Saul'un Oğlu eleştirileri

İzlediğimiz sayısız holokost filmi içinde bambaşka bir yerde duruyor "Saul Fia". Teknik özellikleri çok başka öncelikle. Seyirciyi kalın bir çizgi ile ikiye bölmüş bir kamera tercihi var yönetmenin. Kimisi için baş döndürücü, göz yorucu. Benim dahil olduğum kesim için ise farklı, ilgi çekici ve filmin ruhuna çok uygun. Şimdiye dek izlediğimiz pek çok benzer filmde, "arka planda" yaşananlar sürekli gösterildi, vurgulandı bizlere. Bu görüntülerin, sahneler ile birlikte kullanılan müziklerin filmin çarpıcılığına etkisi çok büyüktü. "Saul Fia"da bunlar yok. Ancak kendine özgü, belki de daha etkileyici bir çarpıcılığı var. Kendileri de aslında birer mahkum olan ve vakti geldiğinde öldürülen Sonderkommando'lara odaklanan bir film ben hatırlamıyorum önceden. Vahşetin bir başka yüzü onların yaşadığı. Durgun atmosfer aslında son derece sürükleyici bir şekilde sizi finale taşıyor ve finale doğru ivme inanılmaz artıyor. Bunu yaparken de durgun atmosfer aynen devam ediyor. Akademi Ödülü dahil aldığı pek çok ödül ve adaylığı hak ediyor, diğer tüm adayları görmemiş olsam da bunu söyleyebiliyorum. İşin dikkat çekici bir başka boyutu da Nemes'in ilk uzun metraj filmi olması. Başrol oyuncusu Geza Röhrig profesyonel bir aktör olmamasına rağmen sinema tarihinde hatırlanacak bir performansa imza atmayı başarıyor.

...Arka planda olan biten korkunç eylemlerin flu kalışı beklenenin aksine daha sarsıcı bir etki yaratır ve film; Saul’un halet-i ruhiyesini bire bir sunarken, olan biten bu insanlık dışı durumun gerçek olamayacak kadar korkunç olduğunu ve sürreal yönünü vurgular. Bir kaos ortamında insanın gerçeklere, etrafındakilere tam anlamıyla odaklanamayışını, zihinsel olarak normal düşünce ve algı sürecinden kopuşunu görsel olarak en ve tek doğru yöntemle anlatmayı başarmıştır yönetmen Laszlo Nemes. Haliyle, bir film karakteriyle duygudaşlık (ve korkudaşlık) kurma pek az filmde eşine rastlanır biçimde kolaydır Nemes’in filminde...