En yararlı eleştirilerEn yenilerEn çok eleştiri yazmış üyelerEn çok takip edilen üyeler
Filtrele:
Hepsi
milsin
Takipçi
91 değerlendirmeler
Takip Et!
4,0
23 Temmuz 2005 tarihinde eklendi
ne yazık ki bazı arkadaşların yorumlarına katılamayacağım.film iyiydi ama hepsi bu. çok şey bekleyerek gittim ancak umduğumu bu filmde de bulamadım. ama bardeme söyleyecek söz yok yine çok iyiydi.
Bu filmi iyi ki sinemada değil de evde dvdde izlemişim yoksa doyasıya ağla yamayacaktım.O kadar film izledim ama sanırım neredeyse dörtte ikisini gözyaşları içinde izlediğim ilk film bu oldu:( Ne yapıp edin izleyim derim, iyi filmdi oyunculuk şöyleydi vs bunlar konusunda yorum yapmaya bile gerek görmüyorum.Hani bir kitap okur ve hayatınızın değiştiğini düşünürsünüz ya , işte bu film de benim hayatımı değiştirdi, artık sağlıklı olmanın, başkasına muhtaç olmadan yaşayabilmenin ne büyük bir nimet olduğunu çok daha iyi biliyorum. Unutulmaz bir oyunculuk sağlam diyaloglar ve kalbinizi paramparça edip sizi hıçkırıklara boğan bir hikaye...Kaçırılmamalı asla... Puanım on üzerinden 11..Uzun zamandir bir filmden bu kadar etkilenmemistim...müthisti film, kelimeler ilk defa yorum yazarken yetersiz kaliyor...
hayat bir hak fakat bir mecburiyet değildir diyor ya film...bunu da çok güzel kabul ettiriyor seyirciye bence. insanın nkendi canına kıymak için başkalrına muhtac olmasını nasıl bir durum olduğu çok iyi yansıtılmış. rosa'nın, ramon'u alnından öptüğü sahnede;içim rosa'ya karşı minnetle doldu..filmin finalinde ise julia'nın ramon'u hatırlayamaması -evet böyle olacağını biliyordum ama yine de- beni derinden etkiledi.
Filme tam bilet alıp izleyecekken gişe görevlisinin seyirci azlığı nedeniyle filmi gösteremeyeceklerini açıklayınca çok üzülmüştüm. Ama tam bileti iade ederken bekleme salonundaki birkaç izleyicinin yanlış bir filme bilet aldık Mar Adentro ile değiştirebilirmiyiz demesi beni ne kadar sevindirdi anlatamam. Yani onların sayesinde filmi gösterdiler...Herneyse bu deneyimden sonra gelelim filme, İçimdeki deniz hüzünlü bir insan portresi. Yaşadığı hayattan memnun olmayanlara ise bulunmaz bir ilaç gibi. Bazı dönemler vardır insanlar her şeyden bıkar, yaşama enerjisi biter, işte bu film o ruh halinizden sıyrılmanızı sağlayacak tek yol. A. Amenabar'ın bildiğim kadarıyla pek fazla filmi yok ama ne kadar çok ve başarılı filmler çekerse çeksin mar adentro hiç unutamayacağım filmleri arasında yer alacak. Javier bardem ve filmdeki tüm oyunculara ne söylenebilir bilemiyorum hepside mükemmeldi. Özellikle javier bardem olağanüstüydü. O müthiş müzikleri de unutmamak gerek?
Ötenazi bana hep soğuk gelen bir kavram olmuştur, Ramon’un Rosa’ya "beni yargılıyorsun" demesi aslında film karşısında seyircinin de muhtemel tavrına minik bir dokundurma içeriyor. Ve olaya bir de tıpkı o muhteşem uçuş sahnesinde olduğu gibi bizzat Ramon’un gözünden bakmaya başlıyorsunuz. Ramon’un Javi’den Manuela’ya kadar bütün ailesi abartılmamış bir özveriyle, hayatlarının odağına Ramon’u alarak ama bunu Ramon’a doğal bir akış halinde yansıtmaya çalışan sevgi dolu insanlar. Bu yönden gerçekten başarılı bir cast çıkmış ortaya, oyuncuların hepsini rollerinin hakkını vermişler. Yönetmen ötenazi yanlısı ve karşıtı iki görüşü de konuşturarak iki ucu keskin bıçak bir konuda kısmen tarafsız bir noktada durmayı başarmış. Ölümü odak noktasına koyan filmi hafifleten şeyler de var; Ramon’un dudağından eksik etmediği ve artık ağlayışı haline gelen gülüşü, Javi ile büyükbaba arasındaki diyaloglar, Rosa’nın histerik tavırları, hatta minibüs sahnesinde çiftleşen (yanılmıyorsam) kaplanlar bile. Ramon ölüm ve aşkı birleştirmiş, "ben ölümle sözlüyüm" diyor müthiş gülümsemesiyle. Aslında film hakkında söylenecek o kadar çok şey var ki, aldığı ödülleri hak etmiş bir film olduğunu anlıyorsunuz sonrasında. Javier Bardem’in müthiş oyunculuğu, makyaj, hele olağanüstü müzikler ve görsellik için söyleyecek söz bulamıyorum. Ölüme dair fakat hayat fışkıran bu filmde yaşamın değerini anlıyor ve küçük dünyamızda büyüttüğümüz kederlerin öteki yüzüne bakma fırsatı buluyoruz. İyi ki seyretmişim.
Yazılanları, denilenleri boşverin ve sadece izleyin, izleyin .... "ama hep uyanıyorum ve hep ölmüş olmayı diliyorum. saçların ağzıma dolanmışken...!" 10/9
son zamanlarda sık sık sinemaya gittim.çeşit çeşit filmler izledim ama hiç biri içimdeki deniz in yerini tutmadı.izlediğim en güzel filmlerden.zaten gerçek bi hikaye olması daha da güzel kılıyo.tıpkı akıl oyunlarında olduğu gibi..
Ramon'un pencereden geçmişe dönmesi,yaşama sımsıkı bağlanması(bakmayın ötenazi isteğine),kilisenin katı tavrına karşı kendi yolundan ilerlemesi ve de en önemlisi gerçek sevginin belki de sevilenin ölümüne yardım etmek olduğunu belirtmesi ortaya çok etkileyici bir drama çıkarmış.Amenabar öyle bir oyuncu seçmiş ki bir filmi nerdeyse tek başına kusursuz bir şekilde götürmüş ve kendisi de yönetmenlik hayatında kusursuz ilerleyişini sürdürmüş.
söyleyecek kelime bulamıyorum çok uzun zaman sonra beni ilk defa bu kadar derinden etkileyen bir film mükemmel kelimesi bile yetersiz oyunculuklar harika imkanınız varsa kesinlikle izleyin...
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.