Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,3
789 Puanlama
5
41 Eleştiri
4
85 Eleştiri
3
6 Eleştiri
2
13 Eleştiri
1
3 Eleştiri
0
0 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
- Hepsi
-
-
-
-
-
Asla unutamayacağım bir film "İçimdeki Deniz". Sağlığımız yerindeyken kıymetini bilmediğimiz yaşamın değeri sağlığımız bozulduğunda daha da iyi anlaşılır. Her ne kadar insan kendini Ramon'un yerine koymaya çalışsa da 30 yıl yatağa çivi gibi çakılı olmayı ve bağımlı yaşamanın ne demek olduğunu Ramon kadar anlayamayız. Çok daha önemsiz rahatsızlıklarımızda yaşadıklarımızı düşününce filmi izledikten sonra halimize şükretmeliyiz. Ramon'un, ötenazi istemesine rağmen hayata çevresindekilerden daha sıkı sarılması da ayrıca düşündürücü...Onaylamadığım bir konu olsa da Ramon'un ötenazi kararına saygı duymalıyız.Bu filmi izlemeyenler çok şey kaçıracaklar.Arşivimin en tepesinde yer alacak.(9/10)
Bu filmi iyi ki sinemada değil de evde dvdde izlemişim yoksa doyasıya ağla yamayacaktım.O kadar film izledim ama sanırım neredeyse dörtte ikisini gözyaşları içinde izlediğim ilk film bu oldu:( Ne yapıp edin izleyim derim, iyi filmdi oyunculuk şöyleydi vs bunlar konusunda yorum yapmaya bile gerek görmüyorum.Hani bir kitap okur ve hayatınızın değiştiğini düşünürsünüz ya , işte bu film de benim hayatımı değiştirdi, artık sağlıklı olmanın, başkasına muhtaç olmadan yaşayabilmenin ne büyük bir nimet olduğunu çok daha iyi biliyorum. Unutulmaz bir oyunculuk sağlam diyaloglar ve kalbinizi paramparça edip sizi hıçkırıklara boğan bir hikaye...Kaçırılmamalı asla... Puanım on üzerinden 11..Uzun zamandir bir filmden bu kadar etkilenmemistim...müthisti film, kelimeler ilk defa yorum yazarken yetersiz kaliyor...
hayat bir hak fakat bir mecburiyet değildir diyor ya film...bunu da çok güzel kabul ettiriyor seyirciye bence.
insanın nkendi canına kıymak için başkalrına muhtac olmasını nasıl bir durum olduğu çok iyi yansıtılmış.
rosa'nın, ramon'u alnından öptüğü sahnede;içim rosa'ya karşı minnetle doldu..filmin finalinde ise julia'nın ramon'u hatırlayamaması -evet böyle olacağını biliyordum ama yine de- beni derinden etkiledi.
insanın nkendi canına kıymak için başkalrına muhtac olmasını nasıl bir durum olduğu çok iyi yansıtılmış.
rosa'nın, ramon'u alnından öptüğü sahnede;içim rosa'ya karşı minnetle doldu..filmin finalinde ise julia'nın ramon'u hatırlayamaması -evet böyle olacağını biliyordum ama yine de- beni derinden etkiledi.
Ötenazi bana hep soğuk gelen bir kavram olmuştur, Ramon’un Rosa’ya "beni yargılıyorsun" demesi aslında film karşısında seyircinin de muhtemel tavrına minik bir dokundurma içeriyor. Ve olaya bir de tıpkı o muhteşem uçuş sahnesinde olduğu gibi bizzat Ramon’un gözünden bakmaya başlıyorsunuz. Ramon’un Javi’den Manuela’ya kadar bütün ailesi abartılmamış bir özveriyle, hayatlarının odağına Ramon’u alarak ama bunu Ramon’a doğal bir akış halinde yansıtmaya çalışan sevgi dolu insanlar. Bu yönden gerçekten başarılı bir cast çıkmış ortaya, oyuncuların hepsini rollerinin hakkını vermişler. Yönetmen ötenazi yanlısı ve karşıtı iki görüşü de konuşturarak iki ucu keskin bıçak bir konuda kısmen tarafsız bir noktada durmayı başarmış. Ölümü odak noktasına koyan filmi hafifleten şeyler de var; Ramon’un dudağından eksik etmediği ve artık ağlayışı haline gelen gülüşü, Javi ile büyükbaba arasındaki diyaloglar, Rosa’nın histerik tavırları, hatta minibüs sahnesinde çiftleşen (yanılmıyorsam) kaplanlar bile. Ramon ölüm ve aşkı birleştirmiş, "ben ölümle sözlüyüm" diyor müthiş gülümsemesiyle. Aslında film hakkında söylenecek o kadar çok şey var ki, aldığı ödülleri hak etmiş bir film olduğunu anlıyorsunuz sonrasında. Javier Bardem’in müthiş oyunculuğu, makyaj, hele olağanüstü müzikler ve görsellik için söyleyecek söz bulamıyorum. Ölüme dair fakat hayat fışkıran bu filmde yaşamın değerini anlıyor ve küçük dünyamızda büyüttüğümüz kederlerin öteki yüzüne bakma fırsatı buluyoruz. İyi ki seyretmişim.
son zamanlarda sık sık sinemaya gittim.çeşit çeşit filmler izledim ama hiç biri içimdeki deniz in yerini tutmadı.izlediğim en güzel filmlerden.zaten gerçek bi hikaye olması daha da güzel kılıyo.tıpkı akıl oyunlarında olduğu gibi..
tüm alejandro amenabar filmleri gibi mükemmel bi film müthiş bi dram.. kesinlikle izleyin...
söyleyecek kelime bulamıyorum çok uzun zaman sonra beni ilk defa bu kadar derinden etkileyen bir film mükemmel kelimesi bile yetersiz oyunculuklar harika imkanınız varsa kesinlikle izleyin...
özellikle ramon'un tekerlekli sandalyesinde minibuse konulup evi terkettigi sahne için mendillerinizi hazırlayın derim...
"Ya yaşamakla uğraşacaksın, ya da ölmekle..." diyordu bir başka filmde. Filmi izlerken bu replik geldi aklıma, ölmeye uğraşan Ramon'un ironik hikayesinde. Hayattan kopmaya o denli can atarken; çevresindeki herkesi yaşama bağlamaya çalışan bir adamın hikayesi, bu denli etkileyici replikler, sinematografi ve olay örgüsü ile elbette tüm ödülleri toplamalıydı. Amenabar'a, yönetiminden senaryo ve müziğine kadar, bu yapıma her şeyini verdiği ve bana verdikleri için teşekkürlerimi sunuyorum.
Bence geçen yılın en iyi filmi olan bu yapımı kaçırmayın...
Bence geçen yılın en iyi filmi olan bu yapımı kaçırmayın...
Ben bu filmin kesinlikle Oscar'ı alacağını düşünüyorum. Amenabar ismi olmasa muhtemelen bu filmi izlemezdim ama beklediğimden çok daha iyi bir film çıktı. Bardem hiç kıpırdamadan da süper oynanabilineceğini kanıtlıyor.
mutlaka ve mutlaka kaçırılmaması gereken bir sinema şöleni. Filmi yurt dışında izledim. Amenabar ve Javier Bardem aldıkları bir çok ödülü boşuna almadıklarını ispatlıyor. Amenabar tek kelime ile bir dahi!
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler