Hesabım
    Korku Sokağı 2. Kısım: 1978
    BEYAZPERDE ELEŞTİRİSİ
    4,0
    Çok İyi
    Korku Sokağı 2. Kısım: 1978

    Tatilde ölmek gibisi var mı!

    Murat Tolga Şen

    Korku Sokağı 2. Kısım: 1978

    Hepimiz evde film izlemeyi seviyoruz ama korku türünün ev sineması mefhumu içinde ayrı bir yeri var, 80’ler video çılgınlığından beri bu böyle… O yıllarda, ucuza çıktığı için salonlarda gösteril/e/meyen bir sürü korku filmi video kulüplerin raflarını işgal etmişti. Bu kiralama dükkanlarının arşivlerinin neredeyse yarısını korku filmleri oluştururdu. O şahane zamanları hatırlıyorum; hafta sonu geldiğinde arkadaşlarımla şehirdeki bütün video kulüplerini dolaşır, listelerindeki en sağlam (görünen) korku filmlerini kiralar ve Cuma akşamından Pazar gece yarısına kadar devam eden bir korku filmi maratonu gerçekleştirirdik, üstelik bunu neredeyse her hafta sonu yapardık! 

    Artık başka zamanlarda yaşıyoruz. Netflix, artık bunu evden çıkmadan yapmamıza imkân sağlıyor ama eski tadı kaldı mı bilinmez. Netflix kütüphanesinde yerini alan Korku Sokağı Üçlemesi, her bölümde farklı alt türlere öykünen filmlerden oluşuyor. Yapımcılığını Chernin Entertainment'ın üstlendiği Korku Sokağı serisi film uyarlaması 2015 yılında geliştirilmeye başlandı ve yönetmen koltuğuna Leigh Janiak oturdu. Orijinal hikâyede Kyle Killen imzası var ama senaryo Phil Graziadei ve Leigh Janiak tarafından yazılmış. Seriyi, pandemi ve yayın hakları sıkıntıları yüzünden 2019’da tamamlanmış olmasına rağmen henüz izleyebiliyoruz.

    Korku Sokağı (Fear Street) markasını, korku yazarı RL Stine'nın yaklaşık 50 kitaptan oluşan eserleri oluşturuyor ancak filmler bu eserlerden birebir uyarlama değil. Daha çok, isim hakkını ve serbest esinleri içeren bir çalışma…

    ilk kısım, tam tükenmişken Wes Craven harikası Scream (Çığlık) ile yeni bir soluk kazanan slasher türüne saygı duruşu niteliğinde ve bir 90’lar nostaljisi yaşatmayı amaçlıyordu. Serinin ikinci bölümü olan 1978’de ise olaylar, o dönem korku filmlerindeki en popüler set olan bir yaz kampında geçiyor. İlk bölümün devamı sayılabilecek açılıştan sonra lanetin geçmişine bir sıçrama yapıp 1978’e ışınlanıyoruz. The Burning’i anımsatan bir ormanda takip sekansı ve göl kenarındaki yaz kampı, kanoya binen gençler, kısa şortlar, ağaç evler, okul otobüsleri vs. yani 80’lerde video kulüplerinden kiraladığımız filmlerde tükettiğimiz her şey. Korku Sokağı 1978, Halloween takipçisi bir film olan Friday the 13th (13. Cuma- 1981) madenini kazıyor. Bu seri dönem nostaljisi yaşatmak isteyen tür filmcilerinin en çok uğradığı iş. 

    İlk filmdeki mavi floresanların yerini bu kez sıcak gün ışığı alıyor. Müzikal altyapıda dönem müziklerini kullanma obezliği ise aynen devam. Bu arada dikkatimi çekti, ilk bölüm 1994 referans kaynağı Scream filminin gösterildiği tarihten (1996) 2 yıl öncesinde geçiyordu. Bu bölüm de Friday the 13th filminin gösterildiği tarihten (1980) 2 yıl öncesini hikâye ediyor. Sanki türün takipçisi değil de öncülü olarak hatırlanmak esprisi yapılmış gibi… Referansları işaretlemek açısından not düşmüş olalım.

    Korku Sokağı 2. Kısım: 1978

    Bu bölümün ilk filmden çok daha iyi olduğunun altını çizeceğim. Buradaki gençler bir önceki kabustakiler kadar sinir bozucu değil, teenslasher geleneğine uygun olarak daha kurban tipler. Filmin genel temposu da iyi ayarlanmış, ilk filmin hikayesine kolayca kancalanan bölüm hikayesi çok daha iyi çalışıyor. Final kızı seçimi de başarılı ve hepsinden önemlisi ikna edici bir sanat yönetimi sayesinde bu kez olayların 70’lerin sonunda geçtiğini düşünebiliyoruz. 

    Film katillerinin 90’lardaki favori cinayet aleti olan bıçağın yerini bu kez balta alıyor. Jason Woorhees’in alameti farikası olan “balta, yaz kampında ağaç olur, ağaç olan yerde de balta olur” fikriyle manyak katillerin eline tutuşturulan baltalar bana göre de slasher alemindeki en sinir bozucu şey. 

    Friday the 13th ile başlayan, The Burning, The Sleepaway Camp ve başka bir sürü filmle devam eden yaz kampı korkularının ilhamı, Mario Bava şahanesi Bay of Blood’dan (Kanlı Körfez- 1971) gelir. Bu filmler seyircinin daha önce görmediği kadar şiddetli bir sürü gore sahne içerir. Hani, filmlerin bütçesi oyunculardan çok kullanılan sahte kana gidiyordu desem yeridir ama Korku Sokağı 1978 bu konuda elini korkak alıştırmış. Tür meraklısı seyircinin hoşuna gidebilecek çoğu şiddet sekansı sahnenin kararmasıyla gelen ses efektleri ile geçiştirilmiş. Bu da 2. bölümü, sinemalarda izlediğimiz kült klasiklere özenen bir televizyon işine dönüştürüyor. İlk bölümün övülebilecek çok az şeyinden biri bu konuda daha cesur davranması olabilir.

    Korku Sokağı 1978, Cadı Sarah Fier’in efsanesini genişletiyor ve üçlemedeki iki filme başarılı köprüler atıyor. İlk bölümün ilk sekansında AVM’nin ortasında gördüğümüz ağacın olayını öğreniyoruz ve lanetin sona erdirilmesi için yapılması gerekeni de. 

    1978, tek başına izlenmek için de yeterince sebebi olan, oyalayıcı ve nostalji duygusu güçlü bir kâbus hikayesi… İlham aldığı dönem filmlerindeki popüler manyakları bir arada katliam yaparken gösterdiği, çok fazla kan içeren güçlü bir final sekansı içeriyor. Sırf bu final hatırına bile izlenir.

    Murat Tolga Şen

    Daha Fazlasını Göster
    • En son Beyazperde eleştirileri

    Yorumlar

    Yorumları göster
    Back to Top