Sessiz Tepe: en yeniler yorumlar

Yıllar önce izleyip çok beğendiğim bi filmdi uzun zaman geçmesine rağmen gayet güzel hatırlıyorum demek ki iyiydi film.

“Silent Hill”, Christophe Gans’in yönetmen koltuğunda oturduğu üçüncü uzun metrajlı sinema filmi…

Konami firmasının aynı isimli seri video oyununun uyarlaması olan filmin senaryosu, daha önce Quentin Tarantino ile birlikte “Pulp Fiction” (1994) filminin senaryosunu da yazmış olan Roger Avary’e ait…

50 milyon dolarlık ciddi bir bütçeyle çekilen ve brüt 100,6 milyon dolarlık bir gişe yapan filmin, 6.5/10 (216.760 oy) ve 3.5/5 (250.000 üzeri oy) olan IMDB ve Rotten Tomatoes izleyici puanı ortalamalarıyla 4.8/10 (103 yorum) ve 31/100 (21 yorum) olan Rotten Tomatoes ve Metacritic yorum ortalamaları, sinema eleştirmenlerinin, filmi canlı canlı gömmeye çalışır tarzdaki yorumlarına rağmen bilet alarak sinemaya giden seyircinin hiçte rahatsız olmadan izlediği bir filmle karşı karşıya olduğumuzu söylüyor gibi…

Peki, HD film kullanılmış olan karanlık sahneler dışında, çekimlerinin tamamı 35 mm lik (Superscope 235) filmler ile yapılan “Silent Hill” de gerçek durum ne?

Bunu anlamak için gelin isterseniz, her zamanki gibi önceliği yine oyuncu kadrosuna vermek suretiyle filmimize biraz daha yakından bakalım…

Ancak, artık neredeyse yorumlarımızda geleneksel bir özellik halini aldığı üzere ayrıntılı incelemeye geçmeden önce bu filme ilişkin ilk tespitimizi paylaşalım:

Karşımızdakinin, sinema eleştirmenlerince, son derece haksız bir biçimde buz dağına çarpan Titanic ile benzer bir akıbete mahkûm edilen bir film olduğunu söyleyebiliriz…

Aslında buna yakın bir tespiti, 2006 yılında bu filmi ilk izlediğimizde de yapmış ama günlük yaşamın olağan akışı içinde zamanla unutup gitmiştik…

Bugün filmi ikinci kez izlediğimizde, tekrar aynı duyguları yaşadığımızı hissettik…

Evet, kesinlikle bu filme, ciddi anlamda bir haksızlık yapıldığı çok açık…

Tamam film, 10 üzerinden 8,9 ve 10 veya 5 üzerinden 4, 5 gibi yüksek puanları hak etmiyor olabilir…

Fakat Boston Globe’daki gibi 100 üzerinden 12 veya The New York Times’daki gibi 100 üzerinden 10 yahut San Francisco Chronicle’daki gibi 100 üzerinden 0 puanlık bir film de değil kesinlikle…

Hem de öyle, “makyaj ve efektler yetersizdi”, “oyuncular çok kötüydü”, “diyaloglar berbattı” ve “video oyunu kadar ruhsuzdu” gibi saçma ve son derece mesnetsiz iddialarla…

Örneğin, işe şu “video oyunu kadar ruhsuzdu” suçlamasıyla başlayacak olursak…

Muhtemelen bu iddiaya, duyduklarında en çok filmin çekimleri esnasında set de bulunanlar şaşırmış ve acı acı tebessüm etmişlerdir…

Zira filmin böyle bir etki bırakması, yani video oyununa benzemesi için Christophe Gans, zaten set de, oyuncuların ve görüntü yönetmeni Dan Laustsen’in gözüne sokarcasına 40 inç televizyona bağladığı PlayStation 2 ile orijinal “Silent Hill” oyununu oynamış…

Bununla da yetinmeyen Gans, oyunun ses tasarımcısı Akira Yamaoka’nın da seti sık sık ziyaret etmesini sağlamış…

Ki, bu Yamaoka aynı zamanda hem orijinal oyunun hem de filmin, müziklerini de yapan isimlerden biri…

Yani, filmin video oyununa benzediği için kötü olduğunu iddia edenler, gerçek de farkında olmadan Gans’in başarısını da tescil etmiş oluyorlardı…

Yetersiz makyaj ve efeklerler mevzusuna gelince…

Burada da konuya, filmin kahramanlarına karanlıkta saldıran insansı yaratıkları, lateks ve protez makyajlı profesyonel oyuncular ile dansçıların canlandırdığını söyleyerek girelim…

Ve buna, filmin 107 farklı set de çekildiği bilgisiyle devam edelim…

Kolaylıkla tahmin edilebileceği gibi bu setlerin büyük çoğunluğu, filmin hikâyesinin geçtiği Silent Hill kasabasının (karanlık ve aydınlık – eski ve yeni gibi) farklı versiyonlarını canlandırmakta kullanılmış olan mekânlar…

Filmin çekimleri tamamlandıktan sonraki post – prodüksiyon aşamasında, filme 609’dan fazla görsel efekt ilavesi yapıldığı bilgisiyle de bu fasla nihai noktayı koyalım…

“Kötü” denilen oyuncu kadrosu içinde bir çift laf etmek gerekirse, o da bize göre, “Her söylenileni duymamak gerekiyor” biçiminde olabilir…

Sonuç olarak, 125 dakikalık biraz uzunda sayılabilecek süresine rağmen, yaratılan olağanüstü etkileyici atmosfer nedeniyle ilk günkü kadar büyük bir ilgi ve beğeni ile izlediğimiz bu film için puanımız 3, önerimiz ise türün meraklısı olmanıza rağmen halen izlemediyseniz “mutlaka bir göz atın” şeklinde olacak…

Keyifli seyirler,

Kendi içinde değerlendirildiğinde gayet sürükleyici ve iyi bir film olduğunu söyleyebilirim. Genel olarak korku/gerilim türü içerisinde değerlendirildiğinde birçok klişe ögesi mevcut. Filmin kör gözüne parmak denilebilecek kadar açık bir mesajı var. Zaten film mesaj verme kaygısından ziyade gerilim filmi olmanın gerektirdiği üzere seyirciyi diken üstünde tutuyor. Kamera açıları, görsel efektler ve mekan tasarımlarını başarılı buldum. Çeşitli alegoriler yer alsa da (hemşireler, piramit kafa, ışık) arkadaşlarınızla buluştuğunuz zaman üstüne çok düşünmeden izleyebileceğiniz bir film. Üstüne düşünüldüğünde pişmanlıkların insana kendi cehennemini yaşatmasını, korktuğumuz şeylerin aslında bizim verdiğimiz değer ile doğru orantılı olduğunu, kişisel trajedinin toplumun geneline nasıl yansıdığını, inancın kolayca manipüle edilebileceğini filmden edinmek mümkün. Bence film üzerinde okuma yapmaya kapı aralayan, sanıldığı kadar aptalca olmayan bir eser.

Oyunu öyle bir şeydi ki, insanı korkutmuyordu. Ve de bence bu korku türünde bir ilkti. Japon dehası da denebilir. Oyun direkt olarak psikologların danışmanlığında geliştirilmiş ve bunu oyun boyunca hissediyordunuz. Oyun psikolojinizi alıp resmen duvardan duvara vuruyordu. 1-2 saatlik oynayıştan sonra psikolojiniz darmaduman oluyordu. Eğer kasıp da daha fazla oynamaya kalkarsanız mideniz bulanıyor, iyice bunalıyordunuz. Yani o derece kaliteli ve etkili bir yapımdı.

Film ise oyunun kalitesini yakalamaya çalışmış. Olmuş mu derseniz, biraz olmuş diyebilirim ancak. Berbat falan değil film. İzlenebilecek, efektleri yerinde, güzel bir film. Ama oyunun yanında çok sönük kaldığı da bir gerçek.

öle ahim sahim bir film deyil.kimi yerleri çok saçma

6/10

film afişi: paint terk...

pek fazla beğenmedim açıkcası. oyunuda oynamış birisiyim oyun daha ürkütücüydü.

Filmin ortamı,havası,atmosferi gerçekten müthiş.Sizi içine çekiyor.İzlenesi bir yapım.

1000 tane film yapılsa o muhteşem oyunu atmosferi asla yansıtılamaz istediginiz yönetmeni cagırın olmaz

Oyunu oynamayanlar abartıldı diye yorum yazıyor.

Seriyi oynayanlar ise taktir ediyor. Çünkü detaylar ve birkaç oyunun birleşimi çok iyi anlatılmış.


Oyunları oynayın, ondan sonra izleyin. Yoksa sıradan korku filmini geçmez sizin için.

7/10

Serinin 1-2-3 ve 4. oyunlarını oynamış biri olarak beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Oyunda hissettiğim duyguları filmde alamadım, ama ne de olsa bu işin sinema tarafı. Oyun kurgusu ile sinema arasındaki bağlantıyı sağlamak zor. Çok etkilenmedim ama, kötü bir film değil. Oyunu oynamayanlara yabancı gelebilecek bir tarz.

bir arkadasım sayesinde izledim...bence güzeldi ama abartılacak kadar güzel deildi...

oyununu oynamayan biri olarak;atmosfer,efektler açısından çok başarılı 9/10oyunculuk ve karakter tanıtımı olarak 6/10kurgu ve anlatım olarak 8/10oyunla ilgili okuduğum birkaç yazıdan anlayabildiğim oyunu oynamayan filmi net kkavrayamaz(benim gibi) ama o yazıları okuduktan sonra biraz fikir sahibi oldum ve gerçekten oyun fanlarına hak verdim. çok büyük ve 2 saatte anlatılamaz ve anlaşılamaz bir dünya. son olarak film korku değil ama iyi bir gerilim tüm bu öğeleri biraraya getirince oyununu oynamayan biri olarak puanım 7/10 ama oyunu oynasaydım herşey daha anlaşılır olacaktı . ozaman da sanırım 9/10 verirdim.

Bilgisayar oyunları oynayanların iyi bildiği bir konu ve onun başarılı sinema versiyonu. Senaryosunu oyundan aldığı için çok aksiyonel ve temposu yüksek. Filmden çok oyun gibi bir akışı olması da bunun göstergesi. Efektler dikkat çekici. Heyecan ve gerilim dozu iyi bir seyirlik.