Tepenin Ardı

Nusret biri uysal diğeri deli fişek iki oğlunu alıp dedelerinin çiftliğine hava değişikliği olsun diye götürür. Zafer askerlik sonrası yaşadığı bunalımla ne kadar içine kapanıksa, kardeşi bir o kadar laf dinlemez, haşarı bir delikanlıdır. Dede Faik ise kendi çiftliğinin çevresinde gezinen keçi sürüleriyle ve özellikle onların sahibi olan çobanlardan şikayetçidir. Çevresinde ne olup biterse onlardan bilmektedir. Nereden geldiği belli olmayan bir silah patlaması ve sonrasında yaşananlar çiftliktekilerin huzurunu büsbütün bozacaktır.
Bir Western filmini andıran atmosferi ve mekan kullanımıyla gerilim dolu bir aile trajedisini anlatan film, sorunlarıyla yüzleşmek yerine bir düşman ve günah keçisi yaratan egemen erkek kültürünü mercek altına alıyor. Yönetmen Emin Alper'in ilk uzun metrajlı işi olan filmin yapımcılığını ise Enis Kostepen ile genç yaşta hayat veda eden Seyfi Teoman üstlenmişti.

Dört yanımız düşmanlarla çevrili!
Ali Ercivan

Tepenin Ardı, her ne kadar evrensel okumalara açık bir film olsa da, özünde Türkiye hakkında bir film. Onlarca yıldır "Herkes bize düşman, dört yanımız düşmanlarla çevrili" fikri kafasına ite kaka sokulan bir toplumun alegorisi aslında Emin Alper'in perdeye aktardığı. O düşman herkes olabilir gününe göre. En çok Kürt meselesine, Türkiye'nin bu konudaki yaklaşımına denk düşüyor bu filmde. Ancak Ermeniler, Rumlar, Amerikalılar, İsrail bile olabilir pekala... Olmuş ya da farklı dönemlerde. Hala oluyor. Sınırların ardındaki veya dağlardaki düşmanlara karşı bilenmekten aslında sorunun kendi içlerinde olduğunu göremiyor insanlar. Bu örnekte, üç nesil erkeğin biraraya geldiği bir aile...