Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
4,1
367 Puanlama
5
13 Eleştiri
4
24 Eleştiri
3
7 Eleştiri
2
7 Eleştiri
1
2 Eleştiri
0
5 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
Hepsi
Bu film, Nuri Bilge Ceylan’ın en sevdiğim filmi. Hikâyeye ve oyunculuklara elbette değinmeyeceğim. Ne de olsa artık bunlara yabancı değiliz. Hikâye her zamanki gibi doğal akıyor. Zaman kavramı gerçek bir şekilde ilerliyor. Filmin bizzat içindeyiz. Savcı, doktor, komiser, muhtar…
Anlatılacak o kadar detay var ki. Bunları burada anlatmak çok zor. Zaten filmin olayı da bu. Yazıyla çoğu şeyi aktarabilirsiniz ama bu film anlatılmaz. Yaşanır, izlenir, hissedilir. Tıpkı su içmek gibi… Su içersin, yavaş yavaş boğazından aşağı doğru akar.
Bir Zamanlar Anadolu'da bana göre Nuri Bilge Ceylan’ın en başarılı filmidir. Hikâyenin sadeliği, gerçekliğin acımasızca vurgulanışı ve müzik bile kullanmadan iki buçuk saat boyunca filmin akışı…
Bir cinayet dosyası için incelemelere katıl; bu filmin aynısını yaşarsın. Anadolu’nun ücra bir köşesinde kamu çalışanından işçisine kadar herkes tek tek işlenmiş. Bazen bir karakterin en ufak hareketi bile her şeyi anlatıyor.
Özellikle dikkatimi çeken gerçeklik meselesi yemek sahnesinde ortaya çıkıyor. Sahnenin sonuna doğru elektriğin kesilmesi ve sonrasında yaşananlar… Mesela o sahneyi yaşamayan biri asla o şekilde çekemez. En iyisi de olsan çekemezsin. O karanlığın sesi, insanların tepkisi… Gaz lambasının kokusu bile burnuma geldi. Muhtarın “Gelir birazdan, rüzgârdan dolayı böyle” demesi…
O anı gerçekten yaşayan biri bunu çok iyi bilir. Eminim bunları okuyanlar da bana hak verecektir.
Bambaşka bir film.
Buram buram Anadolu kokan bir film. Ne dersen de kardeşim… İster uzun de, ister sıkıcı de, ister ağır ilerliyor de. Ne dersen de. Sonuca baktığında film gerçekleri yüzüne yüzüne çarpıyor.
Nuri Bilge Ceylan’ın diğer filmlerinde olduğu gibi bu filmde de Andrei Tarkovsky etkisi oldukça belirgin. Siyah köpek detayı ve tren metaforu harikaydı. Filmin içinde bunları doğrudan hissedebiliyorsunuz.
Nuri Bilge Ceylan’ın en sevdiğim özelliklerinden biri de filmi adeta bir sanat eseri gibi işlemesi. Görüntüler sanki bir filmden değil de fotoğraftan alınmış gibi. Film olduğunu bilmesem fotoğraf diyebileceğim onlarca sekans var. Görsel estetiği ön plana çıkararak harika işler yapmış.
Kurallara bağlı kalmadan doğallığıyla ve samimiyetiyle ilerleyen bir film…
Herkesin bir derdi var. Muhtarın ayrı, komiserin ayrı, otopsiyi yapanın ayrı, savcının ayrı…
Uzun lafın kısası her detayıyla muhteşem bir film.
İzleyin, izletin. Sinemanın yedinci sanat olduğuna dair en iyi örneklerden biri.
Anlatılacak o kadar detay var ki. Bunları burada anlatmak çok zor. Zaten filmin olayı da bu. Yazıyla çoğu şeyi aktarabilirsiniz ama bu film anlatılmaz. Yaşanır, izlenir, hissedilir. Tıpkı su içmek gibi… Su içersin, yavaş yavaş boğazından aşağı doğru akar.
Bir Zamanlar Anadolu'da bana göre Nuri Bilge Ceylan’ın en başarılı filmidir. Hikâyenin sadeliği, gerçekliğin acımasızca vurgulanışı ve müzik bile kullanmadan iki buçuk saat boyunca filmin akışı…
Bir cinayet dosyası için incelemelere katıl; bu filmin aynısını yaşarsın. Anadolu’nun ücra bir köşesinde kamu çalışanından işçisine kadar herkes tek tek işlenmiş. Bazen bir karakterin en ufak hareketi bile her şeyi anlatıyor.
Özellikle dikkatimi çeken gerçeklik meselesi yemek sahnesinde ortaya çıkıyor. Sahnenin sonuna doğru elektriğin kesilmesi ve sonrasında yaşananlar… Mesela o sahneyi yaşamayan biri asla o şekilde çekemez. En iyisi de olsan çekemezsin. O karanlığın sesi, insanların tepkisi… Gaz lambasının kokusu bile burnuma geldi. Muhtarın “Gelir birazdan, rüzgârdan dolayı böyle” demesi…
O anı gerçekten yaşayan biri bunu çok iyi bilir. Eminim bunları okuyanlar da bana hak verecektir.
Bambaşka bir film.
Buram buram Anadolu kokan bir film. Ne dersen de kardeşim… İster uzun de, ister sıkıcı de, ister ağır ilerliyor de. Ne dersen de. Sonuca baktığında film gerçekleri yüzüne yüzüne çarpıyor.
Nuri Bilge Ceylan’ın diğer filmlerinde olduğu gibi bu filmde de Andrei Tarkovsky etkisi oldukça belirgin. Siyah köpek detayı ve tren metaforu harikaydı. Filmin içinde bunları doğrudan hissedebiliyorsunuz.
Nuri Bilge Ceylan’ın en sevdiğim özelliklerinden biri de filmi adeta bir sanat eseri gibi işlemesi. Görüntüler sanki bir filmden değil de fotoğraftan alınmış gibi. Film olduğunu bilmesem fotoğraf diyebileceğim onlarca sekans var. Görsel estetiği ön plana çıkararak harika işler yapmış.
Kurallara bağlı kalmadan doğallığıyla ve samimiyetiyle ilerleyen bir film…
Herkesin bir derdi var. Muhtarın ayrı, komiserin ayrı, otopsiyi yapanın ayrı, savcının ayrı…
Uzun lafın kısası her detayıyla muhteşem bir film.
İzleyin, izletin. Sinemanın yedinci sanat olduğuna dair en iyi örneklerden biri.
Diğer filmlerine göre daha kısa bir film .Cani Bir insanın diri diri toprağa gömdüğü cesedi arayan karısı intihar etmiş ama bir türlü anlayamış bir Savcı ile kasabanın doktor, Polis,Astsubay ve Diğer çalışanlarının gece mesaisini anlatan bir hikaye .Bu kadronun daha iyi bir hikaye ile daha güzel bir film ortaya çıkardı. Filmi izlemeyi tavsiye ederim
Bence bir yıldızı bile hak etmiyor. Sebebi sadece filmin uzun olması değil, hiçbir anlam veya mana ifade etmemesi. Bu anlamsızlık izleyicinin 2,5 saatini alıyorsa, bence buna vasat denebilir. Filmi izledikten sonra eminim bu dediklerimi doğrulayacaksınız.
Sade ve doğayla iç içe olmuş. Verilmek istenen mesaj veriliyor, Özellikle Savcı karakteriyle verilmek istenen mesaj ve Doktor'un final sahnesindeki verdiği mesaj çok manidar. Oyunculuklar hiç sırıtmamış; Anadolu gerçekten olduğu gibi yansıtılmış.
Nuri Bilge Ceylanın bence ustalık esere denebilir. Bu basit konu bu kadar sade ama insanda muhteşem etki anca bu kadar bırakabilir.
Film kesinlikle Jandarma ve polis akademisinde öğrencilere izletilmeli.. Birzamanlar Anadolu da.........
Komiser Naci , filmin başında ilk ceset arama sahnesinde kazma kürekçileri çağırıyor kazın şurayı diyor sonra adamlara fırça atıyor niye ikinizde küre aldınız neden birinizde kazma yok diye sonra ilerleyen saatlerinde muhtarın köyüne gidiyorlar gece orada geçiriliyor , sabahı ceset bulunuyor ve kürekçiler iş başında ve de yine ikisinde de kürek var ikaze rağmen köyden bir kazma alınmamış , ikincisi ceset bulunuyor tüm millet dikkatini oraya veriyor , yazıcı Abidin kendi kafasına göre çeşme başında çekim yapıyor ve savcı hazır mısın Abidin yaz Abidin dediğinde laptopı açar açmaz yazmaya başlaması da ilginç.
Dogal oyunculuk performanslari saglam bir sinematografi ile beraber sanki seyirci degilde o ekiple birlikte bizlerde butun gece yolculuk etmisiZ hissi uyandiran cok basarili bir yerli yapim gercek bir yonetmenlik basarisi populer kulturun onumuze sundugu filmlerle cok icli disli olan sinefillere uygun olmadigi gercek ama gercek bir sinema severin her sahnenin icinde kendiside varmis Gibi hissedecegi ozel bir yapim
Film içeri iyi olabilir ama 2 buçuk saat yapmayın be abicim ya zamanında vakit dolsun diye uzun tutulmuş herhalde sahneler birileri filmi boş sahnelerinden arındırsa sıkılan seyirciyi de çekebilir. Adamın morgtan dışarıya çıkışını saniye saniye vermiş diyalog vs de yok. Filmin konusu iyiydi belki anlayamadım bu sahneleri izlemekten
Filmin konusu aslında bir cinayeti aydınlatmaya çalışan savcı polis doktor ve diğerlerini konu alıyor ve bütün bunlar bir geceden sabahın ilk saatlerine kadar geçen sürede oluyor, filmdeki sahneler, metaforlar , Anadolu yaşamı ve insanların davranışlarını çok iyi işlemiş, son sahnede doktorun , maktulün ölüm sebebini kapatması ve yüzünde maktulün kanı sıçraması çok iyi bir andı, maktulün karısı ve katilin bakışmalari , çocuğun taş atınca katilin kadına bakması aslında film biterken sizin kafanızda devam etmesini sağlıyor
Çok beğendim. Yol sahneleri gereksiz uzundu. Tespitler, hikaye çok güzel. Oyunculuklar muazzam. Sakin bir film ama merak unsuru düşük kalmıyor. Sadece izlerken son ses ayarına getirdim nedense çok fazla ağızlarının içinde konuşmuşlar.
Bir Zamanlar Anadoluda; fazlasıyla uzun oldukça gereksiz ve size hiçbir şey anlatmayacak veyahut katmayacak, saçma sapan bir film. Karanlık görüntülere ve güzel ışıklandırmalara sahip. Oyunculuklar çok doğal ve gerçek hayatı birebir yansıtıyor ve Anadolu insanı gayet iyi yansıtılmış (meslek gruplarıda bir hayli öyle). ''Bu üçü'' film hakkında söyleleceğim tek olumlu olumlu düşüncelerimdi. Tamamen olumsuz olanlara gelirsek: Bu filmi izlemek için hiçbir nedeniniz yok. Çünkü bu film size hiçbir olayı anlatmıyor. Tek anlattığı şey bir grup insan ve Anadolunun bozkılarınında bir çeseti aramaları. Hikaye yönünden merak ettiğiniz hiçbir sorunun cevabını alamıyorsunuz. Örnek vermek gerekirse: Kenan kim? Kenan yaşarı neden öldürdü? Kenan yaşarı nasıl öldürdü? Çocuk neden Yaşara ait değil, Kadın kocasını neden aldattı? Doktor aslında kim ve eşinden neden ayrıldı? Doktor neden çocuk istemiyor? Savcının hikayesi ne? Savcı bir şey mi saklıyor? Doktor otopsi raporuna neden adamın boğazında toprak buldu? Gibi soruların hiçbirine hiçbirine cevap alamıyorsunuz. Tek yaptığı şey Anadolu insanını doğal haliyle ve güzel görüntüler eşliğinde size aktarması. İlk başta karanlık atmosfer sizi de içine çekiyor yalan değil ama filmin gereğinden uzun olması sebebiyle içinizi de darlıyor. Üstelik bu karanlık kısımlar dediğim sahneler az buz değil, resmen filmin yarısından çoğunu oluşturuyor. Bu da filmi çekilmez yapıyor. Bu filmi tek cümleyle anlatmak gerekirse ilk cümlemde de olduğu gibi gerekirse söyle söylerim: ''Bir Zamanlar Anadoluda; fazlasıyla uzun oldukça gereksiz ve size hiçbir şey anlatmayacak veyahut katmayacak, saçma sapan bir film.
Film hakkında en güzel ve gerçek yorumu tabiki filmin senaristi olan Ercan Kesal "Aslında" adlı kitabında yapmış:
“İnsanın toplumsal bir varlık olarak bilinmeyen ve görünmeyen yüzünü göstermeli; onun sürekli güç talebini açığa çıkarmalı ve aslında cinaye tin kimsenin umurunda olmadığını ortaya koymalıydık. Hayat, ölüm, iktidar ve ihanet meselelerimizin hiç bitmediğini ve bitmeyeceğini, sevgi ve nefret duygularının gücünü, cinayetin etrafında açığa çıkan gündelik hayat ilişkilerini, insanın yine de her durumda ümit etme yeteneğini kaybetmeyişini, doktorun, komiserin ve şoförün katille olan ilişkileri üzerinden herkesin kendi hikâyesinin peşinde koşuyor oluşunu, günlük hayatın en fark edilmeyen ayrıntılarını, herkesin bu cinayete bilerek ya da bilmeyerek katkıda bulunmasını” anlatmak istedik. Film sadece kötülüğün peşinde değil; bazen iyilikle bazen de kötülükle kendini gösteren içimizdeki o tuhaf karanlığın peşindeydi.
“İnsanın toplumsal bir varlık olarak bilinmeyen ve görünmeyen yüzünü göstermeli; onun sürekli güç talebini açığa çıkarmalı ve aslında cinaye tin kimsenin umurunda olmadığını ortaya koymalıydık. Hayat, ölüm, iktidar ve ihanet meselelerimizin hiç bitmediğini ve bitmeyeceğini, sevgi ve nefret duygularının gücünü, cinayetin etrafında açığa çıkan gündelik hayat ilişkilerini, insanın yine de her durumda ümit etme yeteneğini kaybetmeyişini, doktorun, komiserin ve şoförün katille olan ilişkileri üzerinden herkesin kendi hikâyesinin peşinde koşuyor oluşunu, günlük hayatın en fark edilmeyen ayrıntılarını, herkesin bu cinayete bilerek ya da bilmeyerek katkıda bulunmasını” anlatmak istedik. Film sadece kötülüğün peşinde değil; bazen iyilikle bazen de kötülükle kendini gösteren içimizdeki o tuhaf karanlığın peşindeydi.
Bir halta yaramaz 20 dk olayı 2.5 saate yayıp ömrümüzden çalıyorlar. Aşırı kötü sakın izlemeyin ben çok kızgın ve pişmanım
bence gerçekten izlenip ders çıkarılmalı biz şahsen arkadaşlarımızla çok begendik ama sonucu beklerken film bitti yarim kaldik 7/10
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler