Ruhlar Bölgesi: Aramızdalar - Beyazperde.com eleştirisi : Aramızdakiler!

Insidious, 2011 yılında tüm dünyada gösterime girdiğinde korku filmi severler için bulunmaz bir nimetti, atmosferinin yeterince ürkütücü olması, yerinde vuran korku sahneleri ve temposu onu sevilen bir korku filmi serisine dönüştürdü. Serinin her filmi aynı oranda sevilmese de sanırım devam filmi olarak en çok Insidious: Chapter 3 beğenildi. İkinci film, The Last Key ve The Red Door sevenlerinden aynı ivmede tepkiler almadı, sevenler olduğu kadar sevmeyenler de vardı!

Sony Pictures

Insidious: Out of the Further / Ruhlar Bölgesi: Aramızdalar genel anlamda umut verici, filmdeki esrarengiz hava korunuyor ve 15 yılı deviren seriye de orijinal fikirler eklemekten geri durmuyor. Bir yandan da geri dönüşler var, serinin en kötü karakteri yıllar önce yok edilmiş olmasına rağmen bu filmde yine arz-ı endam ediyor! Ve de serinin gediklisi diyebileceğimiz Lin Shaye, Elise Rainer rolüyle yine aramızda! Son film ayrı bir hikaye kurmasına rağmen ana tema söylencesine bağlı kaldığını bir şekilde sezdiriyor ve Lambert ailesini geride bırakan bir devam filmi havasına bürünüyor.

2023 yapımı The Red Door’dan sonra Lambert ailesinin yaşadığı tehlikeleri filmin dışında bırakan Aramızdakiler; yönetmenlik koltuğunu Jacob Chase’e devrederek yeni bir hikayenin yolunu açıyor! Bu sefer hikaye aile mirası diyerek, annesiyle yaşadığı travmalı çocukluk evinde, hayatını yeniden kurmaya ve kızını büyütmeye çalışan genç ve bekar anne Gemma’ya odaklı, ortada bir baba görünmediği için her yükü kendisi sırtlanmak zorunda! Filmin temeli sağlam, buradaki fark serinin yıllardır yaptığı öbür tarafa astral seyahat düzlemini biraz daha genişletmek! Gemma, Dalton Lambert gibi öteki dünyaya seyahat edebildiğini, bunun yanı sıra oradan eşyalar da getirebildiğini keşfediyor. Bu olumlu bir güç, bir kazanım gibi duruyor, zira kahramanlar bu gidişlerde büyük bir tehlikenin altında sürekli geriye gidiyordu. En azından bu dönüşler bir parça da olsa rahatlama sağlıyor. Tabii işin bir de oradaki iblisleri bir bedene ihtiyaç duymadan ve istemeden de olsa dünyaya getirmesi sorunsalı var ki, filmin büyük kısmı bu çekişme etrafında şekilleniyor.

Film, kesinlikle iki yönlü annelik, aktarılan travma ve bulaşıcı lanetler konusunda gerçeküstü bir tedavi yolu açmayı istiyor ve yönetmen Chase bu konuda elini korkak alıştırmadığı gibi derinliği de korumaya çalışıyor. Ani korku sunumlarının iyi olmasının altında psikolojik açılımların yetkinliği de yatıyor. Filmin öne çıkan noktalarından birisi de bu yıl izleyenlerin Backrooms’a yakın bulacakları sonsuz kanepe döngüsü olacaktır. Kızı için kanepe ve yastıklarla hazırladığı oyun evi, bir labirent, sıkışmışlık hissiyle zihin oyunlarının sonsuzluk algısına güzel bir dokunuş bırakıyor. Özellikle de minderlerin arasından çıkıp Gemma’nın peşine düşen ruhların hali filmin akılda kalıcı korku unsurları. Bir yandan da bu araf boyutunun mimari açıdan değerlendirilebilecek yaratıcı ve tuhaf bir modellemesinin de vurgusu! Yönetmenin yapmaktan kaçınmadığı bir şey de, karakterlerin yaşadığı anlara kendisini adaması, bu filmde sarkma, zaman zaman sıkıcılık gibi hissedilse de iblislerin varlığından çok insanın ön planda olduğu vurgusuyla sonuçlanıyor. Tabii bir de, bu kadar kavram ve yaratık ortaya çıkarmaya gerek var mıydı diye düşündürtmüyor değil.

Mimari çıkarımlar söz konusu demiştik ya, evin kendisi zaten başlı başına bir karakter ve film sonunda bu evin gücünü hissediyoruz, kendisine bir atmosfer yaratıyor ve (çürüyen ev modeliyle de Netflix’teki Son Ev’e bir selam çaktığını söyleyelim) filmin kasvet anlarına ağır temposuyla iyi eşlik ediyor!

Amelia Eve filmde Gemma rolünü azim ve yorgunlukla iyi bir şekilde sırtlıyor, sakin kalması karakteri ve filmin anlatımını sahici yapıyor, kızı rolündeki Island Austin de aynı şekilde sakin kalmayı başarıyor, Lin Shaye olumlu enerjisiyle filmi meditatif bir yola sokuyor her zamanki gibi!

Chase’in yönetmenliğine pek diyecek bir lafım yok, teknik açıdan filmi çok iyi sırtlanıyor ama bazen uzun çekimlerle vermek istediği etkiyi gölgeliyor. Yine de filmin gerçeküstü korku severler için uygun olduğunu söyleyebilirim. Psikolojik gerilim ve korku harmanında kendilerini tatmin edecek bolca malzeme var.