Manyak - Beyazperde.com eleştirisi : “Tanıdık Olay Örgüsüyle Farklı Tatlar…”

Bambú Producciones, La Unión de los Ríos, Películas la Trini, Primo Content ile Studiocanal S.A.S. ortak yapımcılığında çekilen Vieja Loca, bilinen diğer adıyla Crazy Old Lady, Türkiye’de gösterime girdiği adıyla Manyak filminin yönetmen ve senarist koltuklarında Love (Part One) (2005) filminin de senaristliğini ve yönetmenliğini yapmış olan Martín Mauregui ikinci uzun metrajıyla oturuyor. Görüntü yönetmenliğini Julián Apezteguia’nın üstlendiği, müzikleri Pedro Osuna tarafından yapılan filmin oyuncu kadrosunda ise Carmen Maura, Daniel Hendler, Agustina Liendo, Emma Cetrángolo, Camila Peralta, Ezequiel Díaz gibi isimler bulunuyor.

Bir Film

Filmin konusunu kâbusa dönüşen basit bir görev oluşturuyor. Fırtınalı bir gecede Pedro, eski sevgilisi Laura’dan gelen çaresiz bir çağrıya cevap verir. Laura’nın demans hastası annesi Alicia’ya bakan hemşiresi gizemli bir şekilde ortadan kaybolmuştur. Pedro Alicia’ya bir gece boyunca bakmayı kabul eder ancak basit bir iyilik gibi görünen şey, kısa sürede Pedro'nun en büyük kâbusuna dönüşecektir.

Film öncelikle teknik açıdan etkileyici. Ses tasarımı, özellikle sürekli hissedilen ve duyulan yağmurun varlığı, izleyiciler için sıkışmışlık hissi yaratmaya ve Pedro karakterinin içinde bulunduğu bunaltıcı atmosferin hissedilmesine hatta onunla yer yer özdeşleşim kurulabilmesine olanak sağlıyor. Yer yer gülümsetme amacıyla bırakılan esler olsa da genel havası karanlık tasarlanmış bu filmin olay örgüsü aslında çok tanıdık. Stephen King’in romanından uyarlanan ve Kathy Bates’e En İyi Kadın Oyuncu Oscar’ını kazandıran Misery (1991) ile M. Night Shyamalan’ın yönettiği Split (2016)’in harmanlanmış bir versiyonu olduğunu söylemek mümkün.

Konu oldukça basit ve rahatsız edici; Pedro, Alzheimer hastası yaşlı eski sevgilisinin annesi tarafından rehin alınıyor ve işkence görüyor. Çünkü Laura’nın annesi yani Alicia, Alzheimer hastası ve Pedro’nun gençliğindeki büyük aşkı César olduğuna inanıyor. İşkencelerin hem psikolojik hem de fiziksel olması filmin izleyiciler üzerindeki etkisini belirgin biçimde güçlendiriyor. Carmen Maura, Alicia karakterine hayat verirken gerçekten ürkütücü bir oyunculuk performansı sergilemeyi başarıyor. Zaten filmi değerli yapan da Carmen Maura’nın filmi sırtlayan performansı.

Esir tutulan karakterin kaçma çabaları, neredeyse işe yarayacak gibi görünen ancak son anda çöken planlar gibi unsurlarla film zaman zaman türün tamamen tanıdık mekaniklerine yaslansa da etkili olmayı başarıyor. İzleyicilerin Pedro’ya karşı kaygı, empati gibi duygular beslemesini ve hatta karanlık sinema salonunda koltukta çaresizce otururken, onun hayatta kalmasını dilemelerini sağlamayı da başarıyor. Bazı sahnelerde koltukta kıpırdanmanıza ya da koltuğu tırmalamanıza neden olacak plastik makyajlarla karşılaşsanız da ucuz tiksinti efektleri ya da bayağılaşmış korkutma çabalarına başvurmadan gerilim yaratmaya çalışan bir filmle karşı karşıya kalıyoruz.

Sonuç olarak Vieja Loca; tanıdık ve basit bir konu ile yola çıkan, atmosferi başarılı şekilde izleyicilere yansıtmayı başarabilen, özellikle Carmen Maura’nın performansı için tercih edilebilecek başarılı bir gerilim filmi.