Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
3,2
90 Puanlama
5
4 Eleştiri
4
2 Eleştiri
3
6 Eleştiri
2
6 Eleştiri
1
2 Eleştiri
0
1 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
Hepsi
Kronolojik olarak bakıldığında Korku Seansı Evreni'nin ilk filmi. Bu filmle beraber Yılanların Lordu olarak isimlendirilen Valak ile tanışıyoruz. Filmimiz 1952 yılında Romanya'daki St. Carta Manastırı'nda bir rahibenin kendini asarak intihar etmesiyle beraber, Vatikan tarafından bir rahip ve henüz yeminini etmemiş bir rahibenin görevlendirilmesiyle başlıyor. Bu ikilinin görevi ise: Manastır ve çevresinin hâlâ kutsal olup olmadığını araştırmak. Bu ekibe o çevreyi iyi bilen ve ihbarı yapan Fransız karakterinin de katılmasıyla olaylar gelişiyor.
Bu tarzda bir korku filminde görebileceğiniz tüm ögeler mevcuttu. Ters dönen ve yanan haçlar, kapı çarpmaları, tıkırtılar, çocuk kahkahası, birden çalışan radyolar ve gelen müzik sesleri, karakterleri takip eden gölgeler, sisler ... Bunun gibi bir sürü örnek verebilirim. Jump scare sahneler de vardı ama bu türe aşinaysanız nereden ne çıkacağını tahmin edebilirsiniz.
Ancak rahibin filme doğru düzgün hiçbir katkısı yoktu. Sürekli kendisinden "Rahibe Irene, yardım edin!" seslenişlerini duyduk. Zaten bir ara Rahibe ile beraber birbirlerinden iyice koptular. Sonuçta beraber bir olayı araştırmaya gelmişsiniz. İnsan birbirini merak etmez mi? Rahip Ghostbusters'ı arasaydı eminim olaya daha fazla katkısı olurdu. Rahibe karakterini canlandıran Taissa Farmiga'nın oyunculuğunu beğendim. Zaten soluk teni ile beraber ablası Vera Farmiga (Lorraine Warren) ile beraber bu evrene gayet iyi uyum sağlıyorlar. Fransız karakteri ise filme mizahi yönden katkı sağlamış. Eğlenceliydi, hoşuma gitti.
Filmin karanlık atmosferini de sevdim ki bu tarz filmlerde en sevdiğim şeylerden birisi budur. Kullanılan ses efektleri oldukça başarılıydı. Gerilimi çok iyi yansıtmış. Sonunu beğendim ve bu son ile beraber Korku Seansı 1'e bağlanmış oldu. Ayrıca Korku Seansı 2 ve Annabelle Creation filmine de atıfta bulunulmuş. Sonuç olarak bol klişe içeren ortalama bir yapımdı.
Bu tarzda bir korku filminde görebileceğiniz tüm ögeler mevcuttu. Ters dönen ve yanan haçlar, kapı çarpmaları, tıkırtılar, çocuk kahkahası, birden çalışan radyolar ve gelen müzik sesleri, karakterleri takip eden gölgeler, sisler ... Bunun gibi bir sürü örnek verebilirim. Jump scare sahneler de vardı ama bu türe aşinaysanız nereden ne çıkacağını tahmin edebilirsiniz.
Ancak rahibin filme doğru düzgün hiçbir katkısı yoktu. Sürekli kendisinden "Rahibe Irene, yardım edin!" seslenişlerini duyduk. Zaten bir ara Rahibe ile beraber birbirlerinden iyice koptular. Sonuçta beraber bir olayı araştırmaya gelmişsiniz. İnsan birbirini merak etmez mi? Rahip Ghostbusters'ı arasaydı eminim olaya daha fazla katkısı olurdu. Rahibe karakterini canlandıran Taissa Farmiga'nın oyunculuğunu beğendim. Zaten soluk teni ile beraber ablası Vera Farmiga (Lorraine Warren) ile beraber bu evrene gayet iyi uyum sağlıyorlar. Fransız karakteri ise filme mizahi yönden katkı sağlamış. Eğlenceliydi, hoşuma gitti.
Filmin karanlık atmosferini de sevdim ki bu tarz filmlerde en sevdiğim şeylerden birisi budur. Kullanılan ses efektleri oldukça başarılıydı. Gerilimi çok iyi yansıtmış. Sonunu beğendim ve bu son ile beraber Korku Seansı 1'e bağlanmış oldu. Ayrıca Korku Seansı 2 ve Annabelle Creation filmine de atıfta bulunulmuş. Sonuç olarak bol klişe içeren ortalama bir yapımdı.
Filmin genel olarak korku dozu biraz düşük fakat atmosferi hoş ve hafif gericiydi ama keşke biraz daha olaya tarihi açıdan bakıp filmi, tarihi korku filmi olarak çekselerdi. Nede olsa conjuring evreninin başını anlatan bir film sonuçta.
Bu arada filmi izlerken anlamadığım birkaç nokta var, mesela hiç romaya gitmemiş ve daha yeminini bile yapmamış rahibe İrene'yi neden oraya ortamı biliyor ve durum hakkında bilgisi var diye peder ile gönderdiler. Ayrıca neden valak kendi ruhlarını ele geçirmesin diye orayı koruyanlar bir bir intihar etmek zorunda. Zaten daha önce kutsal bir şekilde kapatılmıştı oraya ve bunu bilenlerde var. Yani önlemini almadan orayı sadece kadin rahibelerin koruyacağı saçma bi düzene sahip bir şekilde kurup işlemişler.
Bu sorunlar dışında pek bir kötü yanı yok ve bunlara rağmen yeni birşey sunmadan, basit bir konu ile çekmiş olsalar da fena bir yapım değil diyebilirim.
Tüm seriyi sevenler olayları anlamak için bu filmi zaten izlemek zorunda ama olay umrumda değil sadece bu tarz bir film izlemek istiyorum derseniz de hiçbir şey kaybetmiş sayılmazsınız.
Bu arada filmi izlerken anlamadığım birkaç nokta var, mesela hiç romaya gitmemiş ve daha yeminini bile yapmamış rahibe İrene'yi neden oraya ortamı biliyor ve durum hakkında bilgisi var diye peder ile gönderdiler. Ayrıca neden valak kendi ruhlarını ele geçirmesin diye orayı koruyanlar bir bir intihar etmek zorunda. Zaten daha önce kutsal bir şekilde kapatılmıştı oraya ve bunu bilenlerde var. Yani önlemini almadan orayı sadece kadin rahibelerin koruyacağı saçma bi düzene sahip bir şekilde kurup işlemişler.
Bu sorunlar dışında pek bir kötü yanı yok ve bunlara rağmen yeni birşey sunmadan, basit bir konu ile çekmiş olsalar da fena bir yapım değil diyebilirim.
Tüm seriyi sevenler olayları anlamak için bu filmi zaten izlemek zorunda ama olay umrumda değil sadece bu tarz bir film izlemek istiyorum derseniz de hiçbir şey kaybetmiş sayılmazsınız.
Bu tarz filmler genelde "gerçek olaylardan alıntı" şeklinde yansıtılır sinemaya çünkü yaşanmıştır. Cinlerle iletişime giren her dinden mensuba cin musallat olur ancak onlar bunu içine şeytan girdi diye yansıtır. Aslında şeytanda bir cindir zaten. Bu dip notu göz önüne alarak izler isek film gerçekten iyiydi. Bazı sahneler islamda da geçen kabir azabından sahneler gibiydi ki bunu müslümanlardan daha iyi araştırıp yansıtıyorlar perdeye. Ortam süperdi. Aşırı sizi korkutan bir durum yoktu ama atmosfer ve yaşanmışlığıda düşünürseniz geriliyorsunuz.
Çok güzel çok beğendim hayatımda gördüğüm en güzel film en son 2020 yılında bir kere izlemiştim herkese filmi tavsiye ederim iyi seyirler
Senaryosu, hikâyesini de James Wan ile birlikte yazan Gary Dauberman’a ait olan “The Nun”, yönetmen koltuğunda oturan Corin Hardy’nin ikinci uzun metrajlı sinema filmi…
“The Conjuring Universe / Conjuring Evreni” projesinin beşinci filmi olan “The Nun”da da yapımcılığı yine New Line Cinema, (kurucusu Peter Safran olan) The Safran Company ve (kurucusu James Wan olan) Atomic Monster Productions ortak girişimi üstlenmiş…
22 milyon dolarlık bir bütçeyle Romanya’da çekilen ve 7 Eylül 2018’de vizyona giren filmin gişesi 6 Kasım 2018 tarihi itibarıyla brüt 364,6 milyon dolar…
“Nun” ı, projenin beş filmi içerisinde en iyi gişeye sahip olan film olarak tescilleyen bu hasılat rakamına rağmen filmin, 5.6/10 (51.010 oy) ve 2.9/5 (5.467 oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 4.4/10 (162 yorum) ve 46/100 (32 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamaları pek de parlak değil…
Gelin isterseniz, “The Conjuring Universe / Conjuring Evreni” projesinin yapımcılarından Peter Safran’ın ifadesine göre kronolojik olarak serinin ilk filmi olması gereken “The Nun” a, her zamanki gibi önceliği yine oyuncu kadrosuna vermek suretiyle biraz daha yakından bakalım…
Cinli, perili, şeytanlı korku türünün artık neredeyse bir klasiği haline geldiği üzere din istismarının tavan yaptığı bu filmde de, nasılsa “yiyeni var” denilerek benzer masalların anlatımına devam edilmiş…
Şimdi bazılarının, “Hadi canım sende” dediklerini duyar gibi oluyoruz…
İyi de, o zaman “Bu 364.6 milyon dolarlık hasılatı da gişeye cinler, periler, şeytanlar mı bıraktılar?” diye sormazlar mı adama…
Neyse biz tekrar dönelim filmimize ve tabii ki de oyuncu kadromuza…
Ne yalan söyleyelim, kadrodaki oyuncular arasında bizim en fazla dikkatimizi çeken isim, iki sene önce “Elle” (2016) filmindeki performansıyla da radarımıza takılan Jonas Bloquet oldu…
Tabii bu kesinlikle, Demián Bichir ile Taissa Farmiga’nın kötü oynadıkları anlamına gelmez…
Bizimkisi sadece, 26 yaşındaki bu Belçikalı yeteneğin geleceğinin parlak olacağına dair küçük bir öngörüydü…
“Annabelle: Creation“(2017) ın yorumunda da yaptığımız gibi bu filmin de teknik ayrıntısına girmeyeceğiz…
Zira künyesine bakıldığında, neredeyse tamamı kapalı tek mekânda ve zifiri karanlık bir atmosferde çekilmiş olan filmin teknik ekibinin neredeyse tamamının korku türüyle sürekli iç içe olan deneyimli isimlerden seçilmiş olduğu hemencecik görülüyor zaten…
Sonuç olarak, her ne kadar “The Conjuring Universe / Conjuring Evreni” projesinin en zayıf halkasını oluştursa da, “The Conjuring” (2013), “Annabelle” (2014), “The Conjuring 2” (2016) ve “Annabelle: Creation“(2017) ile peş peşe izlenmesi halinde keyif alınabileceğini umduğumuz bu film için puanımız 2,5 önerimiz ise, türün meraklılarınca “izlenebilir” şeklinde olacak…
Keyifli seyirler,
Son bir not:
Tüm hakları bize ait olan bu yorumun orijinali; bir başka mecrada tarafımızca, 9 Kasım 2018 günü saat 00.08’de yazılarak paylaşılmıştır...
“The Conjuring Universe / Conjuring Evreni” projesinin beşinci filmi olan “The Nun”da da yapımcılığı yine New Line Cinema, (kurucusu Peter Safran olan) The Safran Company ve (kurucusu James Wan olan) Atomic Monster Productions ortak girişimi üstlenmiş…
22 milyon dolarlık bir bütçeyle Romanya’da çekilen ve 7 Eylül 2018’de vizyona giren filmin gişesi 6 Kasım 2018 tarihi itibarıyla brüt 364,6 milyon dolar…
“Nun” ı, projenin beş filmi içerisinde en iyi gişeye sahip olan film olarak tescilleyen bu hasılat rakamına rağmen filmin, 5.6/10 (51.010 oy) ve 2.9/5 (5.467 oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 4.4/10 (162 yorum) ve 46/100 (32 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamaları pek de parlak değil…
Gelin isterseniz, “The Conjuring Universe / Conjuring Evreni” projesinin yapımcılarından Peter Safran’ın ifadesine göre kronolojik olarak serinin ilk filmi olması gereken “The Nun” a, her zamanki gibi önceliği yine oyuncu kadrosuna vermek suretiyle biraz daha yakından bakalım…
Cinli, perili, şeytanlı korku türünün artık neredeyse bir klasiği haline geldiği üzere din istismarının tavan yaptığı bu filmde de, nasılsa “yiyeni var” denilerek benzer masalların anlatımına devam edilmiş…
Şimdi bazılarının, “Hadi canım sende” dediklerini duyar gibi oluyoruz…
İyi de, o zaman “Bu 364.6 milyon dolarlık hasılatı da gişeye cinler, periler, şeytanlar mı bıraktılar?” diye sormazlar mı adama…
Neyse biz tekrar dönelim filmimize ve tabii ki de oyuncu kadromuza…
Ne yalan söyleyelim, kadrodaki oyuncular arasında bizim en fazla dikkatimizi çeken isim, iki sene önce “Elle” (2016) filmindeki performansıyla da radarımıza takılan Jonas Bloquet oldu…
Tabii bu kesinlikle, Demián Bichir ile Taissa Farmiga’nın kötü oynadıkları anlamına gelmez…
Bizimkisi sadece, 26 yaşındaki bu Belçikalı yeteneğin geleceğinin parlak olacağına dair küçük bir öngörüydü…
“Annabelle: Creation“(2017) ın yorumunda da yaptığımız gibi bu filmin de teknik ayrıntısına girmeyeceğiz…
Zira künyesine bakıldığında, neredeyse tamamı kapalı tek mekânda ve zifiri karanlık bir atmosferde çekilmiş olan filmin teknik ekibinin neredeyse tamamının korku türüyle sürekli iç içe olan deneyimli isimlerden seçilmiş olduğu hemencecik görülüyor zaten…
Sonuç olarak, her ne kadar “The Conjuring Universe / Conjuring Evreni” projesinin en zayıf halkasını oluştursa da, “The Conjuring” (2013), “Annabelle” (2014), “The Conjuring 2” (2016) ve “Annabelle: Creation“(2017) ile peş peşe izlenmesi halinde keyif alınabileceğini umduğumuz bu film için puanımız 2,5 önerimiz ise, türün meraklılarınca “izlenebilir” şeklinde olacak…
Keyifli seyirler,
Son bir not:
Tüm hakları bize ait olan bu yorumun orijinali; bir başka mecrada tarafımızca, 9 Kasım 2018 günü saat 00.08’de yazılarak paylaşılmıştır...
Korku Seansı filminin baya gerisinde kalmış ayrıca merakta uyandırmıyor sürüklemiyor sıkıla sıkıla filmi izledim senaryosu cidden kötü , güzel bir ters köşe yapıp senaryoyu kurtarmaya da çalışmamışlar yazık keşke senaryo özenli yazılsaydı
Dil
spoiler:
Filmi izlemek isteyen arkadaşlara önerim gündüz seyretmeyin son derece karanlık her sahnesi göz yoruyor filme gelecek olursak idare eder çok fazla beklenti içinde olmayın
Filmi izlemek isteyen arkadaşlara önerim gündüz seyretmeyin son derece karanlık her sahnesi göz yoruyor filme gelecek olursak idare eder çok fazla beklenti içinde olmayın
Bu film hakkında söyleyeceğim tek şey EFSANE tek kelime gerçekten güzel bu filme kötü diyen arkadaşlar ne düşünerek izliyo anlayamadım
Hayatımda izlediğim en kötü (Türk korku filmleri hariç) korku filmi olabilir. Teknik açıdan kusursuz olsa da konu o kadar bayat, o kadar kötü, oyunculuklar da bir o kadar zorlama ki hiçbir şekilde korktuğumu hatırlamıyorum. Sözde korku filmi!
The Nun, çok iyi olmayan senaryosunu çok iyi kotardığı atmosferiyle oldukça iyi bir dengeye oturtarak başarıya ulaşıyor.
Filmin esas meselesini tipik bir iyi kötü çatışmasından daha ağır, hollywood klişelerini tamamen olmasa da büyük ölçüde es geçerek iman ve küfür noktasında yoğunlaştırması, çok iyi, çok karanlık, bir çok noktada şaşırtıcı görselliklerle kurulmuş atmosferiyle daha ilgi çekici bir hal alıyor. Daha çok dindar hristiyan bir yönetmenin, senaristin öyküsü gibi görünen senaryo ise elbette anlatmaktan çok hayal ettirmek, göstermek, ima etmek derdinde. Şeytanın, kötülüğün resmedilmesi, hissettirilmesi, gösterilmesi ve onun korkunçluğunun izleyiciye duyurulması için film çok doğru, iyi kullanılmış oyunlar kuruyor; görsel anlamda son derece karanlık, çok az ışıklı ortamlarda, bugüne dek şeytan çıkartma filmlerinde görmediğimiz türden sahne düzenlemeleri, efekt kullanımlarıyla aşina olduğumuz korkutma hilelerinin yanına taze, ilginç yeni numaralar etkiliyor, ama bunlar ilginç, karanlık bir estetik içeriyor ve bence filmin başka türlü çekilse sırıtacak ve basit bir hollywood korku filmi olmasına neden olacak handikaplarını büyük oranda atlatmasını sağlıyor.
İzlenmese elbette olur, ancak yine de görselliği ve ağırbaşlı, bizi kendisini ciddiye almaya davet
eden korkutma çabalarının tamamı için izlenmeyi hak eden bir film bu.
Filmin esas meselesini tipik bir iyi kötü çatışmasından daha ağır, hollywood klişelerini tamamen olmasa da büyük ölçüde es geçerek iman ve küfür noktasında yoğunlaştırması, çok iyi, çok karanlık, bir çok noktada şaşırtıcı görselliklerle kurulmuş atmosferiyle daha ilgi çekici bir hal alıyor. Daha çok dindar hristiyan bir yönetmenin, senaristin öyküsü gibi görünen senaryo ise elbette anlatmaktan çok hayal ettirmek, göstermek, ima etmek derdinde. Şeytanın, kötülüğün resmedilmesi, hissettirilmesi, gösterilmesi ve onun korkunçluğunun izleyiciye duyurulması için film çok doğru, iyi kullanılmış oyunlar kuruyor; görsel anlamda son derece karanlık, çok az ışıklı ortamlarda, bugüne dek şeytan çıkartma filmlerinde görmediğimiz türden sahne düzenlemeleri, efekt kullanımlarıyla aşina olduğumuz korkutma hilelerinin yanına taze, ilginç yeni numaralar etkiliyor, ama bunlar ilginç, karanlık bir estetik içeriyor ve bence filmin başka türlü çekilse sırıtacak ve basit bir hollywood korku filmi olmasına neden olacak handikaplarını büyük oranda atlatmasını sağlıyor.
İzlenmese elbette olur, ancak yine de görselliği ve ağırbaşlı, bizi kendisini ciddiye almaya davet
eden korkutma çabalarının tamamı için izlenmeyi hak eden bir film bu.
Film fragmanda beklediğimin altında kaldı izledikten sonra çünkü kendini çok tekrar eden sahneleri mevcut çok fazla klasikleştirmişler seyirciyi gerelim diye ancak ben filmin tek sahnesi hariç gerilmedim gerildiğim sahneyse başrahibe koltuğunda oturup rahip ve rahibe ile dialog kurduğu sahne gerildiğim film örnekleri the conjuring filmin hemen hemen her sahnesinde geriliyorsun özellikle merdivendeki el alkışlama dolap üzerinden ani atlama gibi sonra insidious ondanda kadının evde gezmesi ve hemen hemen elise rainier sahnelerinin hepsi gerilim üzerine ancak the nun daha önceki korku gerilim türüne göre çok basite kaçmış özenilmemiş filmde artık hangi sahnede bişey olucağını biliyoruz rahibenin dua ettiği sahnede ben çevresindekilerin olmadığını bile tahmin edebiliyorsam artık daha ne diyim kamera açıları güzel ama her an korkuya hazırlık yapılmış ve ani çıkışlar ile seyirci korkutulmaya çalışılmış ben filmi izlerken gerçekten gerilmeden izledim hollywood bu konuda kendini tekrar ediyor ve vasat kalıyor demektir kutsal su haç basma olayları gene çıktı bırakın şunları cidden basite kaçıyor birde başrahibe rolündeki Bonnie Aarons bence conjuring'te daha ürperticiydi gibi geldi hani az ve öz gizelimli kalması gibi bakalım film devamı olarak seriyi birbiren bağyalan filmlerin üzerine koyabilicekler mi? Puan:2.0
Aslında kendi içinde güzel bir film ancak beklentileri biraz fazlaca yükselttiğinden ve bu beklentileri de sonrasında karşılamakta zorlandığından istenen etkiyi yapamadı sanki. Türe yeni bir şeyler kattığından değil de görsel atmosfer ve Valak karakteri sayesinde izlenebilir.
Allahsiz kitapziar ayda yilda bi filme gidiyorum amina koyim bune lan böyle fon muzigini her yerde duymaya başladim vooooooo diye rahibe götü her yerden fırlıyo ebesini sikicem amk
Din ile korkutma ve soğutma yalnız islamiyette olmuyormuş. Hristiyanlıkta da durum böyle. Gerilim filmi ama sadece ani gürültülerle korkutmakla olmuyor. Son derece sıkıcı bir film.
Komik sahneler var izlerken hep dalga gectim ama 3.filmine giderim herhalde bide film sonuna kadar 1500 kere rahibe diyip durdular
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler