımızı...
Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...
Burada noktalarız...
Dakika 30...
***
İki kardeşin...
İstanbul, Bulgaristan, Makedonya güzergahında gerçekleştirecekleri yol hikayesinin damgasını vuracağı filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; aradan geçen 10 yıla rağmen, her yeniden izleyişimiz de, aynı lezzeti almaya devam ettiğimiz...
80 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...
***
Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...
"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...
Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...
25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...
Keyifli seyirler,
Sakip karakterini de canlandıran Ertan Saban ile birlik de kaleme almasının yanı sıra...
İlk uzun metrajlı (debut) sinema filmini de çeken Ali Atay'ın yönetmen koltuğunda oturmak da olduğu "Limonata"; insanın içini ısıtan, bir "dramedy (drama comedy)" olarak geliyor karşımıza...
***
Gelin isterseniz...
13 Nisan 2015 tarihindeki dünya prömiyeri, İstanbul Uluslararası Film Festivali'nde yapılan bu filme, biraz daha yakından bakalım...
***
Manastır, Makedonya'da yaşayan...
Ölüm döşeğindeki eski TIR şoförü Suat (Zekir Sipahi)...
Yanına çağırdığı oğlu Sakip'ten, son arzusu olarak...
İstanbul'da, imam nikahı kıyarak evlendiği, Fatoş adındaki bir kadının dünyaya getirdiği...
***
Ama kendisinin...
Henüz bebekken terk ettiği ve o yüzden de...
Yüzünü dahi görmediği diğer oğlu Selim'i (Serkan Keskin) bulup, getirmesini ister...
***
Zira...
Ölüp gitmeden ondan, helallik almak istemektedir...
***
İşte...
Hal böyle olunca da...
Babasının emektar külüstür otomobiline atlayan Sakip...
Eline sıkıştırılan, TIR'cı kahvehanesi işletmecisi Ali Rıza'ya (Selahattin Bilal) ait eski bir adresle...
İstanbul'a doğru yola koyulur...
***
Çünkü...
Onun aracılığıyla Sakip'in...
Selime'de ulaşabileceği düşünülmek de...
***
Bu amaçla da...
Kaçakçılığa tövbe edip, bir cami de imamlığa başlayan Ali Rıza'ya ulaşmak gayesiyle Sakip...
Söz konusu, Fatih, Suriçi muhitindeki bütün camileri, günlerdir beş vakit boyunca...
Tek tek dolanıp, adeta iz sürmektedir...
***
Derken...
Çok geçmez ve Ali Rıza'yı bulan Sakip...
Ondan, kardeş olduklarına inandırmak ve alıp Manastır'a götürmek için ikna etmek de zorlanacağı...
Futbolcu Selim'in bilgilerini de alır...
***
Ancak...
Geleneksel üslubumuz gereği...
"Spoiler" vermek suretiyle, henüz seyretmemiş olanların ağızlarının tadını kaçırmak istemediğimiz için biz de kendi anlatımımızı...
Filmdeki tüm heyecanın start alacağı...
Burada noktalarız...
Dakika 30...
***
İki kardeşin...
İstanbul, Bulgaristan, Makedonya güzergahında gerçekleştirecekleri yol hikayesinin damgasını vuracağı filmin geride kalanında siz değerli sinemasever dostlarımızı; aradan geçen 10 yıla rağmen, her yeniden izleyişimiz de, aynı lezzeti almaya devam ettiğimiz...
80 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak...
***
Emek verilerek ve benzeri bir örneğine rastlamanızın da asla mümkün olamayacağı; alışılmış "nesir" tarzının dışındaki, yüzyıllar içinde güzel Türkçemize yavaş yavaş sızarak eklemlenmiş Arapça, Farsça ve Avrupa kökenli sözcükler bütününe entelektüel taklaların attırıldığı...
"Irkçılık", "faşizm", "homofobi" ve doğruluğunun bilimsel olarak kanıtlanması imkansız bir metafizikten ibaret olan "inanç övücülük" yahut da "yericilik" içermediği için...
Ezberleri bozan "lirik" bir anlatım dili de benimsenmek yoluyla...
25 - 30 kelimelik Türkçe bilgi haznesinin ötesine geçilerek yazılmış, bir başka "özgün" yorumda yeniden buluşmak dileğiyle...
Keyifli seyirler,
Klişeleren uzak, özgün, hoş bir yapım olmuş. Tavsiye ederim. Argolar yapmacık ve abartılı değil, gerçek hayatta olduğu gibi kullanılmış. Serkan Keskin'in oyunculuğunun tavan yaptığını görüyoruz. Baştan sona kahkaha atmak veya dramdan derbeder olmak için değil, güzel bir hikaye izlemek için gidin. Pişman olmayacaksınız. Türk Sinemasında böyle marjinal filmler görmek sevindirici.
Bana bir ilki yaşatan yönetmene ve senariste teşekkürlerimi sunarım. İlk kez bir filmin bitmesini beklemeden severek sinemadan çıktım. Rezalet bir filmdi komedi desen genelde küfür olarak güldürmeye çalışmış onun dışında birkaç espri dram desen duygulandırmadı bile tek kelimeyle berbat.
Recep İvedik gibi saçma sapan komedi değildir. Sizi kahkahalara boğacak bir filmdir
Komedi filmleri sevenlere tavsiye ederim
Komedi filmleri sevenlere tavsiye ederim
Ali Atay'ın ilk yönetmenlik denemesinde yaşadığım yer olan Kocamustafapaşa'nın sokak ve caddelerini görmek güzel oldu. keyifle izlenebilen bir yapım 7/10
Olmamış olamamış komedini namına hiçbir şey yok. 3 kaliteli isimin kariyerine yakışmayan bir deneme olmuş.
Ali Atay’ı yönetmen koltuğuna ilk kez oturduğu film olan Limonata, görüntüsüyle, hikayesi ile Avrupa Filmlerini anımsatan güzel bir yol filmi. Bunda filmin ambiansının payı çok büyük tabi. Yarısı İstanbul’da, yarısı Makedonya-Manastır’da geçen film iki başarılı oyuncu üzerine kurulmuş. Bu da filmin klişe hikayesini, hem oyunculuklar hem de Ali Atay ve Ertan Saban’ın yazdığı diyaloglarla sıradanlıktan kurtarmış, festival filmi tadında bir iş çıkartmalarını sağlamış. Ali Atay’ın gözlem yeteneği ve insani ufak ayrıntıları oyunculuğunda olduğu gibi Limonata’da birçok sahnede ve diyalog ta yer verdiğini görüyoruz. Bir arkadaşımızda, akrabamız da ya da kendimizde keşfettiğimiz bu ufak ayrıntılar, beyazperdeye yansıyınca, başrol karakterini daha çok seviyor ve filmi daha çok benimsiyoruz. Ali Atay’da bu hayatın içinden davranışları çok iyi yakalıyor bence. Kamera açılarının, doğal bırakılması, bazı sahnelerde titremeler olması bile güzel düşünülmüş bir ayrıntı. Sanki iki kardeşle birlikte seyahat ediyor, birlikte köpeklerden kaçıyoruz hissi uyandırıyor. Bir düğün sahnesi var ki sanki Emir Kusturica’nın eğlenceli düğün dernek sahnelerini görür oluyorsunuz Limonata’da. Bu arada yakın zamanda rahmetli olan Ciguli’nin (Angel Jordanov Kapsov) de filmde yer alması hoş bir veda gibi olmuş. Gülüşü, şahsına münhasır görüntüsü dahi filme renk katmaya yetmiş. Serkan Keskin, gerçekten iyi bir oyuncu olduğunu bu filmde bir kez daha kanıtlıyor. Duygu değişimleri çok iyi, bir oyuncuya hem gülüp, hem de tek bir bakışı ve duruşuyla bize kendi derdini ortak edebiliyorsa bence iyi oyunculuk budur.
Spoiler’lara başlayabilirim sanırım; bundan sonraki bölümü filmi izlememiş arkadaşlar okumasın, ya da okuyun boş verin bunlara takılmayın filmin sonunu söylemiyceğim. spoiler: Serkan Keskin’in, Funda Eryiğit ile otobüs camından birbirleriyle 10 saniye bakıştıkları bir veda sahnesi var ki, bana bir çok duyguyu ve düşünceyi bir arada hissettirdi. Bu sahne filmin tüm yapısını ve hayatın içinden oluşunu özetliyor gibi. Annesini ve ölüm döşeğindeki hiç görmediği babasını telefonla konuşturması ise yine filmde en çok etkilendiğim sahnelerden. Hem klasik ihtiyar diyalogları, hem annesi ve babası ayrılmış bir çocuğun bir kerede olsa onların ortak bir şeyler yapmalarına şahit olmak istemesi ve bazen çok şey beklediğinde hiç bir şeyin beklediği gibi olmaması. Filmin başındaki, futbol ve cami sahneleri gerçekten akıllarda kalan ayrıntılar oluyor.
Filmin ismi yüzünden sürekli bir Limonata arayışına geçebilirsiniz. Buna ilişkin öyküde tek bir ipucu var: Makedonya bölümünde Manastır sokaklarında ‘Blood is not lemonade’ (‘Kan, limonata değildir’) diye bir duvar yazısı görüyoruz. Sanırım Balkanlar’da yakın geçmişte kaybedilen bir çok cana gönderme yapılmış. Filmin hikayesi İstanbul-Yol-Manastır gibi 3 bölüme ayrıldığı gibi duygu hezeyanı da güldürü, orta şekerli yol olayları ve hüzün gibi olmuş. Bu da filmde şöyle bir sıkıntıya yol açıyor. Sonlara doğru modumuz düşüyor ve bana göre hikayenin son 15-20 dakikasıyla film sıkıcı bir hal alıyor ne yazık ki. Gereksiz uzatıldığını düşünüyorum. Yol hikayelerinde hep zıt çatışan karakterler görürüz, bu filmde Ertan Saban’ın da komedi yönünü keşfettik ve Serkan Keskin ile iyi bir ikili oluşturmuşlar.
Eski tır şoförü olan Suat ölüm döşeğindedir. Oğlun Sakip’ten (Ertan Saban) son istek olarak, yıllar önce İstanbul’da imam nikahıyla evlendiği bir kadından olan oğlu Selim’i bulup yanınan Makedonya’ya getirmesini istemektedir. Sakip de babasının bu son isteğini kırmayarak emektar arabasıyla yollara düşer ve İstanbul’da zorlu arayışlardan sonra kardeşi Selim’i (Serkan Keskin) bulur. Ama asıl hikaye Selim’i bulduktan sonra başlar.
KİŞİSEL PUAN: 7,5
Spoiler’lara başlayabilirim sanırım; bundan sonraki bölümü filmi izlememiş arkadaşlar okumasın, ya da okuyun boş verin bunlara takılmayın filmin sonunu söylemiyceğim. spoiler: Serkan Keskin’in, Funda Eryiğit ile otobüs camından birbirleriyle 10 saniye bakıştıkları bir veda sahnesi var ki, bana bir çok duyguyu ve düşünceyi bir arada hissettirdi. Bu sahne filmin tüm yapısını ve hayatın içinden oluşunu özetliyor gibi. Annesini ve ölüm döşeğindeki hiç görmediği babasını telefonla konuşturması ise yine filmde en çok etkilendiğim sahnelerden. Hem klasik ihtiyar diyalogları, hem annesi ve babası ayrılmış bir çocuğun bir kerede olsa onların ortak bir şeyler yapmalarına şahit olmak istemesi ve bazen çok şey beklediğinde hiç bir şeyin beklediği gibi olmaması. Filmin başındaki, futbol ve cami sahneleri gerçekten akıllarda kalan ayrıntılar oluyor.
Filmin ismi yüzünden sürekli bir Limonata arayışına geçebilirsiniz. Buna ilişkin öyküde tek bir ipucu var: Makedonya bölümünde Manastır sokaklarında ‘Blood is not lemonade’ (‘Kan, limonata değildir’) diye bir duvar yazısı görüyoruz. Sanırım Balkanlar’da yakın geçmişte kaybedilen bir çok cana gönderme yapılmış. Filmin hikayesi İstanbul-Yol-Manastır gibi 3 bölüme ayrıldığı gibi duygu hezeyanı da güldürü, orta şekerli yol olayları ve hüzün gibi olmuş. Bu da filmde şöyle bir sıkıntıya yol açıyor. Sonlara doğru modumuz düşüyor ve bana göre hikayenin son 15-20 dakikasıyla film sıkıcı bir hal alıyor ne yazık ki. Gereksiz uzatıldığını düşünüyorum. Yol hikayelerinde hep zıt çatışan karakterler görürüz, bu filmde Ertan Saban’ın da komedi yönünü keşfettik ve Serkan Keskin ile iyi bir ikili oluşturmuşlar.
Eski tır şoförü olan Suat ölüm döşeğindedir. Oğlun Sakip’ten (Ertan Saban) son istek olarak, yıllar önce İstanbul’da imam nikahıyla evlendiği bir kadından olan oğlu Selim’i bulup yanınan Makedonya’ya getirmesini istemektedir. Sakip de babasının bu son isteğini kırmayarak emektar arabasıyla yollara düşer ve İstanbul’da zorlu arayışlardan sonra kardeşi Selim’i (Serkan Keskin) bulur. Ama asıl hikaye Selim’i bulduktan sonra başlar.
KİŞİSEL PUAN: 7,5
Oldukça farklı bir komedi filmi. Güldürürken duygulandıran böyle değişik duyguları bir araya getirebilen bir film. Serkan Abi'miz ve Ertan Saban kendilerinden beklendiği gibi olağanüstü iyi ve samimi oynuyorlar rollerini. Bu kadar iyi şive yapmakta çok zor olsa gerek. Filmde birbirlerine takılan isimlerde uyumlu geldi nedense.. Ciguli'nin son kez gözüktüğü film oldu ayrıca bu film. Kumpir ve sen misafirsin sahneleri cidden gülmekten nefes kesebilirler.. Filmin içinde -daha önceki işlerini takip etmiş olanlar anlayacaktır- eski yapıtlara göndermeleri bulunuyor kendilerinin. Bazı sahnelerde ufak çekim hataları var ki öyle sanıyorum Ali Atay'ın ilk filmi, gayet doğal böyle güzel bir işte. Kırılacak bir puan varsa bundan kırılabilir ancak. Limonata gibi soğuk ve mükemmel.
Son dönem Türk filmlerinde beklentiler gittikçe düşüyor. Çünkü ne yazık ki her izlediğim film gişe toplama amaçlı çekilmiş durumda...Bu filmi de sinemalarda iken merak etmiş ama Türk filmlerinin para kazanmayı HAK etmediklerini düşündüğüm için gitmemiştim. Dsmartta çıkınca izledim. Gitmemekle doğru bir karar verdiğimi gördüm. Başlarda biraz ilginç olsa da ortalarda sıkıldım. Sonlara doğru ileri almaya başladım. Olmamış yani. Yine gişeye odaklı bir Türk filmi daha...Paramızı kazanalım...Gerisi salla..
Bu başyapıt diye yorum yazıp puan veren arkadaşlar hayatlarında başka film izlememiş sanıyorum. bu film başyapıt ise aşk tesadüfleri sever, eşkıya, unutursam fısılda, güneşi gördüm vs.... kaç puan vereceğiz.
puanlarınızı böyle filmlere verip şımartmayın, paraları yüklenip gidiyor bunlar farkında değilsiniz...sanat manat hikaye...
Bu başyapıt diye yorum yazıp puan veren arkadaşlar hayatlarında başka film izlememiş sanıyorum. bu film başyapıt ise aşk tesadüfleri sever, eşkıya, unutursam fısılda, güneşi gördüm vs.... kaç puan vereceğiz.
puanlarınızı böyle filmlere verip şımartmayın, paraları yüklenip gidiyor bunlar farkında değilsiniz...sanat manat hikaye...
Mecnun olarak tanıdığımız ali atay ın ilk senaristlik ve yönetmenlik denemesi orta karar ve ilerisi için umut vadeden bir film olmuş.Filmin ilk yarısı yol filmi statüsünde geciyor bunu hakkıyla yerine getiriyor ve bazı sahnelerde güldürüyor ve eğlendiriyor.Diğer yarısında ilk yarının o keyif verici ortamından çıkıp bir anda kendini dram ağırlıklı kaptırınca filmin hem temposu hem de sürükleyiciliği kayboluyor.Sonuç olarak ali atayın ilk yönetmenlik denemesiyle sınıfı geçiyor ve size keyifli bir 100 dakika ortaya koyuyor.
Ali Atay yakın arkadaşları olan Serkan Keskin ve Ertan Saban ile bizlere limonata tadında bir film sunuyor.Serkan Keskin'in İtirazım Var filmindeki Karadeniz şivesini az da olsa kullanması,Ertan Saban'ın Başka Semtin Çoçukları filmindeki efsane tiradına benzer bir tiradla bize savaş gerçeğini hatırlatması filmin gülümseten ve bir yönetmenin oyuncusunu iyi tanıdığında neler yapabileceğini gösteren detayları.Tıpkı bir limonata gibi olan film başlarda bizleri bir güzel güldürüyor,iki zıt kardeşin yol hikayesi limonatanın şekerli tarafıyken sonlara doğru kardeşlerin yüzleşmesiyle başlayan sahneler öbeği limonatanın ekşimsi tarafı.Filmi bir kenara bıraktığımızda ise bir güzel mesaj bekliyor bizi bir duvar köşesinde; " Blood is not lemonade " yani " Kan limonata değildir
. " Öyle keyfinizce dökemezsiniz diyor Ali ve Balkanlardaki kardeşlerimizin bir nebze de olsa hesabını soruyor.Onur Ünlü ve Burak Aksak'ın öğrencisi sayabileceğimiz Ali, Onur Ünlü'nün tüm bilgi birikimini almış diyebiliriz.Ancak Burak Aksak'tan öğrenecekleri olduğu aşikar.Özellikle dram ve komediyi iç içe geçirme konusunda.Film komediden drama o kadar keskin bir geçiş yapıyor ki neye uğradığımızı şaşırıyoruz adeta.
Hem verdiği mesajlar açısından,hem sinemamıza 2. bir Onur Ünlü olmaya aday Ali Atay gibi bir yönetmeni kazandırması açısından Limonata baş köşenizde bulunacak ve arada bir açıp aynı tatla seyredebileceğiniz bir sinema filmi.İyi seyirler.
. " Öyle keyfinizce dökemezsiniz diyor Ali ve Balkanlardaki kardeşlerimizin bir nebze de olsa hesabını soruyor.Onur Ünlü ve Burak Aksak'ın öğrencisi sayabileceğimiz Ali, Onur Ünlü'nün tüm bilgi birikimini almış diyebiliriz.Ancak Burak Aksak'tan öğrenecekleri olduğu aşikar.Özellikle dram ve komediyi iç içe geçirme konusunda.Film komediden drama o kadar keskin bir geçiş yapıyor ki neye uğradığımızı şaşırıyoruz adeta.
Hem verdiği mesajlar açısından,hem sinemamıza 2. bir Onur Ünlü olmaya aday Ali Atay gibi bir yönetmeni kazandırması açısından Limonata baş köşenizde bulunacak ve arada bir açıp aynı tatla seyredebileceğiniz bir sinema filmi.İyi seyirler.
Suat, Makedonya’da yaşayan eski bir tır şoförüdür, hasta yatağında ölmeyi beklemektedir. Ölmeden önce oğlu Sakip’ten son bir isteği vardır; yıllar önce İstanbul’da imam nikâhıyla evlendiği bir kadından olan oğlunu bulup, yanına getirmesi. Ne var ki bu o kadar kolay olmuyor. Türkiyedeki kardeşinin gelmemekte direnmesi, sonra yollarda başlarına gelen sıkıntılar. Onları çok zorlu bir yolculuk bekliyor. Film konu olarak belki çok farklı veya yapılmamış bir şey olmamasına rağmen anlatımı ve oyunculuklarıyla kendini izlettiriyor. Özellikle Ali Atay'ın ilk yönetmenlik deneyimi olması sebebiyle bence çok büyük bir iş beklemekte haksızlık olurdu. Buna rağmen gayet başarılı bir film olmuş. Leyla İle Mecnun ekibinden ayrı ayrı filmler gelmeye devam ediyor. Bir taraftan Onur Ünlü, diğer taraftan Bana Masal Anlatma ile büyük giriş yapan Burak Aksak ve yakında yeni filmi "Karabela" da çok yakında vizyona girecek. Bu ikisine şimdi de Ali Atay eklendi. Bu üçlüyü takipte kalın derim. Hepsi çok kaliteli işler yapıyorlar. Ve önümüzdeki yıllara damga vuracak isimler... Film belki efsane veya mükemmel değil ama her tarafından kalite akıyor. Espirilerde olsun, oyuncuların konuşmalarında, aksanlarında ( Özellikle Ertan Saban'nın aksanına bayıldım.) hal ve hareketlerinde iyi film olduğu belli. Başlarında özellikle ilk 1 saatlik bölüm genelinde acayip eğlenceli ve komik geçti film. Yolda geçen espirilerin bazılarında baya sağlam kahkaha attım. Fazla espiri yoktu ama olanlarda beni çok güldürdü. Bazı yerlerde çok küfüre kaçmışlar, gereksiz olmuş. Ama yer yerde küfürler cuk oturmuştu. Ama filmin özellikle son yarım saati çok ağır geçti. Tamam dramatikti ama gereğinden fazla ağır olunca yer yer sıktı. Sıktı ama oralarda da kalite düşmemişti hiç. Ayrıca çekim teknikleri ilgimi çekti. Daha çok hareketli çekim yapmışlar, sanki amatör bir kamerandanmış gibi. Bunu son zamanlarda sık görmeye başladık, farklı bir çekim tarzı. Bu filme gitmiş bence. Ali Atay'ın yönetmenlik kariyerinin uzun soluklu olması dileğiyle. İyi seyirler... 7.3/10
filim çok güzeldi. serkan keskin çok iyi oynamış. ali atay iyi yönetmiş. ortaya iyi bir iş çıkmış. tavsiye ederim.
Super bir film...Senaryo, oyuncular, herseyi ile bol odulleri hak eden bir film...
Hak ettigi degeri tum dunyada bulmasi dilegi ile...
Hak ettigi degeri tum dunyada bulmasi dilegi ile...
izlediğim en güzel Türk filmleri arasında yerini aldı,harika ötesi tadına doyamadan bitti beğenmeyenler neyi beğenmedi onu da anlayamadım gitti:-(
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler