Noise: Lanetin Sesi - Beyazperde.com eleştirisi : “Sesin Gücü…”

Finecut ile KC Ventures ortak yapımcılığında çekilen Noise, orijinal adıyla Noijeu, Türkiye’de gösterime girdiği adıyla Noise: Lanetin Sesi filminin yönetmen koltuğunda ilk uzun metrajıyla Kim Soo-jin oturuyor. Senaryosunu Lee Je-hui’nin kaleme aldığı, görüntü yönetmenliğini Hong-Gyu Jeon’un üstlendiği filmin oyuncu kadrosunda ise Lee Sun-bin, Han Soo-a, Kim Min-Seok, Ryu Kyung-soo, Jeon Ik-ryeong, Lee Hyoung-hoon gibi isimler bulunuyor.

KC Ventures

Filmin konusunu kardeşi kaybolan işitme engelli Ju-young’un kardeşini bulmaya çalışması oluşturuyor. İşitme engelli bir kadın olan Ju-young, kız kardeşi Ju-hee'nin yeni taşındığı apartman dairesinden iz bırakmadan gizemli bir şekilde kaybolduğuna ilişkin haberi aldığında olayı araştırmak için onun yaşadığı apartman dairesine gider. Apartman sakinlerine kız kardeşini sorduğunda, hepsinden histerik bir şekilde gürültüden bıktıkları ve sessizlik istedikleri tepkisini alır. Gecelerin ürkütücü sessizliği arka planda sürekli duyulan rahatsız edici bir sesle bozulmaktadır. Ju-young yapmış olduğu araştırmaların sonunda kız kardeşinin kaybolmasının ve açıklanamayan seslerin arkasında apartmana geçmişinden kaynaklı kötü niyetli bir varlığın musallat olması olduğunu fark edecektir.

Ürkütücü ses tasarımından keskin sinematografisine kadar, film izleyicileri korkuyla dolu bir atmosfere daldırıyor ve finale dek de izleyicileri bu atmosferde tutmayı başarıyor. Gizem ve gerilimin hâkim olduğu filmde korku sahneleri de yerinde ve efektif olarak kullanılmış. Film, The Uninvited (2003), Apt (2006) gibi Güney Kore ya da Dark Water (2002), The Complex (2023) gibi Japon korku sinemasında daha önce de konu edilen büyük ve çok insanlı apartmanlarda yaşanan tekinsizlikler ve bu apartmanların bakımsızlığı üzerinden ilerlerken yeni katmanlar eklemeyi de ihmal etmiyor.

Apartman dairesinde önceden oturanların araştırılması ve her ne kadar Hıristiyanlık inancı hâkim durumda olsa da öncesinde Uzakdoğu’nun tamamına etki etmiş ve etkisi sürmekte olan kötücül ruh inancı da bu filmde temel korku öğeleri olarak karşımıza çıkıyor. Hem kayıp kişinin araştırılması, hem var olan apartman sakinlerinin rahatsız edici tavırları ve şiddet eğilimleri artarken doğaüstünün de etkiye dahil olması filmi diğer Güney Kore yapımlarından ayrı bir yere taşıyor. Özellikle sesin kullanımının filmin en önemli özelliği olduğunu vurgulamak gerekiyor.

Ana karakter olan işitme engelli Ju-young karakterinin bu engeli, harikulade korku sahnelerinin yapılmasına olanak sağlamış olsa da filmin genelinde çok daha efektif kullanılma olanaklarını da maalesef es geçmiş. Daha birkaç ay önce, 23 Ocak’ta, gösterime girmiş olan Primate (2025)’te yan bir karakter olan sağır baba çok daha efektif bir şekilde ve gerilimi arttıran bir unsur olarak kullanılmıştı. Bazı korku sahnelerinin izleyicilerin akıllarında yer edeceğini ise özellikle belirtmek gerekiyor. Finale doğru bir sürü yeni karakterin ortaya çıkması biraz kafa karıştırıcı gibi görünse de sonrasında bunların hepsi yerlerine oturmayı başarıyor. Oyuncuların, başta Ju-young karakterini canlandıran Lee Sun-bin olmak üzere, performanslarının başarılı ve inandırıcı olduğunu söylemek mümkün.

Sonuç olarak Noise; ürkütücü ses tasarımını ve başarılı korku atmosferiyle bu senenin başarılı korku filmleri arasına adını yazdırmayı başarıyor.