Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,0
415 Puanlama
5
11 Eleştiri
4
11 Eleştiri
3
10 Eleştiri
2
3 Eleştiri
1
0 Eleştiri
0
3 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
Hepsi
çoklu kişilikli adamın 3 kızı kaçırma hikayesi.. Orijinal konu. Oyuncular güzel.. sürükleyici.. seneryo iyi
Herkesin anlayacağı türden bir film değil... Tek kelimeyle hayran kaldım diyebilirim. Mükemmel 10/10
Çoklu kişilik bozukluğu filmlerini hep sevmişimdir zaten...SPLİT ide beğendim.Hatta gözümü kapatınca psikopat bakışları hep aklıma geldi.Ama keşke finali daha güzel olsaydı.Tam bir son yapıp Vay be! deseydik,devam filmi nasıl olur bilmem ama iyi olacağı kanaatinde çok değilim.. ama Split, genel anlamda akıcı, heyecan verici, kurgusu iyi olan bir filmdi.
Tek kelime ile mükemmeldi. Shyamalan 6. Histen sonra hayatının en iyi filmlerinden birini yapmış. Senaryo, kurgu her şeyi ile mükemmeldi aklımdaki ve kalbimdeki en güzel filmlerden biri olarak adını yazdırdı. Kesinlikle film tutkunu arkadaşların izlemesi gereken bir tecrübe... Gelelim spoiler bölümüne :)
spoiler:
The Beast yani canavar mükemmel şekilde gerçekçi resmedilmiş ve abartıdan kaçınılmış. Filmin sonunda ise mükemmel bir sürpriz bizi bekliyordu. Evet aslında bu film bir devam filmi ve siz filmi tek bir film izliyorum diye izlediniz :) Unbreakable-Ölümsüz evreni içinde geçen devam filmi izlemişiz haberimiz yok :D ve asıl bomba 3. FİLM GELİYOR VE Unbreakable VS Sürü FİLMİ İZLEYECEĞİZ... ŞİMDİDEN ÖN SIRALARDA YERİMİ AYIRTMAK İSTİYORUM....
Düşük bütçeli farklı bir film, bir yere kadar çok gerçekçi ilerlerken sonra olağandışı bir hal alıyor. James Mc Avoy çok iyi oynamış.
Filmin kurgusu çok iyi. Konusu herşeyiyle muhteşem tabi bazı saçma noktaları olsada kesinlikle izlenmeye değer.
İzlemeden önce psikolojik korku filmi ifadesini görmüştüm. Filmi tam anlamıyla açıklayan bir ifade. Çok aşırı korkutucu bir film denemez. Mükemmel değil ama filmi başarılı buldum. Böyle bir hastalığı olan insanla tanışmak istemezdim.
İzlenir mi? İzlenmez mi?
- İzlenir.
İzlenir mi? İzlenmez mi?
- İzlenir.
serinin tüm filmlerinini izleyince çok daha etkili olan bir film. Bir oyuncu ne kadar iyi olabilirse bu film işte bunu gösteriyor. Müthiş bir oyunculuk! Psikolojik açıdan senaryoyu da etkileyici buldum. Her yıl tekrar tekrar büyük bir keyifle izlerken 23 karakter içinden de her seferinde başka birine odaklanıyorum. Çok keyifli. Bence kesinlikle bir baş yapıt!
Fragmanı izledikten sonra konusu çok güzel dedim hakikaten de iyi düşünülmüş fakat filmin sonu tam bir fiyasko. Yani böyle iyi düşünülmüş bir senaryo ancak böyle berbat edilebilirdi. James McAvoy'un oyunculuğu da 10 üzerinden 8. Yani arkadaşlar film biraz hayal kırıklığı ama boş bir zamanda izlenebilir.
Filmi beğenmedim.
Öncelikle filmin ilk kısımlarının sıkıcı olduğunu söyleyenlere katılmıyorum. Klasik kovala-kaç başlamadan önce film oldukça iyi gidiyordu.
Filmin en büyük hatalarından biri şu: Filmin başlangıçtan son kısmına kadar verilmiş olan tür ile son kısmın türü birbiriyle uyuşmuyor.
Filmde sunulan güzel bir argüman olabilir, ancak sonrasında filmin türünü bilim kurgu'ya çevirmek filmi iki kopuk parçaya dönüştürmüş. Bunun yerine bu kopukluğu oyuncunun karakterlerine daha çok yansıtmaları yerinde olurdu.
Öncelikle filmin ilk kısımlarının sıkıcı olduğunu söyleyenlere katılmıyorum. Klasik kovala-kaç başlamadan önce film oldukça iyi gidiyordu.
Filmin en büyük hatalarından biri şu: Filmin başlangıçtan son kısmına kadar verilmiş olan tür ile son kısmın türü birbiriyle uyuşmuyor.
Filmde sunulan güzel bir argüman olabilir, ancak sonrasında filmin türünü bilim kurgu'ya çevirmek filmi iki kopuk parçaya dönüştürmüş. Bunun yerine bu kopukluğu oyuncunun karakterlerine daha çok yansıtmaları yerinde olurdu.
Parçalanmış filmi genel itibariyle güzel bir film olmasına rağmen, dikkatlerden kaçmayan ayrıntıları vardı.
- Filmde büyükanne karakteri aynı zamanda psikiyatrist doktor olan Betty Buckley filme ahenk katma açısından propaganda manalı muhammed ve tıbbi bilgiler kuşağından güzel örnekler sundu.
-Masum kız rolünde Anya Taylor-Joy çok iyi olmasına karşın maalesef filmde mutlu sona bir türlü ulaşamadı.
Son sahne orijinal değildi. Yönetmen katilin arandığını, bulunacağını falan söyledi.
Film bitti.
- Filmde büyükanne karakteri aynı zamanda psikiyatrist doktor olan Betty Buckley filme ahenk katma açısından propaganda manalı muhammed ve tıbbi bilgiler kuşağından güzel örnekler sundu.
-Masum kız rolünde Anya Taylor-Joy çok iyi olmasına karşın maalesef filmde mutlu sona bir türlü ulaşamadı.
Son sahne orijinal değildi. Yönetmen katilin arandığını, bulunacağını falan söyledi.
Film bitti.
Film çoklu kişilik bozukluğunu en iyi anlatan fimlerden birisi olmuş diyebilirim. McAvoy'un oyunculuğunun kalitesini burada rahatça görebilirsiniz. Mekan tasvirleri güzel. Senaryo açısından bazı eksiklikler olmasına rağmen gerçekten kaliteli bir film.
BU YORUM FİLME AİT DETAYLAR İÇERİR. YORUM OKUYUCULARININ ÖNCE FİLMİ İZLEYİP SONRA YORUMU OKUMALARINI ÖNERİRİM.
Kızlarımız Marcia, Claire ve Casey’nin Kevin’in Dennis benliğiyle kaçırılmasıyla başlayan Korku-Gerilim beklentimiz, aynı zamanda Dr Karen Fletcher’ın da tezi olan bu kişilik bölünmesinin vakada, sadece psikolojik değil, aynı zamanda nörolojik ve fizyolojik değişimler de yarattığını savunduğu, Kevin’daki 24’üncü kişilik olarak izleyiciye bildirilen, “Canavar” tehdidiyle başlıyor. Bu, Korku-Gerilim türlerinin neredeyse kadim kuralı olan “Tehdit Et ve Bekle” yöntemi elbette. Film, yarısını geçtiğimiz süresine kadar, Kevin’ın “Canavar” benliği dışında, diğer kişiliklerinin (Bence, Dr.Flether’ın tezinin inandırıcılığı dışında, Korku-Gerilim beklentimize hatrısayılır katkısının olmadığı ) kızlarımızın yanında belirivermesiyle canlı tutulmaya çalışılırken; bu benliklerin, Kevin’in değişen kıyafetleriyle de betimlenmesi filmin en zayıf ve aynı zamanda sıkıcı bölümünü oluşturuyor.
Film, bu eğilimiyle, Korku-Gerilim türünden Gizem-Psikoloji türüne yöneldiğine inandığımız; Dr.Fletcher’ın, tezi için mükemmel kanıt olduğunu düşündüğü Kevin’ın ve ona görünen benliği olan Barry’yle yaptığı psikoterapi seans sahneleriyle ve arada Casey karakteri için geçmişe dönüşlerle ilerlerken, Casey’nin Kevin’ın çocuk benliği ve aynı zamanda bütün benlikleri onun yönettiğini anladığımız Hedwig benliğini kullanarak giriştiği, en son kaçış denemesinin de başarısız olmasıyla; seyircinin beklentisini gerçekleştiriyor ve Korku-Gerilim fitilini nihayet ateşleyebiliyor.
Bu noktadan sonra film, asıl kimliğini geç de olsa kazanıp; tüm sorular, domino taşlarının birbirini düşürmesi gibi art arda cevap bulmaya başlıyor. Taahhütlerimin farkındayım dermişcesine, yoğun, hızlı ve akıcı bir görsel anlatımla, korkuyu ve gerilimi izleyiciye hissettirmeye başlayan film, sonlara doğru iyi çalışıyor olsa da, tehdit unsuru “Canavar”, inandırıcılığı için harcanan tüm o benlikler ve malum tezin içinde, erimekten kurtulamayıp; Korku-Gerilim yeteneğini kaybediyor. Amcası tarafından küçük yaşta istismara uğradığını öğrendiğimiz Casey ise, bu özelliğyile, Kevin’ın etik değerlerince masum olduğu için, çok da şaşırtıcı olmayan bir sebeple, hayatta kalmasına izin veriliyor.
Filmin en son sahnesi ise ayrı bir muamma. Bu sahnede, sanki filmin kendi senaryosunda “Dr.Fletcher’ın Tezi” için yeterli kanıt-sahne-zaman yokmuş gibi, bir de baş rollerini Samual L.Jackson ve Bruce Willis’in oynadığı Unbreakable ( Ölümsüz ) filmindeki Samuel L.Jackson’ın canlandırdığı ve Kevin ile aynı patolojik belirtilerden muzdarip “Mr. Glass” takma adıyla bilinen, ruh hastası karakteri hatırlatarak bağlantı kurmak; bunu da Bruce Willis’in ağzından söyletmek, fevkalade yersiz ve gereksiz olmuş.
Filmi izlemenizi öneririm ancak; Korku-Gerilim beklentiniz yüksek ise, bunda tatminsizlik yaşayabilirsiniz.
Kızlarımız Marcia, Claire ve Casey’nin Kevin’in Dennis benliğiyle kaçırılmasıyla başlayan Korku-Gerilim beklentimiz, aynı zamanda Dr Karen Fletcher’ın da tezi olan bu kişilik bölünmesinin vakada, sadece psikolojik değil, aynı zamanda nörolojik ve fizyolojik değişimler de yarattığını savunduğu, Kevin’daki 24’üncü kişilik olarak izleyiciye bildirilen, “Canavar” tehdidiyle başlıyor. Bu, Korku-Gerilim türlerinin neredeyse kadim kuralı olan “Tehdit Et ve Bekle” yöntemi elbette. Film, yarısını geçtiğimiz süresine kadar, Kevin’ın “Canavar” benliği dışında, diğer kişiliklerinin (Bence, Dr.Flether’ın tezinin inandırıcılığı dışında, Korku-Gerilim beklentimize hatrısayılır katkısının olmadığı ) kızlarımızın yanında belirivermesiyle canlı tutulmaya çalışılırken; bu benliklerin, Kevin’in değişen kıyafetleriyle de betimlenmesi filmin en zayıf ve aynı zamanda sıkıcı bölümünü oluşturuyor.
Film, bu eğilimiyle, Korku-Gerilim türünden Gizem-Psikoloji türüne yöneldiğine inandığımız; Dr.Fletcher’ın, tezi için mükemmel kanıt olduğunu düşündüğü Kevin’ın ve ona görünen benliği olan Barry’yle yaptığı psikoterapi seans sahneleriyle ve arada Casey karakteri için geçmişe dönüşlerle ilerlerken, Casey’nin Kevin’ın çocuk benliği ve aynı zamanda bütün benlikleri onun yönettiğini anladığımız Hedwig benliğini kullanarak giriştiği, en son kaçış denemesinin de başarısız olmasıyla; seyircinin beklentisini gerçekleştiriyor ve Korku-Gerilim fitilini nihayet ateşleyebiliyor.
Bu noktadan sonra film, asıl kimliğini geç de olsa kazanıp; tüm sorular, domino taşlarının birbirini düşürmesi gibi art arda cevap bulmaya başlıyor. Taahhütlerimin farkındayım dermişcesine, yoğun, hızlı ve akıcı bir görsel anlatımla, korkuyu ve gerilimi izleyiciye hissettirmeye başlayan film, sonlara doğru iyi çalışıyor olsa da, tehdit unsuru “Canavar”, inandırıcılığı için harcanan tüm o benlikler ve malum tezin içinde, erimekten kurtulamayıp; Korku-Gerilim yeteneğini kaybediyor. Amcası tarafından küçük yaşta istismara uğradığını öğrendiğimiz Casey ise, bu özelliğyile, Kevin’ın etik değerlerince masum olduğu için, çok da şaşırtıcı olmayan bir sebeple, hayatta kalmasına izin veriliyor.
Filmin en son sahnesi ise ayrı bir muamma. Bu sahnede, sanki filmin kendi senaryosunda “Dr.Fletcher’ın Tezi” için yeterli kanıt-sahne-zaman yokmuş gibi, bir de baş rollerini Samual L.Jackson ve Bruce Willis’in oynadığı Unbreakable ( Ölümsüz ) filmindeki Samuel L.Jackson’ın canlandırdığı ve Kevin ile aynı patolojik belirtilerden muzdarip “Mr. Glass” takma adıyla bilinen, ruh hastası karakteri hatırlatarak bağlantı kurmak; bunu da Bruce Willis’in ağzından söyletmek, fevkalade yersiz ve gereksiz olmuş.
Filmi izlemenizi öneririm ancak; Korku-Gerilim beklentiniz yüksek ise, bunda tatminsizlik yaşayabilirsiniz.
izlediğim diğer bütün psikoloji filmlerinden farklı süper ötesi bir film. küçük detayları farkedebilen kişiler için dahada sürükleyici bir flm oluyor. izleyip pişman oldum diyen birisi olamaz
Film gereginden fazla sisirilmis kesinlikle, 23 ayri kisilikten bahsedilip 5 kisilik izledik buna ne gerek vardi, ayrica filmde cok bosluk vardi, kac defa kizlar istese adami oldurebilirdi ama olmeyi beklediler kurgu geregi, yani kacirilan karakterlerin rolleri yetersizdi, filmin sonunda adam tavnda yuruyup duvara tirmaniyordu ne yani psikolojik rahatsizligin olunca yer cekimi yok mu oluyor, ayrica parcalanmis kişilikler arasinda ki fark bence yeterince belli degildi bi suru baska saçmalık iste sadece vakit kaybi, filmin en guzel yeri brus wilsin oldugu bir kaç saniyelik kisimdi. İzlemeye degmez...
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler