2020'lerin Başından Bu Yana İzleyicileri İkiye Bölen En Tartışmalı 8 Film!

İzleyicisini ortada bırakmayan, kiminin övgüyle karşıladığı kimininse ciddi şekilde eleştirdiği, son yılların en tartışmalı filmlerine bir göz atalım.

İnsanlar arasında fikir ayrılığı oluşturan filmlerin sinema dünyasında her zaman kendine has, güçlü bir cazibesi vardır. O yapımla kurduğunuz bağ ne kadar mesafeli olursa olsun, geriye her zaman tartışmaya ve üzerine konuşmaya değer çarpıcı argümanlar kalır. Bu tarz kutuplaştırıcı işler üzerine fikir alışverişinde bulunmak, kısır çekişmelerden ve kırıcı bir üsluptan uzak durulduğu sürece sinema adına her zaman besleyicidir. Aynı yapım karşısında şekillenen zıt bakış açılarını yan yana görebilmek, işin arka planını kavramak ve o çelişkiyi yakalayabilmek insana yeni bir bakış açısı kazandırır.

Uzlaşılmaz Tercihler

Son yılların sinema dünyası incelendiğinde görülüyor ki, 2020'lerin şimdiden en ilgi çekici filmleri aynı zamanda epey tartışmalı olanlar. Kimi sinemaseverler için kusursuz, kimileri içinse hayal kırıklığı olan bu yapımların, herkeste aynı duyguyu uyandırmamasının nedenini anlamak da pek güç değil. Ne de olsa orta yolu olmayan bu keskin kutuplaşma, listenin de temel hareket noktasını oluşturuyor. Tam da bu yüzden, genel olarak herkesin kötü bulduğu o net başarısızlıklar bu listede yok; çünkü burada değindiğimiz nokta açıkça başarısız yapımlardan ziyade, zihinleri ortadan ikiye bölen o büyük fikir ayrılıkları.

Tartışmanın Eşiğinde

Kimi izleyici için ciddi bir sinemasal başarı olarak değerlendirilen, kimi içinse büyük bir hayal kırıklığı yaratan yapımlar... Son zamanların en çok tartışılan ve ortak bir paydada buluşmayı reddeden bu filmlerine yakından bakalım.

Tenet (2020)

Kimi izleyiciler tarafından Christopher Nolan'ın tarzını fazla zorladığı kabul edilen bu filmi, yönetmenin övgü toplayan diğer yapımlarındaki temel unsurları barındıran etkileyici bir yapımdır. "Inception", "Interstellar" ve "Dunkirk" gibi filmlerde de zaman kavramıyla sıkça oynayan Nolan, "Tenet" ile bu unsuru adeta sınırına kadar taşıyor.

Esasen bu yapım, nesnelerin ve insanların ileri değil de geriye doğru zaman yolculuğu yapabilmesine olanak tanıyan bir teknolojinin merkezde olduğu bir casus filmi. "Tenet"in sahnelerinin ve çatışmalarının önemli bir kısmı, bu iki ayrı zaman çizelgesindeki unsurların birbiriyle etkileşime girmesi üzerine kuruludur ve ortaya çıkan tablo, kulağa geldiğinden çok daha zihin zorlayıcıdır. Film üzerine aşırı kafa yormak ya da bütünüyle göz ardı etmek hayal kırıklığı yaratabilir; ancak iki uç nokta arasındaki o hassas dengeyi yakalayabildiğiniz takdirde, bu yapımdan tatmin edici bir şeyler elde etmeniz muhtemel.

The Killer (2023)

2023, sinema dünyası için 2019'dan bu yana yaşanan en hareketli dönemdi; zira pandemi sonrasında yapım faaliyetleri yeniden hız kazanmıştı. Ancak aynı yıl patlak veren sektör grevleri, 2024 ve 2025 vizyon takvimlerini derinden etkiledi. 2023'ün ardından sektörel bir toparlanma süreci başlatan 2026 ise adeta yeni bir dönüm noktası olarak öne çıkıyor. Muhtemelen "The Killer"ın hak ettiği ilgiyi tam anlamıyla göremeyip biraz gölgede kalmasının temel nedeni de bu vizyon karmaşası ve takvim kesintileridir.

Görünürde, belirli anlarda öne çıkan sağlam aksiyon sahneleriyle dikkat çeken şık bir suç filmi görünümü çizen yapım, derinine inildiğinde ise izleyicinin gözünden kaçabilecek daha yıkıcı ve karanlık bir atmosfere kapı aralıyor. Zamanında "Fight Club"ın da başına geldiği üzere, filmler çıktığı dönemde bazı kesimlerce yanlış okunabiliyor veya tam anlaşılamıyor. "The Killer", "Fight Club" kadar çığır açıcı olmasa da usta bir yönetmenin imzasını taşıyan nitelikli bir film.

The Apprentice (2024)

Tartışmalı olduğu kadar bir hayli zorlayıcı da olan "The Apprentice", sinema dilinden ödün vermeyen yaklaşımıyla hedeflediği noktaya ulaşmayı başarıyor. Yirmi birinci yüzyılın şüphesiz en kutuplaştırıcı figürlerinden biri olan Donald Trump'ın geçmişine göz atan yapım; onun siyaset sahnesine çıkışından çok önce, yirminci yüzyılda geçen dönemi merkeze alıyor. Bu yönüyle yapım, gerçek olaylara dayanan bir köken hikayesi olarak da değerlendirilebilir.

Tabii ne ölçüde gerçek olduğu da ayrı bir tartışma konusu. Filmde bazı sarsıcı olaylar belirli tercihlerle aktarılıyor; bu olayların gerçekten yaşanıp yaşanmadığı ya da yansıtıldığı gibi gerçekleşip gerçekleşmediği tamamen izleyicinin Trump'a bakış açısına göre değişebilir. Konusu ve işleniş biçimi itibarıyla tartışmaların odağında yer alması zaten kaçınılmazdı. Donald Trump, bu hikayede aynı anda hem kötülenen hem de en azından belli ölçüde insani yönleriyle ele alınan bir figür olarak karşımıza çıkıyor. Sergilenen bu özgün yaklaşım da "The Apprentice"i başından sonuna kadar merak uyandıran bir film kılıyor.

Eddington (2025)

2020'lerin ortalarında izleyiciyle buluşmasına rağmen doğrudan aynı on yılın ilk dönemlerini konu edinen "Eddington", bilinçli bir tercihin sonucu olarak "fazla erken çekilmiş" hissi uyandıran türden bir yapım. Pandemi kısıtlamaları dönemi ve bu dönemin beraberinde getirdiği tüm o toplumsal gerilimler hafızalarda tazeliğini korurken, filmin sizi tüm bu karmaşanın tam ortasına bütünüyle geri savurması rahatsız edici bulunabilir; ancak bu cesur duruş takdir toplamayı da başarıyor.

2020 ve 2021 yıllarında yaşanan dönemsel atmosferin izleyici üzerindeki etkisine bağlı olarak "Eddington"ın bazı sahneleri oldukça ağır gelebilir. Bu sıra dışı Western, zorlayıcı bir seyir deneyimine hazır olan izleyiciler için oldukça zengin bir içerik sunuyor.

Digger (2026)

"Digger", izleyen herkesin beğenisini kazanmayan cesur ve iddialı hamlelerin öne çıktığı filmler arasında oldukça kilit bir yerde duruyor. Tabii bu durumu bir akım ya da sıra dışı bir alt tür olarak adlandırmak mümkünse... Filmin şaşırtıcı ve izleyiciyi ikiye bölen niteliğinin ardındaki temel neden de hikaye anlatımı ve tematik bakımdan vardığı nokta; zira salona girerken beklediğinizden çok daha farklı bir tabloyla karşılaşıyorsunuz.

Belli ölçüde, dünyayı felaketten kurtarma çabasını odağına alan bir kara mizah anlatısı söz konusu. Tom Cruise da merkezdeki performansıyla çeşitli sahnelerde sınırları zorlamaktan çekinmiyor. Yine de "Don’t Look Up" gibi örneklerin ötesine geçen bir yapıya ve Cruise'un tahmin edilebileceğinden daha katmanlı bir oyunculuk sergilediği bir bütüne sahip. "Digger" artık taze bir vizyon filmi olmaktan çıksa dahi, merak uyandırmaya ve üzerine konuşulmaya devam ediyor.

Blonde (2022)

Joyce Carol Oates'un 2000 yılında yayımlanan ve edebiyat dünyasının belki de en kasvetli eserlerinden biri kabul edilen "Blonde" romanından uyarlanan bu 2022 yapımı filmin son derece sarsıcı bir deneyim sunması pek de şaşırtıcı değil. Tıpkı oldukça kapsamlı olan kaynak roman kadar uzun olan yapım; Marilyn Monroe'nun hayatına dair oldukça soyut bir portre çizerken, tarihsel gerçekliğe birebir sadık kalmaktan ziyade bilinçli bir tercihle hayatının en karanlık duraklarına odaklanıyor.

Eleştirmenlerin ve izleyicilerin en çok tepkisini çeken nokta da tam olarak bu yaklaşım biçimi oldu. "Blonde"un istismar ve sömürü üzerine söylediklerini anlamlandırmak mümkün olsa da, bunu gerçek bir şahsiyetin hayatı üzerinden yürütmesini onaylamamak gayet doğal. Ancak yapım izleyiciyi ikiye böldüğü için herkes aynı fikirde değil; zira bu hassas konuları böylesi bir yöntemle ele almak son derece sarsıcı ve göz açıcı bir etki de yaratıyor. Filmin niyetinin iyi olduğu açık; fakat uygulama aşamasındaki bazı tercihler nihayetinde kamuoyunu karşı karşıya getirmeye devam ediyor.

Saltburn (2023)

"Saltburn", Emerald Fennell imzalı yapımlar arasında açık ara en rahatsız edici ve izleyiciyi ikiye bölen film. Yapım adeta "Brideshead Revisited" ve "The Talented Mr. Ripley" klasikleriyle 90'ların sonu ya da 2000'lerin başındaki bir gençlik komedisinin sanat sineması süzgecinden geçirilmiş, sıra dışı bir bileşimi gibi duruyor.

Hiçbir detaydan kaçınmayan "Saltburn", niyetini ve vermek istediği mesajı oldukça sinsi, hatta muğlak bir dille aktarıyor. Bu durum kimileri için üzerine düşünmesi son derece ilgi çekici bir deneyim sunarken, kimileri içinse bir hayli can sıkıcı hissettirebiliyor. Günün sonunda izleyicinin bu iki kutuptan birinde yer alması neredeyse kaçınılmaz hale geliyor.

Babylon (2022)

Damien Chazelle, kısa aralıklarla vizyona giren "Whiplash", "La La Land" ve "First Man" sayesinde 2010'lu yıllar boyunca oldukça başarılı bir grafik çizdi. Bu halkanın son zinciri olan "First Man", bütçesine kıyasla gişede beklenen başarıyı yakalayamasa da filmi izleyen kitleden oldukça olumlu geri dönüşler aldı. Ardından 2020'li yıllara gelindiğinde sahneye "Babylon" çıktı. Eğer bir "Babylon" hayranıysanız bu yapımı yönetmenin yakaladığı ivmeyi aynen sürdüren bir eser olarak görebilirsiniz; ancak filmi beğenmeyen taraftaysanız durum elbette tam tersidir. Hatta bu yapımın Chazelle'in yönetmenlik kariyerini sekteye uğrattığını dahi düşünebilirsiniz.

1920'ler ve 1930'ların Hollywood dünyasını merkeze alan bu devasa ve bilinçli bir kaos barındıran film, sinemanın insanlar için ne anlam ifade ettiğini gözler önüne sererken, aynı zamanda film endüstrisinin o sevilen yapımları ortaya çıkaran emekçilere karşı ne kadar acımasız olduğunu da gözler önüne seriyor. "Babylon", Tıpkı "Whiplash" filminin mükemmellik arayışındaki arınma ve trajediyi işlediği gibi sinemayı aynı anda hem yüceltiyor hem de yeriyor. İzleyiciler "Whiplash" yapımındaki o kişisel odağı kolayca kavramıştı; ancak pek çok kişinin "Babylon" eserinin aynı yaklaşımı bütün bir endüstri için uyguladığını fark edemediği görülüyor. Zamanla bu durumun değişmesi ve filmin yalnızca sadık bir kitle tarafından değil, geniş kesimler tarafından hak ettiği değeri görmesi umut ediliyor.