Yumurta

Eleştirisi: Nejat ii oynamış, diğer karakter de aynı şekilde. Fazla sessiz bir film ama güzel : )

Eleştirisi: "meleğin düşüşü" beni çok sıkmıştı.günümüzde "sanat filmi" tabir edilen filmlere o filmle birlikte bayağı bir soğumuştum.dakikalarca izlediğimiz gereksiz yemek yeme sahneleri,belli başlı bir konu işlemeyen,pat diye anlamsızca biten finaller vs. vs. bilirsiniz işte sanat filmlerinin özelliklerini.fakat geçenlerde semih kaplanoğlu'nun bu çok ses getirmiş "yusuf üçlemesi"ni ne pahasına olursa olsun görmem gerektiğini düşündüm ve "yumurta" ile başladım.inanın çok beğendim.yani az önce bahsettiğim karakteristiklerin hemen hemen hepsi yine mevcut,ancak bu sefer belki de konunun benim açımdan daha ilgi çekici oluşuydu filmi beğenmeme sebep olan.benim açımdan ilgi çekici derken,yetişkin bir insanın uzun süre sonra yurduna dönmesi ve değişik duygular,özlemler içine girmesi her zaman ilgimi çekmişti.buna en güzel örnek olarak "cinema paradiso"yu verebilirim.onu da mutlaka izlemenizi öneririm hatta.yusuf karakterine ısınmamın bir diğer nedeni de nejat işler'in rolüne oturması diyebilirim.saadet ışıl aksoy da öyle.oyuncuların filmi beğenmemdeki etkisi büyük.beni sinemada en fazla etkileyen şeylerden biri de metaforlar.yönetmen filminde ara sıra bu yönteme başvuruyor (açılış sahnesinden başlayarak).beğenmediğim veya kendimce eksik gördüğüm şeyler de var aslında filmle ilgili.ancak beğendiklerim kesinlikle çok daha fazla.üçlemenin geri kalanını büyük bir merakla izleyeceğim.eğer "sanat filmi" çekilecekse işte böyle çekilsin.